ZAMEK SPISKI (Słowacja, kraj koszycki, pow, Spiska Nowa Wieś) okiem drona

Описание: Z kart historii:

Zamek Spiski (słow. Spišský hrad) to jedna z największych i najbardziej imponujących twierdz Europy Środkowej. Położony jest we wschodniej części Słowacji, w historycznym regionie Spisz, na terenie wioski Žehra, która należy do najstarszych miejscowości na Spiszu.. Wznosi się na wysokim, wapiennym wzgórzu o wysokości około 634 m n.p.m., które dominuje nad rozległą Kotliną Hornadzką. Dzięki swojemu strategicznemu położeniu zamek kontrolował ważne szlaki handlowe prowadzące z północy na południe oraz ze wschodu na zachód Europy. Jego monumentalne mury, widoczne z wielu kilometrów, sprawiają, że budowla stanowi jeden z najbardziej charakterystycznych punktów krajobrazu tej części kraju.

Początki zamku sięgają XI–XII wieku, kiedy w miejscu wcześniejszego grodu powstała kamienna warownia o charakterze obronnym. W XIII wieku, po najazdach tatarskich z lat 1241–1242, twierdza została znacznie rozbudowana i umocniona z inicjatywy króla Bela IV, który dążył do wzmocnienia systemu obronnego Królestwa Węgier. W tym okresie wzniesiono m.in. romański pałac oraz potężną wieżę obronną (donżon), które stały się centralnymi punktami kompleksu.

W kolejnych stuleciach zamek wielokrotnie zmieniał właścicieli i był rozbudowywany zgodnie z aktualnymi potrzebami militarnymi oraz reprezentacyjnymi. W XIV i XV wieku znalazł się w rękach możnych rodów, a przez pewien czas kontrolowali go zwolennicy czeskiego króla Władysława II Jagiellończyka. W okresie późnego średniowiecza i renesansu twierdza została przekształcona w bardziej komfortową rezydencję szlachecką, choć nadal zachowywała charakter obronny. Powstały nowe dziedzińce, mury zewnętrzne oraz budynki mieszkalne, co sprawiło, że zamek osiągnął imponującą powierzchnię ponad 4 hektarów, czyniąc go jednym z największych kompleksów zamkowych w Europie.

Od XVI wieku znaczenie obronne zamku zaczęło stopniowo maleć. Właściciele coraz częściej przenosili swoje siedziby do wygodniejszych pałaców w niżej położonych miejscowościach. Ostateczny kres świetności przyniósł pożar w 1780 roku, który doprowadził do znacznych zniszczeń. Od tego czasu zamek pozostawał w ruinie, choć jego monumentalne mury przetrwały do dziś w stosunkowo dobrym stanie.

W XX wieku rozpoczęto prace konserwatorskie i badania archeologiczne, dzięki którym zabezpieczono i częściowo udostępniono obiekt turystom. W 1993 roku Zamek Spiski został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako część zespołu obejmującego także pobliską katedrę w Spiskiej Kapitule i inne zabytki regionu. Obecnie jest jedną z najważniejszych atrakcji turystycznych Słowacji, przyciągającą rocznie tysiące zwiedzających.

Zamek Spiski stanowi wyjątkowy przykład średniowiecznej architektury obronnej, łączącej elementy stylu romańskiego i gotyckiego. Jego położenie na stromym wzgórzu, rozległe mury obronne oraz bogata, wielowiekowa historia czynią go nie tylko świadectwem dawnych dziejów regionu Spisza, lecz także symbolem potęgi i znaczenia tej części Europy w średniowieczu.