Naghsh - Khoon (Official Audio)

Описание: Naghsh - Khoon | Official Audio

Beat Producer: MVHBD
Mix and Mastering - Recording: Sahand Mz
Project Manager: Amir Ali
Distribution Manager: Arda
Artwork: Mok

►Listen To Naghsh:
Listen On Spotify: https://spoti.fi/3yLj0wp
Listen On SC: https://bit.ly/453onTL
Get On iTunes/AppleMusic: https://apple.co/3VoEl7t

►Follow Naghsh Online:
YouTueb: https://bit.ly/3KpJhmo
Instagram: https://bit.ly/3VpvOBk

"Khoon" Lyrics:
بیرون زد از تو پیله درد و نفرت
زاییده شد تو جهان سینه تلنگر خشم
دیدم سلطه فلنگو بست تو کوچه خلوت شب
مشتامون گره خورد مبارک شد تولد جمع
ساختن از سمبل شمع چراغ چشم دوخته به دور
پروانه سوخت اما پرواز موند تو دلمون
چراغ کشتین و خوابیدین بیدار شدیم
از یادمون نرفت که سوار رو شیهه ی خونیم
اسم همدیگرو صدا زدیم برگشت نور
پشت سرشو نگاه کرد و رفت از هوش
پشت خنده اش منصور ها بیگمان بر دار بود
چون قلم تو دست غدار بود در مجموع
دیدم عکس خواهرم توی قابه
که حسن روی ماه تابونش‌ یه انقلابه
منو ببخش اگه صدام نمیکنه بیدارت
خودم دوست دارم که گلوله تو دلم بخوابه
لقاح بردگان حاصلش افتخار بود
تمرد از نقابی بود که ساختین با طاغوت
میتونست متروکه باشه یه انفجار خاموش
اما تموم آزادی خون تموم انقلاب خون
اینجا ، بازار خرید روح کساد شد
وقتی کل خانواده کوله بارش تو لباسه
دیدم تو نگاه دونه حصار غروب باغه
پس قرارمون با خاک این که بمونیم کنارش
بمونیم پس بگیریم نه کمتر از اصل
با همون رنگ یه چیزی بین اندیشه ی باد و منطق ابر
پشت یه کوه خسته از جنگ
اما بت شکن به اسم مردم دست تو دست هم ، یو
نخست ما بودیم و پرده ی صلح
هرچند متعارض اما اغلب تو پنجه ی گرگ
نبسته دلو تنگه ی عرف به خلق یه خود
حتی تو خلیج متعلق به همه ی تو و دل
دوم فهمیدم مرگ توبه ی گرگ نیست
از لهجه ی باد چشیدم طعم یه قله
که پای میله تموممونو بسته به جرمش
به عنوان یاخته ی زنده مرگ بالقوه
نخست ما بودیم و پرده ی صلح
هرچند متعارض اما اغلب تو لکه ی صبح
نبسته دلو تنگه ی عرف که بخیه خورد
حتی تو خلیج متبرک با عطسه ی بمب
سوم فهمیدم فاصله وصله به چرتکه
وسط دکور مضحک مملکت خوشگل
مثلا در مضمون این پاورقی افسرده
به عنوان یاخته ی زنده مرگ بالقوه
ما تموم آینه هارو گشتیم
حال اینکه آیدا تو آیینه نبود
صدای لال بود طبقه‌ی نگاه
تو جامعه ای که نادیده گرفته بود نژادی که کبود شد
ذات تازیانه انتقاد از خون شد
چیزی بیش از امید تو باور عموم مرد
این امر متضمن همراهی سکوت
تو سحرگاه انتقام بود و سرود
تو گرداب موهومات آزادی که غول ها
انتهای مکتب تعلیم بودن و جور
جریان باز شد بدون کتاب
تو رگا پر شد آزمایش
موند من و تو
ما شدیم هر زبون که دار پر کرد
منظومه ی متروکی که بسیار گسترد
غرض از بست اندیشه ی کهن تس اینکه
از بت ها گذشته به جدال افتد .