İnsan Kendindeki Güzelliği Görseydi, Şeytan Yaratılmazdı! (Münir Derman (k.s.))

Описание: Meleğe verilmeyip insana verilen sonsuz sır…
İlâhî Visâl anahtarı insandadır.

Miraç’ta Sidretü’l-Müntehâ’ya kadar gelen Cebrâil Aleyhisselâm ne dedi?

“Buradan öteye geçersem yanarım.”

Kime söyledi bunu?
Âlemlere rahmet olan Rasûlullah’a ﷺ

Meleğin geçemediği yerden O geçti.

Bu ne demektir?

İnsana verilen sır, meleğe verilmemiştir.

Kur’ân buyurur:

“Andolsun ki Biz Âdemoğlunu şerefli kıldık.”
(İsrâ 70)

Şeref budur.
Emanet budur.

“Biz emaneti göklere, yere ve dağlara sunduk; onlar yüklenmekten çekindiler… onu insan yüklendi.”
(Ahzâb 72)

Demek ki insan, taşıdığı sır bakımından melekten de öteye açılabilir.

Ama düşerse hayvandan aşağı düşer.

Onun için “Melek nedir? Şeytan nedir?” diye oyalanma.

İçindeki güzelliği keşfet.

Eğer herkes kendi içindeki kokuyu duysaydı şeytana gerek kalmazdı.

Şer niye var?

Çünkü imtihan var.

Korku ve ümit dengesi var.

İslam’ın en büyük esası budur:

Ne “Allah mutlaka affeder” deyip gevşeklik,
Ne “Allah mutlaka affetmez” deyip ümitsizlik.

Kur’an buyurur:

“Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin.” (Zümer 53)

Ama aynı zamanda:

“Allah’ın azabından emin olmayın.” (A’râf 99)

Kul, korku ile ümit arasında olacak.

Hud Sûresi inince Peygamberimizin saçları beyazladı.
Niye?

Çünkü Rahmân ve Kahhâr tecellisini birlikte taşıyordu.

Ve buyurdu ki:

“Siz benim bildiklerimi bilseydiniz az güler çok ağlardınız.”

Bu dengeyi kaybeden sırra eremez.

Ayna meselesine gel…

Duvara bakınca kendini göremezsin.
Ama aynaya bakınca görürsün.

Bazı insanlar aynadır.
Sen kokunu onda duyarsın.

“Ne güzel koku var bu adamda!” dersin.
Hayır.

Onda değil.
Sende var.

O sana seni gösteriyor.

Tasavvuf budur.

Kendini görme ilmidir.

Kur’an buyurur:

“Biz ona şah damarından daha yakınız.”
(Kaf 16)

Allah sana senden yakın.

Ama sen kendine uzaksın.

Gaflet budur.

Aşçı yemek kokusunu duymaz.
Leş yiyen hayvan leş kokusunu almaz.

İnsan da günah kokusuna alışır.

Dünya köpek gibi uzaklarda av arıyor.
Yanındaki fazileti görmüyor.

Hazreti Ebû Bekir hakkında Leyl Sûresi’nde övgü vardır.
Çünkü en yakını görüp teslim olandır.

Her şey yeni bir tecellîdedir.

“Külle yevmin hüve fî şe’n.”
(Rahmân 29)

Her an yeni bir yaratış, yeni bir tecellî.

Su buhar olur, bulut olur, yağmur olur.
Aslı değişmez.

İnsan da böyledir.

Allah kalıbı yaratır.
Tecellî eder.
Çekilince çözülür.

Ölüm yok oluş değildir.
Çözülüştür.

Kur’an buyurur:

“Her şey O’na dönecektir.”

Ölüm; manevi benliğin Hakk’a çekilmesidir.

Onun için cesedi temiz tutmak emredilmiştir.
Abdest… gusül… helal lokma…

İçine girecek olan misafir için evi temizlersin.

Zikir meselesi…

Hadiste buyrulur:

“Ben kulum beni andığı zaman onunla beraberim.”

Ama zikir sadece dildeyse,
ceset secdede, akıl Odunpazarı’ndaysa,
o zikir değildir.

Hangi uzvun zikrediyorsa, o uzuv huzurdadır.

İnsan parçalıdır.
Allah tek taraflıdır.

Milyonlarca tecelli eder.

Mansur “Enel Hak” dedi.
Yunus “Ete kemiğe büründüm” dedi.

Bunlar hâl sözüdür.

Anlaşılmaz.

Rubûbiyet sırrını ifşa etmek küfürdür.

Onun için evliyalar gizlidir.

Hadiste var:

“Allah’ın öyle kulları vardır ki, onları ancak Allah bilir.”

Onlar Allah’ın reyhanıdır.

Sadece sıddıklar kokusunu alır.

Hırsızlık meselesine gelince…

Resûlullah ﷺ buyurdu ki:

“Kızım Fâtıma hırsızlık yapsaydı onun da elini keserdim.”

Adalet budur.

Kendi evladına ayrı muamele, başkasına başka muamele…
Bu nifaktır.

Her pişmanlık ibadettir.
Yeter ki boynun bükük olsun.

Ettahiyyatü’de ne diyoruz?

“Bütün varlığım Allah’a aittir.”

Söylüyoruz ama yaşıyor muyuz?

“Her kim ölürse kıyameti kopmuştur.”

Kıyamet; gafletin kalkmasıdır.

Hakikati görmektir.

Şeytanın yaratılması da sırdır.

Eğer isyan imkânı olmasaydı, teslimiyetin kıymeti bilinmezdi.

İrade küçücük bir tecellidir.

Allah insana o küçücük iradeyi vermiştir.

Kendi kendini yargılar insan.

Şikayet meselesi…

Rahîm’i merhametsize şikayet edersen kaybedersin.

Sabır sırdır.

Sır nedir?

Temizlenmiş kalpte tecelliye hazır hâl.

Dağa çıkınca ufku görürsün.

Temizlenince sır görünür.

Gaye nedir?

Allah’a kavuşmak.

Ama bu sözle olmaz.

Hal ile olur.

Korku ile ümit arasında.

Secdede akıl da hazır olacak.

Yoksa ceset huzurda, sen pazardasın.

Her şey Allah’a döner.

Takdir dünyaya aittir.

Ahirette Rahmet galiptir.

Bu incelik anlaşılmazsa din ya korku olur ya gevşeklik.

İslam dengedir.

İnsan melekten üstün olabilir.
Ama nefsine yenilirse aşağı düşer.

Farkına var.

Farkına var.

Farkına var.