Nie mów nic HUMAN TABOO 2026

Описание: 14 tysięcy słuchaczy , jest co świętować, Ja ‪@Human_Taboo‬ serdecznie dziękuje wszytkim, którzy są z moją muzą. A jak święto, to nowa #piosenka
napisana. To #balada, gdzie #miłość znajdziesz. proszę o polubienia i zywe komentarze.

#poezja #poezjaśpiewana

Tu znajdziesz tekst tej piosenki.
(Intro)
Gdy nocy późna pora, jedna myśl mnie drażni,
To księżyc kreśli twoją twarz w mojej wyobraźni.
A ja posyłam Ci szept — nie w listach, nie w słowach,
lecz w drżeniu duszy, co w sercu się chowa.

(Zwrotka 1)
Są momenty, gdy słowa zdają się lekkim powiewem wiatru – na pozór nic nie znaczą, lecz gdy odkryjesz ich sens, potrafią wstrząsnąć całym światem..
Rozmawiamy o życiu, bo każdy swą historię skrywa,
a słowa w środku — jak iskra, żar w sercach ożywia.
Dwa osobne rozkłady jazdy, dwa różne „muszę”,
a jednak coś nas stroi na tę samą nutę.

(Refren)
Nie mów nic… czuję to, gdy zaglądam w głąb twojej duszy,
w ciszy twojej, w ciszy mojej, wystarczy spojrzenie.
Gdy wzrokiem mnie obejmujesz — czas staje w miejscu,
I czuje że wszechświat nas łączy, ku nowemu przeznaczeniu.
Nie mów nic… wystarczy znak,
bo nasze dusze już wiedzą, jak.

(Zwrotka 2)
Przychodzi chwila, gdy „sen” ma kształt Twoich ramion,
gdy nagle rozumiem: to mogło być dawno.
Wspólny śmiech jak rzeka — płynie bez końca,
a w środku spokojnieje mój niepokój do słońca.
I czuję, że stoję na progu „naprawdę”,
choć jeszcze udaję, że to tylko żartem.
(Refren)
Nie mów nic… czuję to, gdy zaglądam w głąb twojej duszy,
w ciszy twojej, w ciszy mojej, wystarczy spojrzenie.
Gdy wzrokiem mnie obejmujesz — czas staje w miejscu,
I czuje że wszechświat nas łączy, ku nowemu przeznaczeniu.
Nie mów nic… wystarczy znak,
bo nasze dusze już wiedzą, jak.

(Zwrotka 3 )
Lecz zaraz po świetle przychodzi rachunek,
strach liczy godziny i mówi: „To wypadek”.
Ty masz swoje życie, ja mam swoje progi,
a to uczucie jak ogień — chce nam zmienić drogi.
Więc chowamy je w kieszeń, pod płaszcz codzienności,
jakby można uciszyć serce, gdy krzyczy z miłości.
(Refren)
Nie mów nic… czuję to, gdy zaglądam w głąb twojej duszy,
w ciszy twojej, w ciszy mojej, wystarczy spojrzenie.
Gdy wzrokiem mnie obejmujesz — czas staje w miejscu,
I czuje że wszechświat nas łączy, ku nowemu przeznaczeniu.
Nie mów nic… wystarczy znak,
bo nasze dusze już wiedzą, jak.

(Zwrotka 4)
Uciekasz w obowiązki — ja uciekam w drogę,
a jednak w każdym mieście znajduję Twoją stronę.
W tłumie obcych twarzy — Twoje oczy wracają,
jak refren, co nie pyta, czy go śpiewać wypada.
Milczymy „dla dobra”, milczymy „dla spokoju”,
a tym milczeniem tylko dokładamy żaru w ogniu.

(Refren)
Nie mów nic… czuję to, gdy zaglądam w głąb twojej duszy,
w ciszy twojej, w ciszy mojej, wystarczy spojrzenie.
Gdy wzrokiem mnie obejmujesz — czas staje w miejscu,
I czuje że wszechświat nas łączy, ku nowemu przeznaczeniu.
Nie mów nic… wystarczy znak,
bo nasze dusze już wiedzą, jak.

(Zwrotka 5 )
Bo to nie przypadek — to mapa gwiazd i przyciąganie,
jak dwie gwiazdy, co krążą ku sobie wytrwale.
Siły wszechświata piszą nas w ciemnym atramencie,
a my czytamy to w spojrzeniach — uparcie, namiętnie.
I im dłużej uciekasz, im dłużej ja milczę,
tym mocniej to wraca — jak przypływ, bo to serca bicie.
(Outro)
Więc kiedy znów spotkam Cię w zwykłym „dzień dobry”,
nie będę udawał, że nie czuję tej iskry.
Nie trzeba deklaracji — wystarczy przeznaczenie:
to dla nas napisane… a ucieczka? tylko wzmaga drżenie.