(Cover) Thought Crime 思想犯 - Yorushika【Thai Version by Soneshiner】

Описание: Color เสียงคุณ suis นี่คือเกินต้านจริง ๆ ค่ะ
เราเกือบยอมแพ้เพราะบางท่อนคือต่ำจนจมหายไปเลย ;-;
แต่ว่านะ เนื้อเพลงคือสุดยอดมากจริง ๆ มัน Poem มาก ๆ
สมแล้วที่มาจากบั้ม Plagiarism เต็มไปด้วยการตีความจริง ๆ

หวังว่าทุกคนจะมีวันที่ดีกันนะคะ
รักษาสุขภาพด้วยนะ 💖

#ThoughtCrime #Yorushika #ThaiVersion
#Cover #思想犯 #ภาษาไทย
_________________________________________________________
📍 Twitter: Soneshiner_
FA & Talk #สัญไชไฟช็อต ✏️
แชร์เพลย์ลิสต์ #สัญไชให้แลกเพลง 🎶
etc จิปาถะปาเข้า #Soneshiner 🙇🏻‍♀️

📍 Fanpage: Soneshiner
  / soneshinerfanpage  

💸 สนับสนุนเจ้าของช่อง
(แนะนำ PromptPay ไม่เสียค่าธรรมเนียมน้า~)
https://tipme.in.th/soneshiner

*ใครที่โดเนทมาเค้าจะจดชื่อไปเมนชั่นถึงในไลฟ์นะคะ
ขอบคุณทุกการสนับสนุนเลยน้า 🙏🏻💓
_________________________________________________________

本家様: Yorushika
   • ヨルシカ - 思想犯（OFFICIAL VIDEO）  

Song: Thought Crime 思想犯
Artist: Yorushika
Instrumental: TZ Sound Works
Thai Lyrics & Vocal: Soneshiner (Natsu)

เนื้อเพลงไทย
คงมีเพียงกวีที่เข้าใจความรู้สึกที่มันช่างซับซ้อนซ่อนไว้ข้างใน
เธอที่ได้แต่มองและทำราวกับว่าเข้าใจ
ไม่ว่าใคร ทำแค่เพียงหัวเราะมันออกมา
ฝันวาดวางไว้ในใจว่าถ้าวันหนึ่งเรื่องราวที่มีเป็นที่กระจ่าง
หยิบมีดที่วางเคียงกายขึ้นมาลับเตรียมไว้ให้ดี

ยินเพียงเสียงทำลาย โยนทิ้งแล้วซึ่งทุกอย่าง
คำหลากหลายนับพันเพียงแค่ฉีกทิ้งมันไป
ลาฟากฟ้าลับไปซึ่งดวงอาทิตย์ที่เคยทอส่องแสงมา
เธอนั้นคงรู้ตัวดี

เสียงพึงรำพันเหล่านกกายังขับร้อง
พัดพาทำนองความเหงาบรรเลงลาลับบนนภา
แสงยามเย็นสาดสะท้อนอัสดงนี้
เผาใจให้มลาย คงเหลือเพียงเศษเสี้ยวเงา
ฟ้าแปรเป็นสีชาด จางหายไปพร้อมคำลา

มีเรื่องเดียวในใจที่ต้องการ
อยากมอบความรักที่มีให้ใครสักคน
ปล่อยเวลาและห้วงดนตรีที่มีลอยหายไป
ช่วยเติมเต็มคำวิงวอนนั้นให้เป็นจริง
ในโลกที่มี แค่เรื่องราวชวนให้ละเมอเพ้อฝันคงไม่มีทางที่เธอ
จะทำเป็นเข้าใจ ไม่ว่ายังไง ปล่อยฉันไปเพียงเท่านั้นก็พอ

โยนและทิ้งมันไปทำลายแสงไฟที่มี
ทุบและทิ้งกีตาร์ไม่ให้ยินเสียงได้อีกครา
คำอาวรณ์ซึ่งพรเฝ้าปรารถนาที่เคยมองดูว่างดงาม
ทั้งที่ฉันเข้าใจ ก็ยังคงปวดร้าวข้างใน…

สายลมกระหน่ำทอฝนหล่นมาจากฟ้า
ล่วงเลยอำลาหน้าร้อนด้วยลมหนาวที่ผ่านพัดมา
ฤดูใบไม้ผลิทอหมอกและควันคลุ้ง
หายเลือนลาลับไปสุดเขาใดที่ข้ามมา
สายลมอุ่นพัดมาไล้ร่างลาลับจางไป

คงมีเพียงกวีที่เข้าใจความรู้สึกที่มันช่างซับซ้อนซ่อนไว้ข้างใน
เธอที่ได้แต่มองและทำราวกับว่าเข้าใจ
ถึงความตาย แต่สุดท้ายก็หัวเราะออกมา
ถ้อยคำชิงชังและทุกถ้อยวจี กดขี่ ผิดหวัง
ที่ใครต่อใครชี้มาที่ฉันเรื่อยมา
วาดกวีระบายจากข้างในให้ผู้คนเข้าใจ
วาดกวีบรรเลงทำร้ายไปวอนแค่ใครเข้าใจ

แค่เพียงอยากกอดถ้อยคำที่เธอให้ไว้
รับไว้ด้วยใจที่รอเฝ้าตระกองด้วยมือที่มี
วลีบรรเลงขับร้องกล่อมจากเธอนี้
มอบพรว่าสักวันฉันคงคืนย้อนมา

เสียงพึงรำพันเหล่านกกายังขับร้อง
พัดพาทำนองความเหงาบรรเลงลาลับบนนภา
เหลือเพียงคำลากับแสงอัสดงนี้
เฝ้ารอให้ค่ำคืนพัดมาอีกสักครา
“พรุ่งนี้คงหวนมา” เพียงสัญญาที่ให้เธอ