წინასწარმეტყველი აზარია (Xს. ქრისტეს შობამდე) ხსენება 3 (16 თებერვალი)

Описание: ტროპარი, ხმა 4: წინასწარმეტყუელო ღვთისაო, აზარია ღირსო, რომელმან ხმაი უფლისაი უშიშრად აუწყე მეფეთა და ერსა, კერპთა გზანი დაამხე და სიმართლისა გზანი განანათლე, სიწმინდით აღავსე გულნი შემნანებელთანი და შეწევნითა შენითა შეგვინდოს უფალმა, რათა აცხოვნოს სულნი ჩვენნი.


წინასწარმეტყველი აზარია მოღვაწეობდა იუდეის მეფე ოზიას (აზარიას), იოთამისა და უფლისშვილის—აქაზის ზეობის ეპოქაში, დაახლოებით მეათე–მერვე საუკუნეებში ქრისტეს შობამდე. ბიბლიური გადმოცემა სხვადასხვა აზარიას მოიხსენიებს, მაგრამ წმინდა წინასწარმეტყველ აზარიად ტრადიციაში მიღებულია ის, ვინც იუდეას ღმერთთან დაბრუნება და მონანული რჯულის აღდგენა აუწყა. მას ზედა იყო სული უფლისა.

აზარია ებრაულად ნიშნავს - „ღმერთმა შემომწირა ძალა“.

წინასწარმეტყველი აზარია იყო ლევიტელთა ტომიდან გამოსული, და აღიზარდა წმინდა ტრადიციებში, რომლებიც მოსეს რჯულს ეფუძნებოდა. გადმოცემით ცნობილია, რომ მისი მამის სახლს ღმრთის მსახურება ერჩივნა და ღირსებით ემსახურებოდა იერუსალიმის ტაძარს.

აზარია ყრმობაშივე გამოირჩეოდა ღვთისმოშიშებითა და სიმართლის სიყვარულით. წმინდა გადმოცემით, მას უფალმა გამოეცხადა და უბრძანა:

„დიადით თქვი ჩემს ერს: მიბრუნდით უფლისკენ, და მარჯვენით დაგიფარავთ“.

ასე იწყება მისი წინასწარმეტყველური მსახურება — სიმართლითა და უშიშროებით.

აზარია იუდეის მეფის, ასას წინაშე წარდგა, რომელიც ომიდან ძლევამოსილი მობრუნებულიყო, მომავალ უბედურებათა შესახებ აუწყა:

"და სულმან უფლისამან განაძლიერა აზარია, ძე იოდაესი, მღდელი და აღდგა ერსა წინაშე და თქუა: ამას იტყვის უფალი, რასათვის თანაწარვლით მცნებათა უფლისათა, აჰა, არა წარგემართოს, რამეთუ დაუტევეთ უფალი და მანცა დაგიტევნეს თქუენ."

"და ვიდრეცა ესმნეს სიტყუანი ესე და წინაწარმეტყუელებაი აზარიას წინაწარმეტყუელებისა მეფესა და ყოველსა მას ერსა, განძლიერდა ასა და განაბნია საძაგელები იგი ყოვლისაგან ქვეყანისა იუდასა და ქალაქთაგან, რომელნი დაიპყრნა მთასა მათ ეფრემისასა და განაახლა საკურთხეველი უფლისაი, რომელ იყო წინაშე ტაძარსა უფლისასა".

თავისი მსახურების დასაწყისში აზარიამ მეფე ოზიას აუწყა ღმრთის ნება. როცა ოზიამ ამპარტავნების გულით სცადა საკურთხეველზე მსხვერპლშეწირვა — საქმე, რომელიც მხოლოდ მღვდლებს ეკუთვნოდათ — წინასწარმეტყველი აზარია შეუდგა მას და უთხრა: „არა მართ არს შენთვის, მეფეო, უფლის სავანეში მსხვერპლის დადგმა, არამედ მღვდელთათვის ბრძანებულია ესა!“

ოზია არ დაემორჩილა, და მაშინვე შავი ჭირი დაეცა, როგორც უფლის სასჯელი. ეს მოვლენები ცნობილია მეფეთა წიგნებში (მეორე ნეშტთა 26: 16–20).

წინასწარმეტყველი აზარიას სიმტკიცემ და სიმართლის მტკიცე დაცვის სურვილმა მთელი ერი შეაჯავრა, მაგრამ მან შეურყევლად შეასრულა ღმრთის საქმე.

ოზიას შემდეგ, მისი ძე — იოთამი — მეტად ემორჩილებოდა სარწმუნოებას. გადმოცემით, იოთამი ხშირად მიმართავდა აზარიას რჩევებისთვის.

წინასწარმეტყველი ქადაგებდა: რჯულის აღდგენას; კერპთაყვანისმცემლობის აღმოფხვრას;

სამართლიანობას იუდეის ცხოვრებაში; ღვთის მარხვასა და სიმდაბლეს.

მისი სიტყვა ბევრმა გაიგონა და გულის სინანული აღიდგინა.

აზარიას აკურთხებდა ღვთის მადლი და მას ხშირად ჰქონდა ხილვები უფლისაგან; ერთხელ, როცა მტერი მოდიოდა იუდეას, წინასწარმეტყველმა მიმართა უფალს და თქვა: „არა არს შვენება თქუენი ძალით, არამედ ძალით უფლისა“.

ამის შემდეგ, მოულოდნელად ამოვარდა ქარი და მტერი აირია და უკან დაბრუნდა.

წინასწარმეტყველი აზარია იუდეის ხალხს ემსახურებოდა სიკვდილამდე. გარდაიცვალა მშვიდობით და დამარხეს იერუსალიმის ტაძართან, ლევიტელთა სამკვიდრებელში.

ეკლესია მას იხსენებს როგორც: სიმართლის უშიშარ მქადაგებელს, ღვთის ნების მკაფიო შემთხზველს, სამეფო ამპარტავნების მხილებელს, ადამიანთა სინანულის დამბრუნებელს.

მისი ცხოვრება მაგალითია იმისა, რომ წინასწარმეტყველი მუდამ სიმართლის მხარეს დგას, თუნდაც მეფის წინააღმდეგ.