Mierzyć wysoko. Wrocławskie wieżowce Maxa Berga

Описание: Około roku 1910 rodzi się w Niemczech, zainspirowane przez wielkomiejską architekturę Stanów Zjednoczonych, żywe zainteresowanie, czy wręcz fascynacja, fenomenem wieżowców. Architekci i urbaniści odkrywają wieżowiec jako element stanowiący specyficzny akcent krajobrazu miejskiego, żywiołowo rozrastających się metropolii, a zarazem przeobrażający ich centra w newralgiczne ośrodki biznesu.

Max Berg jako architekt miejski Wrocławia był autorem wielu budowli użyteczności publicznej, monumentalnej Hali Stulecia i podobnie jak inni twórcy tego czasu, zafascynowany ideą wieżowca projektował wysokościowce. Kunszt architekta łączył z doskonałym wyczuciem urbanistyki nowoczesnej metropolii. Swoje projekty wieżowców przedstawiał i komentował w szerszej perspektywie, kreśląc wizje dwudziestwiecznego miasta z uwzględnieniem jego problemów społecznych i ekonomicznych.

Max Berg należał do wąskiego grona prekursorów walczących o wprowadzenie tego rodzaju budownictwa do miast niemieckich. Domagał się jednocześnie regulacji w prawie budowlanym powstrzymującym przed podejmowaniem przedsięwzięć ignorujących podstawowe zasady urbanistyki i estetyki. Okres tuż po pierwszej wojnie światowej, kiedy powstało najwięcej projektów wieżowców, słusznie określono jako „gorączkę wysokościowców”. W dużej mierze niekorzystna wtedy sytuacja ekonomiczna kraju spowodowała, że w większości były to projekty „na papierze”, fantazje i utopie architektoniczne, które Josef Ponten w swojej książce określił jako „Architektur die nicht gebaut wurde”.

Realizacji nie doczekała się też żadna z propozycji Berga. Spośród wielu projektów wysokościowców dla Wrocławia, które powstały w latach 1919-1932, wybrano do realizacji tylko dwa budynki: biurowiec Wrocławskiego Zarządu Poczty Lothara Neumanna z lat 1926-1929 i Miejskiej Kasy
Oszczędności projektu Heinricha Rumpa z 1929 roku.

Animacja towarzyszy wystawie "Gdyby. Niezrealizowane wizje nowoczesnego Wrocławia" prezentowanej w Muzeum Architektury we Wrocławiu od 18 stycznia do 21 kwietnia 2024 roku.

Organizator: Muzeum Architektury we Wrocławiu
Realizacja filmu: Daria Rzepiela
2018 rok