Χνάρια - Άραγε μ'ακούς ('7985') - Official clip

Описание: Μοντάζ - Post production: Tanto [Path 01]
Κάμερα: Μάρκου Μαριάνθη
Παραγωγη-στιχοι: Χνάρια
Παρουσίαση: Brak, On axis
Scratches: Dj moya
http://path01.com
http://xnaria.gr
  / xnaria  


Άραγε μ' ακούς, πες μου
βροντάω την πόρτα σου καιρό κι απλά κουνάς το κεφαλι
και σε ρωτώ και πάλι
μ' ακους, πες μου
ή στο σωρό το hip hop το παρατάμε κι απλά γελάμε
Πες μου θα το πάμε
εκεί που ονειρευτήκαμε, ή το γευτήκαμε και την ώρα μας περνάμε
Πες μου μ' ακους
ή να το αφήσουμε να τ' αλωνίζουν τα ποντίκια ως που να το φάνε

Αν είσαι εδώ να σε δω θέλω να το γουστάρεις
έφτιαξα στίχους την ψυχή σου να μπορείς να ραπάρεις
άνοιξ τ' αυτιά σου γιατί μαζεύεσαι
δεν θέλω τίποτα πιο λιγο απ' ότι σκέφτεσαι
Διάβαζα καιρό στο λέω το κάθε βλέμμα σου
ξέρω την αλήθεια σου ξέρω όμως και το ψέμα σου
εισαι πεισματάρης που στα ζόρια χορταίνει απ' τα κρυφά του
οχι σκουληκι που στη πείνα τρώει απ' την ουρά του
Γι αυτό μη μου ζητάς να τακιμιάσω ή να μοιάσω μ' αυτούς
που το μαγάρισαν και κρυφακούς
Αν ζηλεύεις ξέρεις καλά που θα τους βρεις
γιατι λοιπόν να κάνω σκόντο είναι ο όρκος μου βαρύς
βολτάρω ακόμα κάθε βράδυ στον άδη, τίγκα σκοτάδι
μπας και προλάβω απ το δρεπάνι το χάδι
δεν κάνω εκπτώσεις διόλου στον κόπο μου
πως να σε πείσω αν δεν πιστεύω, εγώ στον τρόπο μου
θα τον στηρίζω κι ας βγάλω στη μοναξιά χίλιες ρίζες
δεν αγοράζω προσοχή μ' οτί περνά και με μίζες
συνταγές, αλχημείες λόγια και τρόπους κλειδιά
το ίδιο σκαρώνω απλά ξανά και ξανά

rappers are in danger

Άραγε μ' ακούς, πες μου
βροντάω την πόρτα σου καιρό κι απλά κουνάς το κεφαλι
και σε ρωτώ και πάλι
μ' ακους, πες μου
ή στο σωρό το hip hop το παρατάμε κι απλά γελάμε
Πες μου θα το πάμε
εκεί που ονειρευτήκαμε, ή το γευτήκαμε και την ώρα μας περνάμε
Πες μου μ' ακους
ή να το αφήσουμε να τ' αλωνίζουν τα ποντίκια ως που να το φάνε

όχι δεν χαρίζω, ουτέ μια πέτρα απ' όσα έχτισα
τον παλμό απ' το μεράκι μου τον ξαναμέτρησα
μπροστα στα μουτρα στον φέρνω και πες μου τώρα χτυπά
θέλω το χνώτο του χιπ χοπ που αναστατώνει τ' αυτιά
γι αυτό βουτώ τα λόγια μου μεσ στο παράπονο
για πεθυμιές που ακούω και μ' αφήσαν άφωνο
μα όχι άπραγο γουστάρω τόσο που βρήκα κόλλημα
όλοι το ξέρουν, δε λύνει ουδείς το πρόβλημα
Δεν πιτουρεύω δεν ειναι κάτι ψαγμένο
μπερδεμένο όχι μονάχα καταραμένο
ρυτιδιασμένη και παιγμένη από γραμμόφωνο
είναι οι δαχτυλιές μου και το σάλιο στο μικρόφωνο
στο πόνηρο τ' ομόφωνο κάνω χαλάστρα κι έχω μαζί μου
την πεθυμιά, ενα γαμώτο την επίμονη μου
ρετσινιασμένος χωρις να ξερω γιατί
να θέλουν να μου πουν πως πάει χαράμι το χαρτί
μα γω το κούραζα στα ξάστερα μου ή τα θολά
με εικόνες, μυρωδιές και ουρλιαχτά
τράβα με λοιπόν ή σπρώξε στους θλιβερούς
για παντα και πες μου αν μ' ακους;