Alışacaksın Biliyorum Kahraman Tazeoğlu

Описание: ALIŞACAKSIN BİLİYORUM

Bir gün aradığın insanı hayatına alırsan
sakın ona nefesim deme!
aldığı her nefesi geri veriyor insan...
dillendirilmeyen hüzün zehirler
konuşamadıkların gözlerine dolar
göze alamadıkların sözlerine
işte bu yüzden yazıyorum
öyle bir söz yazarsınki
bütün bir hayatı anlatır
öyle bir hayat yaşarsınki
bütün sözler anlamsız kalır

işte öylesine bir öykünün sonuymuşum meğer
daha girişinde kandırmışlar beni
nasıl bir ölümse bıraktığın hala hayattayım.
oysa sen benim
yerde bulduğum GÖKYÜZÜMDÜN
bir insanın kalbi defalarca gücenebilir başkalarına
ama bir kere kırılır bazılarına...
her seven kendi aşkının katilidir
affetmek ağır iyileşen bir yaradır
ve gerçek yaralar tenin üstünde değil altında kanar....
bu yüzden ihanet güçsüz aşkları sever
çok zalim oldukları için değil
kalbimin kapılarını ölçüsüzce onlara açtığım için
bu kadar yaralar beni
anlıcağın bildiğin gibiyim hala
yani unutabileceğin kadarım...
ne kötü değilmi
insanın sende kaybolup
kendi içinde ölmesi...
sana verdiklerime üzülmedimde
benden çaldıkların içime oturdu
dilerim Allahtan bir gün kalbin görür gözlerinin görmezden geldiklerini
ama herşeye rağmen
bu hayattaki en güzel yanlışımdın sen
ne kadar garip bir dünya değilmi
kadınlar kalbinden sildiklerini aklına yazıyor...
emekleyerek seven erkekler koşarak terk ediyor...
kırılmış kolların sıcağı üşütüyor...
yinede üzülmüyorum
çünkü biliyorum...
Allah kimsenin ağlayarak kaybettiğini
kimseye gülerek kazandırmıyor...
ne zordur gözlerdeki gülüşlerle başlayan hikayelerin
o gözlerdeki yaşlarla bitmesi...
gözyaşıyla bile temizlenmez karşılıksız aşkın Lekesi...
sen benim için Vazgeçilmez bir VAZGEÇENDİN
Aşk celladına güvenmektir dedim sevdim...
Aşk bir çıkmaz sokağa yalnışlıkla girip
bilerek çıkmamaktır dedim yine sevdim...
nasıl sevdiğimi özlediğimi bilsen
gittiğin yollardan utanır,geri gelirdin...
yalnış başlayan şeyler,
doğru bitebilirmiydi.
bitmezdi, bitmedi.
beni hep içinde yaşattın,
keşke arada bir kalbimede uğrasaydın...
tadına varamadığım aşk,
dilimi yakıyor şimdilerde.
insan gözleriyle arayıp bulduğunu,
nasıl unutur kalbiyle...
benim başımı yaslıcak omuzlara değil,
bağrıma basacak taşlara ihtiyacım vardı.
neden bana uzandın.?
halbuki sen; sevmedikleriyle yaşayıp,
unutamadıklarıyla ölen insanlardandın...
ben yolunu yolum yapmıştım,sen geçerken uğramıştın...
aşk sen hariç herşeyi ve herkesi kaybetmeye değer derdim.
ama ben bu aşkta en çok seni kaybettim...
aşkın bitişi değilde
geride kalan herşey yalan dolusu
yıkıyor insanı...
geçmişindekini unutamayan en çok şimdisindekini aldatır..
kirletilmiş bir ilişkiyi bir tek ayrılık temizler..
yenilmedin sanma,kanat çırpmayı bilmeyen kuş,
koşmayı uçmak zanneder.
bir hikayenin daha sonuna geldik işte

hayat ne garip,
ummadığın insanlar adam oluyor
adam sandıklarınsa yalan..
zaten bu hep böyle değilmiydi
kimileri yokken bile var gibiydi
kimileri elimizi tutarken bile
yanımızda değildi...
mutlu olmak herşeye sahip olmak değil.
sahip olduğun kadarını,herşeyin yapabilmekti.
hayat bunu çok geç öğretti,kaybettik, biz hep kaybedenlerdendik.
bizde şans yüzümüze gülmez arkamızdan gülerdi...
bir zamanlar benim olan ellerin
şimdi neden ellerin
diye diye ağlıyorsam.
yenildiğimi sanma..
her göz yaşı yenilgi değildir
insan bazen,
daha fazla dayanabilmek için ağlar.
elbet yarında sabah olucak
bakalım bende batan güneş,
sende nasıl doğacak...
herkesin dünyası kendi gördüğü kadardır
gündelik bakmayı bilen gözde'dir.
gidişin öğretti bana,
bazı aşklar Aşka ihanettir.
(XXX)
keşke bana akıl vereceğine,
aklımı alacak kadar beni sevseydin.

seçtiğin yolda

sana mutluluklar diliyorum

unutmak alışmaktır,
unutursun demiyorum...


Ama ALIŞACAKSIN BİLİYORUM


Kahraman TAZEOĞLU