Sylvester Stallone nie miał szans zostać aktorem, a został...ikoną amerykańskiego kina

Описание: Sylvester Stallone to w Hollywood postać wyjątkowa – nie tyle aktor, co główny autor własnego mitu. Urodzony w 1946 roku w nowojorskiej dzielnicy Hell's Kitchen, od początku naznaczony był przez los. Komplikacje przy porodzie spowodowały uszkodzenie nerwu, na stałe paraliżując część jego twarzy i nadając mu charakterystyczną, niewyraźną mowę. Te cechy, które mogły zakończyć karierę, on przekuł w swoje znaki rozpoznawcze, budując na nich dwie ikony kina: Rocky'ego Balboa i Johna Rambo. Jego droga, od biedy i odrzucenia do statusu legendy, jest ucieleśnieniem amerykańskiego snu, który sam pisał i reżyserował.  

Na początku lat 70. Stallone był zdesperowanym aktorem, który z biedy przyjął nawet rolę w filmie erotycznym. Przełom nastąpił, gdy obejrzał walkę Muhammada Alego z Chuckiem Wepnerem. Niezłomność skazanego na porażkę Wepnera zainspirowała go tak głęboko, że w trzy i pół dnia napisał scenariusz „Rocky'ego”. Producenci byli zachwyceni, ale rolę chcieli dać gwieździe. Stallone, mając na koncie ledwie 100 dolarów, odmówił sprzedaży praw, stawiając warunek: zagra główną rolę albo nikt. Jego upór się opłacił. Film, zrealizowany za skromny milion dolarów, stał się światowym fenomenem, zarobił 225 milionów i zdobył Oscara za najlepszy film, a Stallone'a katapultował do sławy.  

Drugim filarem jego legendy stał się John Rambo. W „Pierwszej krwi” (1982) była to postać tragiczna – weteran z Wietnamu z zespołem stresu pourazowego, odrzucony przez społeczeństwo. Film stanowił przejmujący komentarz na temat losu żołnierzy. Jednak w sequelach z lat 80. Rambo przeistoczył się w superbohatera, stając się nieoficjalnym symbolem jastrzębiej polityki zagranicznej Ronalda Reagana. Walczył z siłami sowieckimi w Wietnamie i Afganistanie, idealnie wpisując się w antykomunistyczne nastroje epoki. Mimo to, w rdzeniu postaci zawsze pozostawał człowiek zmagający się z traumą i poczuciem wyobcowania.  

Lata 80. i 90. ugruntowały jego pozycję króla kina akcji filmami takimi jak „Kobra”, „Tango i Cash” czy „Na krawędzi”. Próbował też sił w komedii, z mieszanym skutkiem. Kluczowy okazał się dramat „Cop Land” (1997), gdzie dla roli przytył i zagrał wbrew swojemu wizerunkowi, zdobywając uznanie krytyków. Po okresie zawodowego marazmu, Stallone dokonał spektakularnego powrotu. Najpierw godnie pożegnał swoją ikoniczną postać w „Rocky Balboa” (2006), a następnie stworzył nostalgiczną franczyzę „Niezniszczalni” (2010), która okazała się strzałem w dziesiątkę. Zwieńczeniem jego odrodzenia była rola w „Creed” (2015), która przyniosła mu Złoty Glob i kolejną nominację do Oscara.  

Dziedzictwo Stallone'a to coś więcej niż filmy. To dowód na siłę determinacji. Jako jedyny aktor w historii, który miał na koncie hit numer jeden w pięciu kolejnych dekadach, udowodnił niezwykłą zdolność adaptacji. Będąc scenarzystą, reżyserem i aktorem, nie tylko grał w swoich filmach – on je tworzył, stając się architektem własnej legendy, która inspiruje kolejne pokolenia.