7&8 _ Anima & Kourelou _ Danai Moraiti

Описание: Από το άλμπουμ "Koureloú"

Παίζουν οι μουσικοί:
Κοντραμπάσο _ Αποστόλης Παρασευαΐδης
Τύμπανα _ Γιάννης Ριζόπουλος
Βιολοντσέλο _ Νίκος Παπαϊωάννου
Κιθάρα, λάφτα, βιολί, τραγούδι, φωνητικά _ Δανάη Μωραΐτη

Όλοι οι ηλεκτρονικοί ήχοι προστέθηκαν με τη βοήθεια της Ίριδας Ασημακοπούλου και του Σταύρου Ευαγγέλου.

Σύνθεση, ενορχήστρωση & στίχοι _ Δανάη Μωραΐτη
Ηχογράφηση & μίξη _ Δημήτρης Παλαιογιάννης @ Suninside Studio
Mastering _ Βαγγέλης Αποστόλου @ Kyma Sound Studio
Παραγωγή _ Δανάη Μωραΐτη

Ευχαριστώ το Νίκο, τον Αποστόλη και το Γιάννη για τον υπέροχο εκστατικό τους αυτοσχεδιασμό στο τέλος του Anima και όλους τους αγαπημένους φίλους-μουσικούς για την πίστη, τη στήριξη και τις ξεχωριστές τους ερμηνείες, με τις οποίες εμπλούτισαν την "Κουρελού". Χωρίς το ταλέντο, τη γνώση και την εμπειρία τους τα κομμάτια του δίσκου δεν θα ήταν τα ίδια.

Σύλληψη σχεδιασμού και Γραφιστική επιμέλεια _ Παναγιώτης Ανδριανός
Οι ζωγραφιές του δίσκου δημιουργήθηκαν από τις αγαπημένες μας ανιψιές Χριστίνα Ανδριανού, Αγάπη Καρδαμίτση και Ειρήνη Παπαμιχαήλ.

📀 Αν επιθυμείτε να στηρίξετε τη δουλειά, μπορείτε να παραγγείλετε:
το CD Album στέλνοντας μήνυμα στο [email protected]
το ψηφιακό άλμπουμ μέσω https://danaimoraiti.bandcamp.com/rel...

Ο δίσκος είναι επίσης διαθέσιμος σε Spotify & itunes:
https://open.spotify.com/album/04iHAk...
  / kourelo%c3%ba  
--------------------------------------
Στίχοι:

Anima

Πώς από κόσμο μακρινό
για λίγο να σε κλέψω
πού θε να ψάξω να σε βρω
και πού να σε γυρέψω;

Στου πρωινού τη λησμονιά
που φόρα παίρνει και πετά
ως τ’ ουρανού τ’ αλαργινό
παν’ στης καρδιάς τ’ αηδόνι

Και θέλει ό, τι έχει φανταστεί
εδώ και τώρα να γενεί
μες στο χειμώνα να φανεί
του Νότου χελιδόνι

Πώς από κόσμο μακρινό
για λίγο να σε κλέψω
πού θε να ψάξω να σε βρω
και πού να σε γυρέψω;

Στου δειλινού τη συντροφιά
που με ρουμπίνια για φωτιά
μέσα στης γης την αγκαλιά
ζεστή φλοκάτη στρώνει

Και δε διστάζει μια στιγμή
την ομορφιά να δει εκεί
που τα ψεγάδια μαρτυρούν
κι όπου φυτρώνουν πόνοι

Ώσπου η θράκα να σωθεί
θα ‘χει η καρίνα της δεθεί
παν’ στης αγάπης το σκαρί
σαν το σπαθί στο αμόνι

Κι αν το κατάρτι κουρδιστεί
και βάνει αέρα στο πανί
σφιχτά να δέσει το πουγκί
με του αστεριού τη σκόνη

Πώς από κόσμο μακρινό
για λίγο να σε κλέψω
πού θε να ψάξω να σε βρω
και πού να σε γυρέψω;

Στης σκοτεινιάς την καταχνιά
με μιας τσιγγάνας φορεσιά
και μια τρανή γυροβολιά
που τα στοιχειά λυτρώνει

Που από λήθαργο ξυπνά
κάτι Μυστήρια παλιά
και ο καιρός που ξαγρυπνά
θαρρείς πως μαρμαρώνει

Μέσα στης ζάλης τη στροφή
το χέρι απλώνει να ενωθεί
με της μητέρας τη στοργή
σαν άλλη Περσεφόνη

Μα πριν τη Δήμητρα ασπαστεί
θα ‘χει τελειώσει η γιορτή
και μες στου Άδη το κελί
θα ‘χει απομείνει μόνη


Κουρελού

Τις απαντήσεις που ζητάς
ποιος θα σ’ τις δώσει τάχα
οι ρεματιές τις τραγουδούν
για τους τρελούς μονάχα

Λούζει το φως τη θάλασσα
κι αυτή τον ήλιο ραίνει
και του ορίζοντα η ραφή
μια κουρελού υφαίνει

Μα αν του ντουνιά η κουπαστή
μ’ αράδες είν’ δεμένη
από το νήμα τ’ ουρανού
είν’ η σιωπή πλεγμένη