Nie chcę być powietrzem

Описание: to część o szukaniu „prawdziwych” ludzi w świecie pustych relacji.
O samotności, która może boleć najbardziej w innych, gdy jesteś wśród innych. Weryfikacja otoczenia to krok do walki z tą suką Depresją.

Tekst:
-Siemandero mordko!
-Siemanko ziomuś!

[Zwrotka 1]

Mówię do nich –
jakby w próżnię.
Każde słowo wraca chłodne, puste.
Chciałem siać dobro –
nie żart, nie trik.
Ale spadło w ich pychę,
jak kamień w brudny staw.

chuj im w pysk!

Ci, co mieli witać mnie uśmiechem –
dziś patrzą, jakbym brudził im przestrzeń.
Przyjaźń?
Jak kłamstwo, co pachnie jak prawda.
Udawali...
A ja uwierzyłem jak GUPI!

Słodkie słowa – gorzkie dno.
Usta z lukrem – serca z lodu.
Jestem sam. To fakt.
Ale w ciszy...
widzę więcej niż w tłumie kłamstw.

serio serio

[Refren]

Nie chcę być powietrzem...
co mijasz bez słowa.
Nie chcę być cieniem...
co tylko się chowa.
Jeśli nie widzisz mnie – to nie moje miejsce.
Czas na ruch – znikam wreszcie.

[Zwrotka 2]

Byli obok...
Do czasu.
Dopóki pasowałem do ich schematu z maską.
Ale gdy przestałem śmiać się do ich żartu –
Zgasły oczy, zgasł brat – wyszło, kto był kim.

kill kurwa bill!

Może to nie mój klimat.
Nie mój język.
Może zbyt prawdziwy — i to ich mierzi.
Nie chcę się wtapiać.
Nie chcę udawać.
Wolę być sam niż wśród fiutów w maskach.

Gdzie ta lojalność?
ni ma!

Gdzie ta wiara?
ni ma!

Towarzyska wegetacja...
tego fchuj!

Czas to spalić,
jak stare kartki z kalendarza.

pal się pal się pal się pal

Spaliłem korzenie, co piły mój gniew,
teraz rosnę sam — i wreszcie oddycham jak chcę.

Auu!

[Refren]

Nie chcę być powietrzem...
co mijasz bez słowa.
Nie chcę być cieniem...
co tylko się chowa.
Jeśli nie widzisz mnie – to nie moje miejsce.
Czas na ruch – znikam wreszcie.
znikam wreszcie...
Nie chcę być powietrzem.


Tytuł: Nie chcę być powietrzem
Muzyka i wokal: wygenerowane z pomocą Suno AI (licencja komercyjna) Tekst i koncepcja: Patopoezye
Rok wydania: 2026

Info o utworze: Muzyka i wokal zostały wygenerowane z pomocą Suno AI (komercyjna licencja).