Eddy van Vliet - gedicht - De wandelaar

Описание: bespreking gedicht:

Gedicht: Eddy van Vliet, De wandelaar. In: De binnenplaats, 1987
Foto: G. Noten, Landschap (drieluik, acryl)
Voordracht: Rozemarijn van Leeuwen, 2011


Eddy van Vliet (1942-2002) was een Vlaamse dichter en advocaat. Hij was redacteur van verschillende tijdschriften en stelde twee bloemlezingen samen. Hij debuteerde met de dichtbundel Het lied en ik, in 1964. Hij publiceerde nog ruim tien dichtbundels en won verschillende prijzen, waaronder de Jan Campertprijs (1975).

In zijn dichterschap worden wel drie perioden onderscheiden. In de eerste bundels komen gedichten vaak los van de werkelijkheid en sprookjesachtige of mythische elementen spelen dan een rol. Later schreef hij meer geëngageerde bundels (zoals Duel) en daarna meer autobiografische bundels (Het grote verdriet, Jaren na maart, De toekomstige dief). De afwezigheid van zijn vader (met wie het contact na een scheiding verbroken raakte) was een veelvuldig terugkerend thema.

De bundel De binnenplaats, waarin het hier voorgedragen gedicht De wandelaar staat, valt in deze derde periode. In het gedicht volgen we een wandelaar, die al lang onderweg is of stevig doorloopt, want hij hijgt. Hij laat niets achter, dus blijft alles. Hoewel dat op zichzelf logisch is, lijkt het voor een wandelaar niet te kloppen: als je loopt laat je voortdurend dingen achter je.

Het gaat dan ook niet om een gewoon wandelingetje: hij ging 'langs de jaren voordien', waarbij hij dingen die tot rust zijn gekomen, herdenkt. Hij lijkt hier dus een wandeling te maken langs zijn leven, langs het verleden.

De wandelaar passeert verschillende landschappen, die hij echter niet achter zich laat, maar over elkaar legt (hier geldt opnieuw: hij laat niets achter, dus alles blijft). Hij vindt hierbij iedereen terug. Maar hij kan niet zichzelf terughalen.

Het gedicht De wandelaar past qua thematiek naadloos bij het latere werk van Eddy van Vliet, waarin hij vaak terugkijkt op zijn verleden. In dit gedicht gebruikt hij het maken van een wandeling als een prachtig en overtuigend beeld voor iemand die probeert grip te krijgen op zijn verleden. Dingen worden tot bedaren gebracht, dingen worden herdacht, mensen worden teruggevonden. Alleen vindt de wandelaar zo niet zichzelf terug - als je je omkeert, verandert wel je perspectief, maar krijg je niet jezelf in het vizier. Zo komt de wandelaar nooit bij zichzelf terug, hoe lang of hard hij ook loopt, hoe hij daar ook van hijgt.


Bespreking gedicht: Rozemarijn van Leeuwen (juni 2011).
Voordracht: Rozemarijn van Leeuwen (mei 2011).
Gebruikte programma opname: Audacity.
Gebruikte programma filmpje: iMovie (Apple).

Bespreking:
http://www.rozemarijnonline.net/poezi...

Verder lezen:
Poeziegeschiedenis en versanalyse: http://www.rozemarijnonline.net/poezi...

RozemarijnOnline:
http://www.rozemarijnonline.net/