Gerrit (Jan Beuving)

Описание: L I V E Z I E N ?
Ga voor tickets naar www.janbeuving.nl

Tekst: Jan Beuving
Muziek: Tom Dicke
Techniek: Rob Touwslager
Opname: Human Factor TV

Gerrit

De moestuin heeft alleen nog boerenkool
December, het heeft voor het eerst gevroren
De kraaien krassen op de kale voren
De avondhemel spreidt z’n sterren al
En Gerrit doet het licht aan in de stal

Zijn vingers vinden blindelings de uiers
Hij groef de melkkuil ooit nog met zijn vader
Die staat hem, nu hij ouder wordt, steeds nader
Hij mijmert wat, volmaakt op zijn gemak
De damp slaat van de koeien naar het dak

Maar plotseling is daar zijn vrouw er ook bij
‘Hij is er! We hebben een kleinzoon!’, zegt zij
‘De bevalling was zwaar en Marianne is moe
Maar we mogen er da’lijk naartoe!’

Een kleinzoon! Gerrit haast zich naar de buurman
‘Dag Bert! Marianne heeft een zoon gekregen!
Maar ik sta in de stal, komt het gelegen
Dat jij mijn laatste koeien doet vandaag?
Dan kan ik met de wagen naar Den Haag’

Vier dochters kregen Gerrit en Margreet
En alle vier waren het beste meiden
Ze konden heus wel op een trekker rijden,
Maar geen van hen had aardigheid gehad
In het bedrijf – ze gingen naar de stad

Maar nooit kan die afstand te groot zijn wanneer
Je kleinkind geboren is, en voor één keer
Vindt Gerrit het zelfs niet belachelijk duur
Als hij parkeert voor vier euro per uur

Het ziekenhuis heeft wit-verlichte gangen
Je hoort de spanning af aan hoe ze lopen
Ze kloppen wel, maar doen de deur al open
En voor hun dochter zijn ze bijna blind:
Hun ogen zoeken enkel naar het kind

Daar ligt-ie. ‘Al wat slaapt dat zondigt niet’,
Zegt Gerrit, en hij aait de kleine knuistjes
Hun schoonzoon smeert een bord beschuit met muisjes
Het kind wordt wakker als ze bijna gaan
En even kijkt het joch z’n opa aan

De weg naar huis is lang, de nacht is leeg
Margreet deelt honderduit herinneringen
Aan haar bevallingen en hoe die gingen
Thuis op de boerderij – wat een verschil…
‘Toch Gerrit? Gerrit? Hé, wat ben je stil’

En Gerrit zegt: ‘Lieverd, het klinkt misschien raar
Maar dat kind keek me aan en nu denk ik steeds maar:
Als een kalfje ter wereld komt, en het kijkt zo
Dan ligt het de andere morgen dood in het stro’

Margreet kan, thuis in bed, de slaap niet vatten
Om kwart voor twee besluit ze toch te bellen
‘Marianne,’, zegt ze, ‘ik moet iets vertellen
En ik weet: hij is niet medisch onderlegd
Maar moet je horen wat je vader zegt’

De boerendochter twijfelt geen seconde
En laat onmiddellijk een dokter halen
Die maakt een echo, en dan blijkt het falen:
Het jonge hart klopt helemaal verkeerd
Diezelfde nacht nog wordt geopereerd

Twee hachelijke, lange uren later
Vervoegt de arts zich zwetend bij Marianne
‘Ik heb goed nieuws,’, zegt hij, ‘u kunt ontspannen
De ingreep is geslaagd, al was het nét
Bedank uw vader – hij heeft hem gered’

In tranen belt zij naar haar ouderlijk huis
‘Och kind!’, zegt haar moeder,. ‘Ja, papa is thuis
Maar hij belt je straks terug, want het is net vijf uur
Dus hij is naar de stal om te melken – zo is de natuur’