به روز مرگ، مولانا | When I Die, Rumi (Dari + English)

Описание: #persian_poetry #rumi #poetry #persianpoem
به روز مرگ، مولانا | When I Die, Rumi (Dari + English)



شعر از: مولانا جلال الدین محمد بلخی (مولوی)


Poem by: Jalal-al-Din Rumi
Recited by: Amir

به روز مرگ چو تابوت من روان باشد
گمان مبر که مرا درد این جهان باشد

برای من مگری و مگو دریغ دریغ
به دوغ دیو درافتی دریغ آن باشد

جنازه‌ام چو ببینی مگو فراق فراق
مرا وصال و ملاقات آن زمان باشد

مرا به گور سپاری مگو وداع وداع
که گور پرده جمعیت جنان باشد

فروشدن چو بدیدی برآمدن بنگر
غروب شمس و قمر را چرا زبان باشد

تو را غروب نماید ولی شروق بود
لحد چو حبس نماید خلاص جان باشد

کدام دانه فرورفت در زمین که نرست
چرا به دانه انسانت این گمان باشد

کدام دلو فرورفت و پر برون نامد
ز چاه یوسف جان را چرا فغان باشد

دهان چو بستی از این سوی آن طرف بگشا
که های هوی تو در جو لامکان باشد

Rumi
Transcription:

When I die
When my coffin
is being taken out
You must never think
I am missing this world

Don’t shed any tears
Don’t lament or
Feel sorry
I’m not falling
into a monster’s abyss

When you see
My corpse is being carried
Don’t cry for my leaving
I’m not leaving
I’m arriving at eternal love

When you leave me
in the grave
Don’t say goodbye
Remember a grave is
only a curtain
for the paradise behind

You’ll only see me
Descending into a grave
Now watch me rise
How can there be an end
When the sun sets or
the moon goes down

It looks like the end
It seems like a sunset
But in reality it is a dawn
When the grave locks you up
that is when your soul is freed

Have you ever seen
a seed fallen to earth
not rise with a new life
Why should you doubt the rise
of a seed named human

Have you ever seen
a bucket lowered into a well
coming back empty
Why lament for a soul
When it can come back
like Joseph from the well

When for the last time
you close your mouth
Your words and soul
will belong to the world of
no place no time.


#learndari #dari #farsi #persian #دری #poetry #rumi #whenidie