Ey Süheylam... (Şiir) | Dâru'l Ukba

Описание: #şiir

Görmüş olduğunuz bu şiir bana ait değildir ben sadece seslendirdim. Yazan abi/abla hakkını helal eder inşaAllah.

Bir kafesteyim ki ey Süheyla,
Ne altından ne gümüşten.
Hangi cezanın bedeli kesilmiş masumluğuma?
Hangi zalimin zulmüne esir düşmüşüm?
​Kim bu Allah'ın ahkamı dururken ahkam kesen?
Kim bu göğüs kafesimi hırpalayıp beni nefesimden eden?
Bir perde ki ey Süheyla, ne göz görür ne de gönül.
Bir zindana hapsedildim, esaretim kaç asırdır...
​Biter mi bu sürgünlüğüm?
Seher olur, şafak doğar, gün bize de güler mi?
Semaya dua için kalkıyor ellerimiz.
Ey Süheyla, prangalar sirayet etmiş ruhuma,
Bitireyim canhıraş meyusluğumu.
​Kavuşmalarımızdan bahset.
Koyalım kenara sitemli yakınmaları.
Geçsin efkarın son kullanma tarihi.
Çöktüğümüz duvar dipleri tutsun omuzlarımızdan.
​Ey Süheyla, özgürlük naraları çınlasın kulaklarımızda.
Rabbimizin gücüyle kılalım cenazesini zulmün.
Bana kavuşmalarımızdan bahset.
Bir cennet ırmağı altında yaşasın soluğumuz.
Minnetimiz de kulluğumuz gibi Rabbimize olsun.
​Ey Süheyla, kaldır ellerini.
Kaldır ellerini, yüreğinden samimiyet yükselsin semaya.
Kaldır ellerini, kavuşmalarımız duamız olsun.
Ey Süheyla, bu çağa kim baş kaldırsa yorgun.
Tağutlara asi olan bağrımız yangın yeri.
​Ey bedeni topraktan, gönlü merhamet pınarından asil kadın.
Ey İslam'ın göz nuru, baş tacı, gönül ilacı.
Vaveylası bir çağı kahreden, izzeti yaman kadın.
​Bana kavuşmalarımızdan bahset.
Bahset ki sabır süreyim yaralarıma.
Bahset ki yaram kabuğa dursun.
Ey Süheyla, yarınlar bizim olsun.
Dünya onların, ahiret bizim olsun.