Między młotem a ciszą

Описание: To jest czarna strona prowadzenia biznesu.

Ta, o której nie mówi się na konferencjach.
Nie pokazuje w prezentacjach.
Nie wrzuca na LinkedIna.

To momenty między terminem a ciszą.
Między fakturą, którą trzeba zapłacić,
a tą, która „będzie uregulowana wkrótce”.

Ta piosenka nie jest o marzeniach.
Jest o odpowiedzialności.
O byciu pomiędzy —
inwestorem, który zwleka
i zobowiązaniami, które nie czekają.

🎧 Posłuchaj do końca.
🖤 Jeśli prowadzisz firmę — poczujesz to natychmiast.
Jeśli nie — może pierwszy raz zobaczysz, jak wygląda ta druga strona.

To nie narzekanie.
To rzeczywistość.

Napisz w komentarzu, czy znasz tę stronę biznesu.

[Zwrotka 1]
Nie liczę dni — liczę terminy,
Czerwone daty w kalendarzu.
Jedni mówią: „jutro, spokojnie”,
Drudzy chcą wszystko — od razu.

Na stole umowy bez serca,
Podpisy składane w biegu.
Każdy chce efekt na wczoraj,
Nikt nie chce słuchać o chlebie.

[Pre-Chorus]
Tu się nie śpi, tu się czeka,
Na przelew, na znak, na cud.
Dla jednych to tylko biznes,
Dla mnie — kolejny trud.

[Refren]
Jestem między młotem a ciszą,
Między „zrób” a „nie mam jak”.
Jedni nie chcą zapłacić,
Drudzy chcą swoje — na czas.

Nie pytaj, czemu milknę wieczorem,
Gdy miasto już dawno śpi.
To nie jest gra dla słabych nerwów,
To cena za to, by iść.

[Zwrotka 2]
Na papierze wszystko się zgadza,
W życiu — ciągle pod górę.
System zna tylko cyfry,
Nie widzi ludzi i długu.

Ktoś gra na zwłokę bez winy,
Ktoś mówi: „takie są realia”.
A ja stoję pośrodku,
Jakbym to ja był do ukarania.

[Pre-Chorus 2]
Nie chodzi o luksus i złoto,
Nie o szybki, pusty gest.
Chodzi o spokój w domu
I sen, co wreszcie jest.

[Refren]
Jestem między młotem a ciszą,
Między fakturą a dniem.
Jedni grają na zwłokę,
Drudzy na strach i cień.

Nie mów, że to tylko ryzyko,
Gdy nie stoisz tu sam.
To jest codzienność tych,
Którzy wzięli odpowiedzialność na bark.

[Bridge – półszept]
Nie widzą drogi — tylko efekt.
Nie pytają, ile to kosztuje.
Tu się nie upada głośno,
Tu się po prostu dalej idzie.

[Ostatni Refren]
Między młotem a ciszą
Uczę się stać prosto.
Nie dla nich.
Dla siebie.
Bo ktoś musi to unieść.

[Outro]
A gdy pytasz: „czemu tak cicho?”,
To nie brak sił — to skupienie.
Bo w tym kraju marzenia
Też idą na raty.