เพลงประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา "เพลงรำวงบารมีหลวงพ่อโสธร"

Описание: --เนื้อเพลงประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา--
" เพลงรำวงบารมีหลวงพ่อโสธร "
Ramwong Barami Luangpho Sothon Song

(สร้อย) หลวงพ่อพุทธโสธร
อานุภาพขจรทั่วถิ่นแดนไทย
ศักดิ์สิทธิ์ดั่งนิมิตเกรียงไกร
ผองชนทั่วไทยเหนือใต้ได้กราบกราน
ที่เจ็บที่ป่วยก็ช่วยบรรเทา
หลวงพ่อปัดเป่าชาวเราอุ่นปราณ
หลวงพ่อโสธรคุ้มครองมานาน
เป็นบุญสถานถิ่นฉะเชิงเทรา

ชาย) ผองชนได้อุ่นใจ
หลวงพ่อคุ้มภัยสดใสจริงเรา
ใครได้ทุกข์ก็อย่ามัวเหงา
หลวงพ่อปัดเป่าให้หาย

เข้ากำแพงแก้วก็อุ่นแล้วใจกาย
ที่ร้อนก็คลายได้สุขร่มเย็น
ใครลำบากทุกข์ยากลำเค็ญ
หลวงพ่อเล็งเห็นก็ไม่เว้นปรานี

หญิง) เหมือนดังเนรมิต
หวังได้สัมฤทธิ์สิทธิ์สมจริงจริง
ถ้าใครหมายได้ลูกชายหญิง
ขอตั้งใจจริงอธิษฐาน

ก็คงจะได้ดังมั่นหมายปณิธาน
ที่หวังต้องการก็ได้ดังใจ
มั่นใจแล้วมิแคล้วคลาดไป
เช้าค่ำตั้งใจกราบไหว้บูชา

หญิง) หลวงพ่อคือมิ่งขวัญ
พุทธศาสน์ทั่วกันเลื่อมใสนานมา
ชาย) หลวงพ่อนั้นท่านเปี่ยมเมตตา ปกป้องประชานานปี
หญิง) พี่น้องผองไทยทั่วเขตขัณฑ์ธรณี
ชาย) สิ้นทุกข์สุขศรีอยู่ดีปรีดา

พร้อม)เพราะหลวงพ่อนั้นแผ่เมตตา
คุ้มครองประชาทั่วเขตฟ้าเมืองไทย

--ตราประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา--
รูปพระอุโบสถวัดโสธรวรารามวรวิหารหลังใหม่ ใต้รูปพระอุโบสถประดับด้วยตราพระครุฑพ่าห์สีแดง ด้านล่างสุดของตรามุมล่างประดับด้วยป้ายโค้งสีเหลืองที่ระบุนามจังหวัดว่า "จังหวัดฉะเชิงเทรา" สีเลือดหมู

--ธงประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา--
ธงพื้นสีแดงเลือดนก กลางธงเป็นตราประจำจังหวัดรูปพระอุโบสถวัดโสธรวรารามวรวิหารหลังใหม่ ใต้รูปพระอุโบสถประดับด้วยตราพระครุฑพ่าห์สีแดง ด้านล่างสุดของตรามุมล่างประดับด้วยป้ายโค้งสีเหลืองที่ระบุนามจังหวัดว่า "จังหวัดฉะเชิงเทรา" สีเลือดหมู

--คำขวัญประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา--
" แม่น้ำบางปะกงแหล่งชีวิต พระศักดิ์สิทธิ์หลวงพ่อโสธร พระยาศรีสุนทรปราชญ์ภาษาไทย อ่างฤๅไนป่าสมบูรณ์ "

--ต้นไม้ประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา--
อะราง, นนทรีป่า หรืออินทรี (Peltophorum dasyrrhachis)

--ดอกไม้ประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา--
อะราง, นนทรีป่า หรืออินทรี (Peltophorum dasyrrhachis)

--สัตว์น้ำประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา--
ปลากะพงขาว (Lates calcarifer) ชื่อท้องถิ่นในลุ่มแม่น้ำบางปะกงเรียก "ปลาโจ้โล้"

--ประวัติจังหวัดฉะเชิงเทรา(โดยสังเขป)--
พ.ศ. 1000 มีชุมชนบ้านเมืองโบราณบริเวณสองฝั่งคลองลำน้ำท่าลาด หรือคลองท่าลาด ที่ไหลผ่านอำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา หลายแห่งตั้งแต่บ้านเกาะขนุน ถึงบ้านท่าเกวียน ฯลฯ หลังพ.ศ. 1500 ฉะเชิงเทราและดินแดนใกล้เคียงคือ เมืองมโหสถ (อำเภอศรีมโหสถ จังหวัดปราจีนบุรี) กับเมืองพระรถ (อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี) ต่างรุ่งเรืองขึ้นจากการค้าโลก และมีความเกี่ยวข้องเป็นเครือญาติกับกษัตริย์ขอมทั้งเมืองละโว้ (ลพบุรี) และเมืองพระนคร (กัมพูชา) จนหลังหลัง พ.ศ. 1700 บริเวณลุ่มน้ำบางปะกง ตั้งแต่เขตฉะเชิงเทราถึงปราจีนบุรีกลายเป็นป่าดง เนื่องจากเป็นที่ดอนมากขึ้นจากทับถมของตะกอนปากแม่น้ำ ส่งผลให้เส้นทางคมนาคมออกอ่าวไทยไม่ค่อยสะดวกเช่นเดิม จนหลัง พ.ศ. 2000 สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 โปรดให้ซ่อมแปลงคลองสำโรง ซึ่งเชื่อมแม่น้ำบางปะกง กับแม่น้ำเจ้าพระยา เพื่อให้สะดวกในการคมนาคม

ในสมัยรัชกาลที่ 3 หลังปี พ.ศ. 2369 ทรงยกทัพไปตีเมืองเวียงจันทน์ ได้มีการกวาดต้อนครัวลาวพวกหนึ่งมาอยู่ที่ลุ่มแม่น้ำบางปะกง เกิดเมืองใหม่ชื่อ เมืองฉะเชิงเทรา แต่ปากชาวบ้านเรียกชื่อเดิมที่มีมาก่อนว่า เมืองแปดริ้ว (ปัจจุบันคือ อำเภอบางคล้า) มีการสร้างป้อมเมืองฉะเชิงเทราเพื่อป้องกันศึกญวนและเขมรที่มาทางแม่น้ำบางปะกง และอ่าวไทย ราวปี พ.ศ. 2377 ต่อมา พ.ศ. 2381 ให้อพยพครอบครัวเจ้าองค์ด้วง แห่งกัมพูชา เข้ากรุงเทพฯ ส่วนบ่าวไพร่ทั้งหลายให้อยู่เมืองฉะเชิงเทรา (บริเวณ ชุมชนวัดดอนทอง ปากคลองบางตีนเป็ด ตรงข้ามอำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา)

ในสมัยรัชกาลที่ 4 โปรดให้ยกบ้านท่าถ่านเป็นเมืองพนมสารคาม (อำเภอพนมสารคาม) และต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 6 ปี พ.ศ. 2459 โปรดให้เมืองฉะเชิงเทรากับเมืองพนมสารคาม รวมกันสถาปนาเป็น จังหวัดฉะเชิงเทรา