Sanat için Sanat (L'art pour L'art)

Описание: SANATIN GEREKLİLİĞİ/ERNST FISCHER
Şarjım bittiği için bölümü tamamlayamadım ama devamı burada:
... Baudelaire'in sanatında Romantik karşı çıkış öğesiyle keskin suçlama açıkça ortadadır. Ayrıca Novalis'in ilk olarak belirttiği düşünceler de Baudelaire'in sanat kuramlarında sık sık karşımıza çıkmaktadır. Novalis'in sadece kulağa tatlı gelen, güzel sözcüklerle dolu.. en çok bir iki dizesi anlaşılabilen şiirleri.. sözleriyle özetlediği Romantik ilkeyi sanat için sanat akımının en tutarlı sözcüsü Mallarme şiirlerinde uyguladı. Hugo Friedrich Mallarme'nin şiirini büyük bir başarıyla incelediği Modern Lirik Şiirin Yapısı'nda şöyle diyor:
Mallarme'nin lirik şiiri yalnızlığın tümüyle belirmesidir. Bu şiir ne hristiyan ne hümanist ne de edebi gelenekten gelen bir şey ister. Yaşanan günden etkilenmeye karşıdır. Okurla arasına bir boşluk koyar ve kendisine insanlaşma olanağı tanımaz.

Mallarme, Hugo Friedrich'in belirttiği gibi şiirini beylik sözlere boğmaktan kaçınıyordu.
Alacakaranlıkta bulutlar,yıldızler neyse, benim şiirim de odur başkalarının gözünde: bir işe yaramaz. Gerçeği çıkar at türkünden, bayağıdır çünkü. Şairin yapacağı tek şey sözü *hiçbir zaman*a çevirerek anlaşılmadan çalışmaktır.

Bu arı şiirde(posie pure) , bu her türlü gerçekten ayıklanmış şiirde, Baudelaire'in başkaldırışından hiçbir şey kalmamıştır, karşı çıkış sessiz bir geri çekilişe dönmüştür. Baudelaire'in o eski kaptanı ölümü çağırışında, hiçliğe atılışında bir yeniye ve bilinmeyene yönelme olmasına karşılık, Mallarme'nin sanatında belli belirsiz bir hiçlik ve karmaşık süslerle karşılaşırız. Novalis'in sözünü ettiği düş ülkesi de gitmiş, yerini masalsı yaratıkların bile yaşayamayacağı buz soğukluğunda bir dünya almıştır. Burada sanat için sanat tan bir boşluğa yönelir. Alman romantizmindeki aynı süreç yürürlüktedir. Zaman geçtikçe olumsuz öğe daha ağır basar. Sanat için sanat Mallarme'nin can veren ezgilerinde, Heredia'nın ince lirizminde ve dar bir hayranlar çevresine çekilip bayağı yığınlara karşı seçkin kişileri yücelten Stefan Georg'un soylu tiksintisinde doruğuna varır.