Rizzo Guerta - Yalnızlık

Описание: Rizzo Guerta - Yalnızlık

Bir sigara molasıysa tek keyfin anlat
Üstüne gelen duvarların azmini anlat
Gidenleri anlat, kalmanın zor olduğunu anlat
Düşünmekten ne denli yorulduğunu
Soğumuşsun hayattan geçmiyor zaman
Akrepten kaçan yelkovanın çığlıkları tırmalarken kulağını savaşıyorsun kendinle
Boş bir odada dolaşıyor aklınla gerçek sandıkların
Her şeye rağmen ayakta kalma hikayeleri ve palavralar sanki zırvalıyor dostların "kendine gel" diyorlar da sağırsın
Anılar kopuyor bedeninden yalnızsın artık

(Yalnız)

Vurmuyor yüzüne, eskisi gibi sanki...
Güneşin ısıtmıyor içini...
Gelmiyor içinden, uzatmak ellerini...
Ellerin tutamıyor bir kalbi...

Bir kağıt, bir kalem, bir yanmış, bir sönmüş, bir bitmiş sigara...
Hayatın bu...
Sökülmüş, atılmış, kırılmış, dökülmüş, hep paramparça...
Yolun sonu bu...

Yalnızlık...
Saklandığın o küçük delikte, buluyor seni
Yalnızlık...
Seviştiğin o kalpsiz bedende, uyuşturuyor seni
Yalnızlık...
Sıkıştığın o küçük evinde, vuruyor seni
Yalnızlık...
Öldürüyor seni, öldürüyor beni!

Yolun sonu bir katliam, fotoğraflara bakmaksa en ağır işkencelerin arasında şimdi
Evet şimdi sıkıyorsa ayakta kal dimdik, alışmak zorundasın ya devrim oldu sanki
Bir paket sigaraya defnettiğin anılar tam bitti zannederken dirilecekler yarına
Tonla duygunun içine umut etmek hayal gibi, her geçen gün eriyorsun ama aramayacaksın farkını
Yatağa yatmaktan korkuyorsun; karanlıktan, yalnız kalmaktan korkuyorsun, kapılar açılmıyor artık yüzüne gülmüyor eskisi gibi heyecan vermiyor hayat çünkü (hayat çünkü)
Bir şehre düşmansın, bir parka yuva yaptın, bir sokağa küstün, bir kadını şiir yaptın
Artık bitti diyorsun sanki her şey yalan
Sen sadece bir kaleme bir deftere dürüst oldun

Sen sadece bir kaleme bir deftere dürüst oldun...

Yalnızlık...
Öldürüyor seni, öldürüyor beni!

Yalnızlık çağının kalbi kırık çocukları...
Yalnızlığın o simsiyah ellerinde...
Yalandan ninnileriyle, büyütüyor bizi...

Bir kağıt, bir kalem, bir yanmış, bir sönmüş, bir bitmiş sigara...
Hayatın bu...
Sökülmüş, atılmış, kırılmış, dökülmüş, hep paramparça...
Yolun sonu bu...