【Thai ver】KARMA | ALIEN STAGE | ANT4ZIN

Описание: #AlienStage #ALNST #KARMA #ANT4ZING #vtuber #pngtuberth

สนับสนุนแอนได้ที่ : https://tipme.in.th/ant4zin
___________________

Original : KARMA | Alien Stage
   • Видео  

Vocal : ANT4ZIN‬
Mix & Masterings : ‪ANT4ZIN‬
Illustrator : Jnlefy
Narrator : Mizi - ANT4ZIN | Isac - ‪@EdellaEdward‬
___________________

talk
✦◊► ANT4ZIN ◄◊✦
" สวัสดีค่ะ เพลงนี้เป็นเพลงแรกเลยที่แอนได้ลองแปลและเรียบเรียงทั้งในส่วนของเนื้อเพลงและบทพากย์เองดูไม่รู้จะออกมาเข้าหูทุกคนรึเปล่า แต่ดีใจมากๆเลยค่ะที่ได้ลองอะไรใหม่ๆดู เพลงแอนนี้ตั้งใจทำมากๆเ นอนน้อยทุกวันเลยค่ะ555 แต่ก็เพราะความชอบส่วนตัวบวกกับเป็นการปิดจบซีรีย์เวทีต่างดาวด้วยเลยอยากทำให้ดีที่สุดเท่าที่ตอนนี้พอจะทำได้ค่ะ เพลงนี้บอกตามตรงว่ายากมากไม่เคยทำแนวๆนี้เลย หวังว่าทุกคนจะชอบกันนะคะ แล้วก็ต้งขอบคุณเฮียเทวดาด้วยนะคะที่มาช่วยพากย์ทำให้งานนี้สมบูรณ์!!💚✨ "

✦◊► Edell4 Edward ◄◊✦
" เทวดาดีใจครับที่ได้มาร่วมพากย์ในงานนี้ด้วยกัน ต้องขอขอบคุณน้องแอนมากๆที่ทำชวนเทวดาอินโทรเวิทมาร่วมงานด้วยย เป็นงานที่แอนโหมงานหนักสุดๆ ยังไงก็อยากขอฝากให้ทุกคนได้มารับชม รับฟังกันเยอะๆนะค้าบ มาเป็นกำลังใจให้ยมทูตเห่งๆคนนี้กันน้า~💛 "

___________________

** เนื้อเพลง บทพากย์ และเสียงพากย์ของแอนสามารถนำไปใช้ได้เลยค่ะ ขอแค่ไม่ลืมให้เครดิตกันก็พอ **

Thai lyrics : ANT4ZIN
บทพากย์ไทย : ANT4ZIN

เธอ.. เคียงตัวฉันเพียงเราสอง
มุ่งไป.. สู่ดวงดาวแสนไกลสุดฟ้า
ยาวนาน.. ตราบชั่วกาลทอดยาวไกลอีก
ทั้งเธอและฉัน.. รวม.. เป็น'เรา'

ฉัน.. ที่เคียงคู่ไปกับเธอ
แล้วพวกเรา.. ก็มาถึง ดินแดนที่หมาย
ห่างไกล.. ชั่วกัปกาลทอดยาวนิดนิรันดร์
ทั้งมีเธอ.. ฉัน..สอง'เรา'นี้

โอ้ ตะวันล่วงลาลับ โอบกอดเราไว้อย่างอ่อนโยน
คอยปลอบโยน เฝ้าประโลม ให้ดวงใจนี้ได้เบ่งบาน
ให้ลมนี้ ปล่อยเราสองล่องลอยเคล้าจับมือคู่กันชั่วกาล
เพียงมีเธอฉันพอ นี่คง เรียกว่า รัก *3
_____________

บทพากย์ mizi[1]
"เลิกเสแสร้งสักที ไม่ว่าจะฉันหรือนาย.."
"ก็ไม่มีใครสมควรมีชีวิตหรอก"

บทพากย์mizi [2]
"พี่ฮยอนอา.. ฉันมีเรื่องจะบอกล่ะ"
"ในทุกคืน ฉันเห็นเธอเตรียมตัวตายครั้งแล้วครั้งเล่า"
"ฉันรู้ แต่ก็เลือกทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น"

"อาจเพราะบางที ฉันอาจจะไม่ได้สำคัญกับเธอคนนั้นขนาดนั้นล่ะมั้ง"
"ฉันรู้ว่าคำว่ารักของฉันกับพี่มันไม่เหมือนกัน"

"แต่ถึงอย่างนั้น..."
"มันก็เป็นความรักเหมือนกันนี่"
"แล้วใครจะมาว่าฉันได้ล่ะ?"
"ถ้าพี่ได้เห็นสีหน้าของเธอแบบที่ฉันเห็น พี่เองก็ว่าฉันไม่ได้หรอกจริงไหม?"

บทพากย์ mizi [3]
"พี่น่ะ ก็เอาแต่วิ่งหนีมันมาตลอดตั้งแต่แรก"
"ไม่แม้แต่จะกล้าเผชิญหน้ากับความรู้สึกของตัวเองเสียด้วยซ้ำ"
"ทำเป็นยึดมั่นกับอุดมการณ์หรือความยุติธรรมอะไรนั่น"
"แล้วมันช่วยอะไรได้บ้างล่ะ?"

"สุดท้าย ก็ได้มาแต่ความตายที่ไร้ความหมาย"
"แล้วถึงเราจะได้อิสรภาพมา แต่เราก็ต้องทนโดดเดี่ยวอยู่เหมือนเดิม"
"เพราะต้นเหตุของทุกๆเรื่อง ก็คือมนุษย์นั่นแหละ"

"เพราะพวกเราน่ะ เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถอยู่ได้ถ้าไม่เอาเปรียบกัน ต่อให้เราจะรักกันให้ตายก็ตาม"

บทพากย์ isac
สำหรับมนุษย์และเหล่าสัตว์เดรัจฉานเหล่านี้่
'ความไร้เดียงสา'เป็นสิ่งที่เกินเอื้อม
คือความทรมานที่ไม่มีวันสิ้นสุด
การรัก และ ถูกรัก
การยึดมั่นในความหวังแม้ไม่อาจเป็นจริง
นั่นคือสัญชาตญาณของการเอาชีวิตรอด หรือการเสียสละกันแน่?

จุดเริ่มต้นของทุกอย่างคือหญิงสาวคนหนึ่ง
หญิงสาว ที่ผู้คนต่างเรียกเธอว่าแม่มด
ที่ตามหาความรักอย่างไม่รู้จบ

เราจะกล่าวโทษเธอได้จริงหรอ?
วังวนบาปนี้เริ่มต้นจากที่ไหนกันแน่?
กับบททดสอบที่ไร้คำตอบนี่
ชีวิตเรานั้นจะก้าวข้ามมันไปได้จริงไหมนะ?

________________________________________________________