İyi Geceler Rohingya: Bir Arakan Belgeseli

Описание: Coğrafya kaderdir, mültecilik değil...

Arakanlı Müslümanlar Birleşmiş Milletler verilerine göre dünyada en fazla eziyet gören etnik grup, yüzyıllardır yaşadıkları topraklarda vatansızmış gibi muamele gören, hakları ellerinden alınmış, savunmasız, yaşadıkları coğrafyada etnik ve dini soykırıma maruz kalan tam bir insanlık dramı ile karşı karşıya olan mazlum bir halk. Güneydoğu Asya’da Bangladeş Burma sınırında 50 bin kilometrekarelik bir yüz ölçümü olan Arakan köklü bir tarihi mirasa sahip. 8. yüzyılda Arap tüccarlar vasıtasıyla İslam'la tanışan Arakan 15. yüzyılın başında Kral Narameikhla'nın İslamiyet’i seçmesi ile Arakan İslam Krallığı kurulmuş ve İslamiyet bu bölgede hızla yayılmış.

1784 yılında başlayan Burma işgali sırasında Arakanın iki yerli halkı Rohingya Müslümanları ve Budist Rakhine’ler baskı ve zulüm görmüştür. 1942'de İngilizlerin bölgeden çekilmesi ile katliamlar başlamış, yıllarca beraber yaşayan Rohingya ve Rakhine’ler yapılan propagandalarla birbirlerine düşürülmüştür. Katliamlar bu iki ırkın beraber yaşamasını imkânsız hale getirmiş ve Budist Rakhine’ler Müslümanları katletmeye başlamıştır. Katliamlardan kaçan çok sayıda Arakanlı Müslüman mülteci olarak başta Bangladeş olmak üzere komşu ülkelere sığınmış. Çok sayıda insan işkenceyle öldürülmüş, kadınlar tecavüze uğramış. Yaşadıkları yerleri terk etmek zorunda kalan binlerce insan bilinmezliklere doğru yol almış. Naf nehri onların yeni hayatının başlangıç noktası. Teknelere doluşuyorlar ve istenmedikleri ülkelerinden yine istenmedikleri başka bir ülkeye doğru yol alıyorlar.

“Bismillahir-Rahmanir-Rahim. Adım Muhammed Yusuf. Arakanın Buthidaung kentinde doğuldum. Ben 8 yaşındayken Arakandan tekneyle Bangladeş’e geldik. Uzun yıllar Kutupalong kampında yaşadık. Orda hayatımız çok zordu. Büyük kardeşim şehirde iş bulunca biz de onun yanına şehre taşındık. Orada liseyi bitirdim. Ülkemizden sadece gördüğümüz zulümler nedeniyle kaçtık. Budistler Arakanda bize Müslüman olduğumuz için zülüm ediyorlardı. Çocukların eğitim alabileceği bir okul yok, hastalanınca gidebileceğimiz bir hastanemiz yok. Evlerimizi yaktıkları için kamplarda yaşıyoruz. Kamplarda yaşanan sıkıntılar çok büyük, hiçbir şekilde yardım edilmiyor. Oradaki iktidar Budistleri destekliyor ve Budistler bize zulmediyorlar. Canlarının istediği her şeyi bize yapabiliyorlar. Yaşanan bu zulümler nedeniyle insanlarımız ülkeden kaçarak Bangladeş, Malezya ve Tayland gibi ülkelere gidiyorlar. Çok zulmediyorlar, özellikle gençlere yapıyorlar. Gençler orada kalamaz çünkü eğitim alabilecekleri sadece birkaç tane medrese var. Onlarda da yalnızca temel seviye eğitim veriliyor. İlköğretim, lise, üniversite eğitimleri yok, çocukların geleceği için hiçbir şey yok. Bizim evimizi yaktılar ve şu anda evlerimizde Budistler yaşıyor. Bunu da devletin desteği ile yapıyorlar.

Elhamdülillah, şu an dünyadaki bütün Müslüman ülkeler dikkatlerini bize çevirdi. Onlardan umudumuz bize kendi kardeşleri gibi baksınlar. Bangladeş bizim için “onlar bizim vatandaşımız değil” diyor. Burma da bizi vatandaşı olarak kabul etmiyor. O zaman biz nereliyiz? Biz bin yıldır Arakan topraklarında yaşıyoruz. Biz vatandaşlık dahil bütün hakları fazlasıyla hak ediyoruz. Biz her zaman hakkın yanındayız. Dünyadaki bütün toplulukların, Müslüman kardeşlerimizin bizim haklarımız ve vatandaşlık almamız için mücadele edeceğine umudum var. Allah onların işlerine kolaylık versin. Âmin.”

Bangladeş-Myanmar sınırındaki Cox's Bazar kentinde 4 adet mülteci kampı bulunuyor. İkisi resmi, ikisi gayri resmi. Resmi olan kamplarda toplam 29 bin mülteci yaşıyor. Resmi olmayan diğer iki kampta ise 100 binden fazla kişinin yaşadığı tespit edilmiş. Cox's Bazar Bangladeş'in turistik kenti olması sebebiyle arakanlı mülteciler burada istenmiyor. Onların şehrin imajını bozduğunu düşünüyorlar.

“Esselamu aleyküm. Adım Ruhul Amin. Arakandaki zulüm nedeniyle 2009 yılında toplam 128 aile ile Arakana yakın bir ülke olduğu için Bangladeş’e kaçtık. Nisan ayının 22'sidi. Şu an Kutupalong kampında yaşıyoruz. Arakandaki sınır muhafızları bize, akrabalarımıza ve kızlarımıza çok zulmetti. Budistler çiftliklerimizi, pirinç tarlalarımızı yaktı. Camii, medrese ve İslam’la ilgisi olan ne varsa yıktılar. Özellikle oradaki Müslümanları ortadan kaldırmak için planlı bir şekilde bize saldırdılar. Oradaki Müslümanlara özellikle Rohingyalılara çok zulmettiler. Şu anda Bangladeş'teki Kutupalong kampında yaşamaya çalışıyoruz. Burada bile zulüm görüyoruz. Bizi burada istemiyorlar. Kendi ülkemizde değiliz. Evimiz yok, ülkesiziz. İş bulursak çalışıp yemek yiyebiliyoruz. Bulamazsak aç kalıyoruz. Elhamdülillah 3-4 senedir Türkiye’den kardeşlerimiz geliyor ve bize yardım ediyorlar. Arakanlı Rohingyalılar olarak size binlerce kez teşekkür ederiz. Umarım gelecek yıllarda da bizim yanımızda olursunuz ve yardımlarınızı eksik etmezsiniz. Çünkü biz çok fakiriz. Evlerimizi görünce ne kadar fakir ve mazlum olduğumuzu anlaya bilirsiniz."