Czy dałbyś sobie wszczepić biochip? Chipowanie (znakowanie) ludzi

Описание: Miniatura na filmie pochodzi z licencji CC0 (Creative Commons Zero) z domeny Pixabay, do darmowego użytku nawet dla celów komercyjnych. Nie narusza praw autorskich. Nie wymaga przypisu.

Chipowanie polega na wszczepieniu pod skórę dłoni (między kciukiem i palcem wskazującym) lub w okolicy ciemieniowej i czołowej skóry głowy, układu scalonego (biochipa), zawierającego dodatkowo antenę i kondensator (transponder, znacznik). Układ scalony zawiera informacje (nośnik danych), takie jak na przykład cechy i dane osobowe (biometryczne, zdrowotne, itp.). Informacja jest odbierana przez odbiornik, który zawiera również antenę i dekoder. Przesyłanie informacji odbywa się z wykorzystaniem RFID (fale radiowe) o częstotliwości co najmniej 125 Hz. Znacznik (transponder) nie posiada baterii, energia jest odbierana przez kondensator zgodnie z częstością rezonansową układu nadawczo-odbiorczego.

Fakty na temat chipu używanego do znakowania ludzi:
1. Jest wykonany z tworzywa biokompatybilnego. Reakcje alergiczne czy nadwrażliwość nie są możliwe. Tworzywo, najczęściej polietylen, nie jest wrażliwe na krew, wodę, elektrolity, kwasy, zasady, płyny ustrojowe. Żywotność chipa wynosi ponad 90 lat.
2. Uszkodzenie materiału (powłoki) nie spowoduje poważnych konsekwencji zdrowotnych, ponieważ biochip nie zawiera baterii litowych, jak pierwotne prototypy.
3. Fale radiowe nie są bardziej szkodliwe niż te, które wykorzystywane są w telefonach komórkowych czy Wi-Fi.
4. Sterowanie zachowaniem ludzi nie jest możliwe, pomimo takich obaw. Wpływ na wydzielanie hormonów, takich jak kortyzol, adrenalina czy inne, bezpośrednio przez układ transpondera w skórze, nie został potwierdzony i jest wysoce mało prawdopodobny. Nie można wykluczyć niewielkich efektów termicznych? związanych z indukcją i przewodnictwem wywołanym działaniem fal elektromagnetycznych, ale brakuje w tym zakresie badań. Niemniej, są to fale o niskich częstotliwościach radiowych i małej szkodliwości.
5. Postuluje się wykorzystanie biochipów do znakowania zwierząt, ludzi. Mają zastępować kartę kredytową, do bankomatu, karty płatnicze, prawo jazdy, dowód osobisty, kartę ubezpieczenia zdrowotnego, systemy zabezpieczeń (karty wejściowe). Mają ułatwiać identyfikacje więźniów, osób z chorobą Alzheimera, dzieci (KIDSCAN).

Piśmiennictwo:
1. Gasson, M. N. (2010). 2010 IEEE International Symposium on Technology and Society. p. 61.
2. Halamka, J; Juels, A; Stubblefield, A; Westhues, J (2006). Journal of the American Medical Informatics Association : JAMIA. 13 (6): 601–7.
3. Westra, BL (March 2009). The American journal of nursing. 109 (3): 34–6.
4. Baker, Martin A.; MacDonald, Iain (2011). Veterinary Radiology & Ultrasound. 52 (2): 161.
5. Angell, I., Kietzmann, J. (2006). Communications of the ACM. 49 (12): 90–96.