Marcowy Próg: Pieśń Jaryły i Ostatniej Zimy

Описание: To pieśń o najtrudniejszym miesiącu roku – o marcu, gdy życie i śmierć stoją najbliżej siebie.
Dawni Słowianie wiedzieli, że marzec jest progiem.
Kto przejdzie przez ten czas chłodu, głodu i chorób – temu rok będzie sprzyjał.
Bo w tym miesiącu młody bóg wiosny Jaryło staje do walki z cieniem zimy – z Babą Jagą, starą twarzą Marzanny.

I. Czas przednówka
Wiatr marcowy wyje w trzcinach.
Rzeki niosą lód.
Ziemia milczy.
Spichlerze są puste.
Proso na dnie garnców
jak pył po bitwie.
To czas przednówka.
Czas próby.

II. Cień Marzanny
Po wioskach chodzi
stara wiedźma zimy.
Baba Jaga.
Jej oddech jest mrozem.
Jej cień jest chorobą.
Słabi drżą.
Starcy modlą się w ciszy.
Bo wiedzą:
marzec jest bramą
między życiem a śmiercią.

Hej!
Próg marca!
Hej!
Próg życia!
Hej!
Kto przejdzie marzec —
Hej!
ten będzie zdrów!

III. Mądrość przodków
Dziadowie mówili:
„Jeśli starzec przejdzie marzec —
będzie zdrów.”
Bo kto przetrwa
ostatni chłód zimy,
ten zobaczy
kolejne lato.

IV. Przyjście Jaryły
A potem…
Słońce zaczyna rosnąć.
Dzień po dniu
jaśniejsze.
Ciepłe.
To Jaryło.
Młody jeździec wiosny
jedzie przez pola.
Jego włócznia jest światłem.
Jego koń
jest porankiem.

V. Bitwa światła
Jaryło spotyka
Babę Jagę.
Starą królową zimy.
Jej śmiech jest wichrem.
Jej palce są lodem.
Ale słońce rośnie.
Promień po promieniu.
Światło po świetle.
I cień zaczyna pękać.

Hej!
Słońce rośnie!
Hej!
Zima pęka!
Hej!
Jaryło jedzie!
Hej!
Życie wraca!

VI. Ciepło dla starców
Gdy nadchodzi dzień Ruprechta,
słońce grzeje
mocniej niż wcześniej.
Ludzie mówią:
„Od tego dnia
słońce zagrzeje nawet starca.”
Kości odzyskują ciepło.
Krew zaczyna płynąć.

VII. Śmierć zimy
A gdy kończy się marzec,
lud zbiera się nad rzeką.
Słomiana Marzanna
staje na brzegu.
Płomień.
Woda.
Śmiech ludzi.
Bo oto
śmierć została pokonana.

Stoicka nauka Wołcha
Wołch mówi:
Nie bój się zimy.
Nie bój się marca.
Bo życie zawsze
musi przejść przez próg.
Kto wytrzyma chłód,
ten zobaczy wiosnę.

Błogosławieństwo
Niech Jaryło prowadzi wasze dni.
Niech słońce rozgrzeje wasze kości.
Niech domy będą pełne chleba.
Niech starcy przechodzą marzec w zdrowiu.
Niech Marzanna odejdzie za sine morze.
A ziemia znów
rodzi życie.