osada pradziejowa w Grodzisku k. Pleszewa🌄

Описание: #archeologia #polska #dronevideo #djimini4pro #wielkopolska #drone

📜 historia obiektu:
Ufortyfikowana osada na piaszczystym wzgórzu w zalewowej dolinie rzeki Prosny została założona we wczesnej epoce żelaza przez tzw. ludność kultury łużyckiej. Miejsce to posiadało naturalne walory obronne: dominowało pośród trudno dostępnych podmokłych terenów. Dwuczłonowy elipsowaty obiekt posiada wymiary ok. 220 x 130 metrów i powierzchnię ok. 2,5 ha. Wały zbudowano z konstrukcji drewnianych (dębowych) i nasypu ziemnego. W jego północno-zachodniej części zlokalizowano okrągły wewnętrzny gródek o powierzchni dziedzińca ok. 0,28 ha. Pierwsze badania wykopaliskowe na grodzisku przeprowadzono dopiero w roku 1973. Wcześniej obiekt rozpoznany został jedynie drogą badań powierzchniowych, a odnalezione wówczas artefakty (m.in. monety, ozdoby srebrne, narzędzia i żelazna broń) nie zachowały się. W wyniku prac archeologicznych w południowej części założenia przyjęto datowanie obiektu na wczesną epokę żelaza - okres halsztacki C (lata 800-620 p.n.e.). Kolejne wykopaliska z roku 1990 i lat 2004-2005 w centralnej i północnej części grodziska pozwoliły ustalić datowanie tej części na okres halsztacki D (lata 620-540 p.n.e.). Odnalezione fragmenty późniejszej ceramiki w trakcie wszystkich badań wykopaliskowych potwierdziły również, iż grodzisko zostało wtórnie wykorzystane w okresie wczesnego średniowiecza (X-XI w.). Pradziejowe struktury obronne zostały wówczas częściowo przebudowane. Aktualny stan zachowania grodziska jest głównie wynikiem działań z końca XIX i I połowy XX wieku. Obiekt został wówczas znacząco zniwelowany (wały obniżono o ok. 2-3 metry), a także wykorzystywany w intensywnej działalności rolniczej, co dodatkowo pogorszyło jego stan techniczny. Obecne otoczenie zabytku również różni się od stanu pierwotnego. W związku z przeprowadzonymi pracami melioracyjnymi pod koniec wieku XIX, gród nie znajduje się już w pośród mokradeł, lecz na terenach łąk i tylko okresowo (wiosną) bywa otoczony wodą. Obiekt stanowi obecnie jeden z największych grodów z wczesnej epoki żelaza zlokalizowany na ziemiach polskich.