Eerbetoon (Jan Beuving)

Описание: Lied uit de voorstelling Raaklijn.
Opgenomen in de Aalmarktzaal, 7 december 2017, Leiden.

Zang: Jan Beuving
Piano: Tom Dicke
Techniek: Rob Touwslager
Video: Qmedia.nu

Eerbetoon
(Tekst: Jan Beuving / Muziek: Tom Dicke)

Toen de spits na twintig jaren noeste arbeid voor zijn club
had besloten om zijn loopbaan te besluiten
keek hij terug op schalen, bekers en ook één Europacup
het bestuur zette dus flink de bloemen buiten
Want als dank voor al zijn diensten werd als teken van respect
nummer negen na die dag niet meer verstrekt

Op de dag nadat de club de grote aartsrivaal versloeg
werd het legioen alsnog in rouw gedompeld
Want de laatste man, die tevens ruggengraat was van de ploeg,
werd in bed door een beroerte overrompeld
Bij de uitvaart zei de voorzitter met ernstig rouwbeklag:
Nooit meer speelt hier nummer vier na deze dag

Aan het einde van een lang seizoen waarin de club zichzelf
had gesteund geweten door hun trouwe schare
sprak de leiding: in ons stadion zijn wij met meer dan elf
De supporters spelen mee dus als het ware.
En die trouwe ondersteuning werd met groot gebaar geëerd:
nummer 12 werd voor de fans gereserveerd

Toen de club een eeuw bestond en dus een feestje vieren wou
waar het glas op hun gezondheid werd geheven
Bleken door die warme blijken van hun eerbetoon en trouw
alle cijfers tot de honderd al vergeven!
En een nummer van drie cijfers past niet op een voetbalshirt
dus de toekomst van de club werd flink betreurd

Echter, één exact geschoolde fan herpakte zich al vlug
en hij zei: ik ben misschien niet zo bestuurlijk
maar er zijn geen regels voor het soort getallen op de rug
dus je hoeft niet steeds te kiezen voor natuurlijk
Geef me even rekentijd. Voor elke speler vind ik vast
een getal dat goed bij zijn positie past

Dus de stoïcijnse keeper werd bedeeld met nummer e
Want hij leek in functie haast niet af te leiden
De geblokte vleugelspeler moest het doen met wortel 2
door het vierkant hoofd dat hem zo onderscheidde
En de schaduwspits die als het voetbaltechnische genie
met complexe passjes strooide kreeg de i

Voortaan klonk er in het stadion dus ‘delta x olé!’,
‘forza epsilon!’, ‘hup standaarddeviatie!’
Slechts de arbitrage werd niet enthousiast van het idee
want die moest naar bijles toe voor de notatie
Maar niet één van de seizoenkaarthouders vond het te abstract
Niemand is nog voor z’n wiskunde gezakt