Krzyk Bólu I Krzyk Cisz

Описание: Pomysł, koncepcja, obraz i słowa: autorstwo własne.
Ten utwór powstał z mojego pomysłu i wyobrażenia — historii bólu, walki i wspinania się mimo braku tchu.
Obraz, emocje i tekst zostały przeze mnie wymyślone.
Sztuczna inteligencja (AI) została użyta wyłącznie jako narzędzie,
które połączyło elementy w całość muzyczną.
🎬 Gatunek: Muzyka filmowa / Cinematic
🎻 Charakter: skrzypce, orkiestra, chór w kulminacjach
🤖 Realizacja: AI (narzędzie techniczne)
📌 Kanał: Krzyk Cisz


Błoto w ustach, krew na dłoniach,
Ziemia ciągnie mnie na dno.
Każdy krok to walka z sobą,
Każdy oddech — jak wyrok.
Kolana drżą, świat się chwieje,
Płuca płoną suchym krzykiem.
Nie ma drogi w dół — tylko ślad,
Który znika za mną w ciszy.

Upadam — wstaję,
Nie pytam „czy”.
Tylko „ile jeszcze”.

To jest krzyk bólu — wyrwany z ciała,
Gdy brak już sił, a wola każe iść.
To jest krzyk bólu — w gardle, w żyłach,
Gdy każdy krok kosztuje więcej niż życie.

Deszcz spływa razem z potem,
Nie wiem, co jest łzą, co krwią.
Serce wali jak młot w skałę,
Czas przestał mieć sens i ton.
Brud pod paznokciami, strach w kręgosłupie,
Ciemność wciska się w myśli.
Ale gdzieś wysoko czeka światło,
Choć nie wierzę już w nic.

Nie oddycham — walczę,
Nie żyję — idę,
Jeszcze jeden krok.

To jest krzyk bólu — rozcina ciszę,
Skrzypce płaczą razem ze mną.
To jest krzyk bólu — bez słów, bez łez,
Gdy ciało chce umrzeć, a dusza nie.

Ooo — nie teraz…
Ooo — nie tu…
Ooo — jeszcze krok…
Ooo — jeszcze ty…

To jest krzyk bólu — ostatni oddech,
Rzucony w niebo jak wyzwanie.
To jest krzyk bólu — stoję na szczycie,
Choć wszystko we mnie zostało na dole.

Oddycham.
Jeszcze żyję.