Zełwągi, część 1.

Описание: Wikipedia: "Zełwągi (niem. Zellbongen oraz Selbongen) – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, w gminie Mikołajki.
W 2021 miejscowość zamieszkiwało 350 osób. 51.4% mieszkańców stanowiły kobiety, a 48.6%- mężczyźni.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa suwalskiego. Zełwągi leżą na trasie Mikołajki-Mrągowo (droga krajowa nr 16), pomiędzy trzema jeziorami, Głębokim, Płocicznym i Inulcem. Niegdyś osada rolnicza i rybacka, obecnie – ze względu na bliskość Mikołajek – popularne miejsce turystyki wyjazdowej (na miejscu hotel, pensjonaty oraz liczne kwatery prywatne i agroturystyczne). W wiosce znajduje się ogólnodostępna plaża wiejska.
Wieś wymieniana jest w dokumentach z roku 1540, a następnie z 1647.
W roku 1922 mieszkaniec wsi Fritz Fischer, który przystąpił do Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich (The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints) w Berlinie, rozpoczął głoszenie mormonizmu wśród mieszkańców Zełwąg. 18 kwietnia 1923 w jeziorze Inulec miał miejsce chrzest sześciu mieszkańców wsi i powstała tu wówczas mormońska gmina, natomiast w 1926 miejscowa społeczność mormońska skupiała już 40 osób. Z inicjatywy Fischera do miejscowości sprowadzili się amerykańscy misjonarze. W 1929, gdy do Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich przystąpiło ponad 100 osób, we wsi wzniesiono kaplicę – pierwszy tego typu budynek Kościoła w centralnej części Europy. Powstała ona na działce podarowanej przez rodzinę Kruska, a jej budowa została sfinansowana częściowo ze środków Misji Wschodnioniemieckiej Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich. Obiekt został poświęcony przez amerykańskich misjonarzy 14 lipca 1929.
Do 1939 roku w wyniku działalności Fritza Fischera mormonami zostało 157 mieszkańców wsi, co uczyniło ją w większości mormońską i stanowiło unikat na skalę światową. Krótko przed wybuchem II wojny światowej ze wsi wyjechali amerykańcy misjonarze. Podczas trwania wojny społeczność mormońska funkcjonowała w dotychczasowy sposób, jednak należący do niej mężczyźni powoływani byli do niemieckiej armii. Sytuacja mieszkańców uległa zmianie w zimie na przełomie lat 1944 i 1945, kiedy do miejscowości zamieszkałej już wówczas jedynie przez kobiety, dzieci i osoby starsze wkroczyła Armia Czerwona. Codziennie ludność wsi padała ofiarami pobić, gwałtów (w tym zbiorowych) i morderstw popełnianych przez radzieckie wojsko. "