DUA, TA BLEJ VETVETEN

Описание: Poezi: Berzat Sadiki
Realizoi: B. S.

DUA, TA BLEJ VETVETEN

Me monedha që s’i pranon askush,
me kohën time të pashitur,
me frymë që s’ka faturë,
me heshtje që s’pranon çmim.

Me gabimet e mia të papaketuara,
me dritën që nuk hyn në kontrata,
me fjalën që s’ka barkod,
me një “jo” të thënë drejt,
me një “po” që nuk blihet.

Në treg shoh fytyra të varura në rafte:
disa shkëlqejnë si oferta mujore,
disa zbehen si mall pa garanci.
Fëmijë-projekte, ëndrra-aksione,
lindje me afat dhe dorëzim.

Nënë e kthyer në proces,
babë i bërë nënshkrim,
dashuri e paketuar në plastikë,
ndërgjegje me zbritje sezoni.
Unë kërkoj dalje emergjence.

Më thonë: gjithçka është zgjedhje.
Më thonë: mos e gjyko tregun.
Më thonë: normalja ka fituar.

Unë pyes: kush e humbi njeriun?
Kush e ndërroi peshën me çmimin?
Kush e shiti fjalën “mjaft”?
Kush e la mendjen peng?
Kush e ktheu trupin në mjet?
Kush e quajti progres harresën?

Në glob jetojmë "të qetë":
të lirë në broshura,
të lidhur në brendësi.
Kolapsi vjen kur pagesa ndalet.
Atëherë zbulohet çmimi i shpirtit.
Disa thonë: “mall kinez”.
Disa thonë: “origjinal i certifikuar”.
Unë shoh vetëm plagë standarde.

Me cilësi të ndryshme dhimbjeje,
me linja prodhimi të ndara,
me një fund të përbashkët.
Hyjnorja nuk bën pazare.

Ajo kërkon peshë, jo ar.
Kërkon kufij që mbahen.
Kërkon duar që dridhen,
por s’firmosin.

E mira s’është negociuese.
E vërteta s’ka këste.
Liria s’ka abonim.
Dhe sakrifica s’ka sponsor.

Kush e pranon këtë, mbetet.
Kush jo, shitet bukur.


🟢 Ky material është i lirë për përdorim nga kushdo, kudo, pa leje dhe pa kufizime (CC0 / Domen Publik).
🟢 This material is free for anyone to use, anywhere, without permission or restrictions (CC0 / Public Domain).
License: CC0 – Public Domain
Ontologjia qan pa lot.
Qenia matet me treg.

Pyetja “çfarë jam” humbet,
zëvendësohet me “sa vlej”.
Instrumente ecin si njerëz,
njerëzit flenë si mjete.

Emrat bëhen funksione,
jetët bëhen projekte.
Unë dal nga radha,
me veten në dorë.

Dua, ta blej vetveten,
jo për ta pasur më shumë,
por për të mos u humbur.
E blej me refuzim,
me kujtesë,
me qëndresë të qetë.

E blej edhe kur kushton.
Sidomos kur kushton.
Se liria është pagesë e brendshme.
Dhe njeriu fillon aty.