#PieśniPostne

Описание: Droga krzyżowa
„Po krwawych śladach”

Śpiew: ks. Grzegorz Kopytowski.

Po krwawych śladach Zbawiciela swego
Pójdę rozważać wśród żalu szczerego,
Jak znosił straszne cierpienia i znoje
Za winy moje.

Stacja I.
Pojmały straże Zbawiciela świata,
Wśród drwin i szyderstw wiodą przed Piłata.
Śmierci haniebnej na Pana nad pany
Wyrok wydany.

Stacja II.
Krzyż na ramiona bierze Jezus cichy,
Tłum Go znieważa w zaślepieniu pychy.
Obym ja umiał w takiej znieść pokorze
Wyroki Boże.

Stacja III.
Pod ciężkim krzyżem Zbawiciel upada,
Milczy, gdy szydzi zeń katów gromada.
Kiedy wśród pokus dusza upaść może,
Ratuj ją, Boże.

Stacja IV.
Widzi Maryja Syna w poniewierce.
Matko bolesna, jak cierpi Twe serce!
Chcę się z Nim złączyć, chcę się dzielić z Tobą
Twoją żałobą.

Stacja V.
Ciężkiego krzyża Pan już nieść nie może.
Szymon z Cyreny dźwigać go pomoże.
Niech wesprą Boga i moje ramiona,
Gdy z trudu kona.

Stacja VI.
Twarz Boga mego cała zakrwawiona,
Na Weroniki chuście utrwalona,
Niechaj w mym sercu zostawi odbicie
Na całe życie.

Stacja VII.
Jakże przytłacza ciężkie krzyża brzemię.
Upada Jezus drugi raz na ziemię
Za moje grzechy nie odżałowane,
Wciąż ponawiane.

Stacja VIII.
Mówi do niewiast przejętych żałobą:
O, nie nade mną płaczcie, lecz nad sobą
I nad synami, bo z ich to przyczyny
Cierpię bez winy.

Stacja IX.
Nielitościwy ciężar krzyża gniecie.
Upada Jezus pod nim po raz trzeci.
Tak pragnę, Panie, przestać wreszcie grzeszyć,
By Cię pocieszyć.

Stacja X.
Z szat swych odarty, żółcią napojony,
Cierpi z poddaniem Bóg mój znieważony.
Zrzec się swej woli, iść za Twoją, Panie,
Pragnę z poddaniem.

Stacja XI.
Ostre Twe gwoździe serce moje czuje.
Miłość do ludzi tak Ciebie krzyżuje.
O, gdybym umiał za tę miłość płacić
Kochaniem braci!

Stacja XII.
Kiedy na krzyżu kona w strasznej męce,
Najlepszej Matce nas oddaje w ręce.
Uproś, Maryjo, niech ofiara krzyża
Niebo nam zbliża.

Stacja XIII.
Już zdjęte z krzyża ciało zakrwawione,
Przy sercu Matki spocznie umęczone.
Pragnę z Maryją uwielbić Twe rany,
Jezu kochany.

Stacja XIV.
Ciało chwalebne Boga i Człowieka
Złożone w grobie, zmartwychwstania czeka.
A ja Cię w moim sercu, Panie, złożę.
Uczczę w pokorze.

Zakończenie.
Twojej okrutnej męki rozważanie
Tobie w ofierze składam, dobry Panie.
Niech ono moje zimne serce wzruszy,
Łaskę da duszy.