Hanedar - Veda (2021)

Описание: SÖZLER:

Yaşama tutsağım acım kadar, geriden görende hürüm sanar
Bin bir diken olsan katlanırım tereddüt etmem gülüm sana.
Leylasına hep yanıktı Mecnun, yanıpta dolaştı akşam sabah
Dayandıkca da yandım gülüm, anla be artık külüm sana.

Biterken neşem seneler geçer ben düşlerken bizi her gece
Arkada bırakmaya kıyamadıklarım başkasıyla hep önümden geçer.
Aşığın hakkını verir ecel, bir hüzün içim de derinleşen,
Herkese kapkatı kesilen gönlüm bir sana meftun seninle şen.

İçimde ki senden bana mektup var istiyormuşsun bir dilek tutmak
Umarım dileğin dileğimdir, mesela şiirlerimle uyutmak..
Aşk; dua da susmak.. Bin gece düşünüp bir gece yazmak
Sensizlik bana hoş geliyorken mümkün değil ki giderek unutmak.

Hürriyetim mi? Hasrete tutsak, peki bu vuslatım son bir umutsa?
Üç yüz altmış dört gün bayram yârim, seni birgün bulursam..
Sen yağmursun ben bir bulutsam, bir gün inşallah seline tutulsam
Ölüm ne kadar kıymetliymiş şayet sensiz yaşamak buysa..

Doğ karanlığıma yak ışıkları, yazları ver bana al kışları
İçimde hasret yakışık kalır ve şiir şairin sarılışları.
Seni sevmedim ama unutamadım da der gibi oradan bakışların
Ömürlük çeyiz sandığımdadır bil ki yokluğunun nakışları.

Sen sanıyorsun kapanmış yaram dedin ki geçmişe çek çizgi
Sen değil fakat ben bizdim, ruhunu sarmış hissizlik.
Tahir Zühre’ye Mecnun Leyla’ya geçmiş zaman da aşk dizdi
Yazsın bizi tüm edebiyatçılar bu çağın aşkı da bir bizdik.

Zahir yaramada tuz atmışlara seneler geçince bir diken veda
Ahir zaman da susamış aşka içimiz manen bir kerbela.
Birden unutmak mümkün değil, çıkmadı senden hiç ses seda
Vazgeçemezsin ama istersen gel ömrümden geç mesela.

Güçlü kalbimin zayıf yanı yârim bekleme seni unutmamı
Yalnızlığım aşkın dorukları tanımaz yüreğin bu soğukları.
Beni sana sevdiremez özletir makarrı saltanatın sokakları
Sahi kaç yıl izledin benim kendi gözyaşımda boğulma mı?

Madem şiirde şaire mahkum o zaman aşkın hür sesi ne?
Cevap alırım diye attım kendimi Mevlana’nın da türbesine.
Duam yokluğunun artmasıdır yüzünün suyunun hürmetine
Aşk yokluğunun içinde yaşayan tek varlıktır lütfedilen.

Vicdanın yok sorunun bu bir gönül bu kadar yorulur mu?
Sevdim seni iyi ki dedim, keşkelerle hep sonu buldum..
Gözlerimden hep döktüm deniz, dediler bu kadar dolunur mu?
Dedim ki içime dert yağdı, gönül bahçemi dolu vurdu.

Acımı içimde de böldüm demin, akıllanmadım gönlüm deli
Başkasıyla gör zor günleri, gel bu alevleri söndür geri.
Çok acıttın ama öldürmedin, yarınımı topla, dök dünleri
Ömrüm diye gördüm diye mi, en derinlerine gömdün beni?

Çok götürdün ama sundun azı, çünkü sevdamı buldun hazır
Sever mi insan ruhsuz nasıl? Gittin göremedi yurdum yazı..
Bu onuncuydu onsuz kasım, geçmişimle hep oldum hasım
Doldum yazıp, yorgun sazım.. kader kurdu bu son kumpası.

Anlamı neydi ki beni yormanın? Bir hayalım var senin olmalı
Haddi değildir aşk korkağın, cesaret et bana dert ortağım..
Cahit değilim yok buz dağım, içime sığmıyor sonsuz bağın
Aklım yüreğime zor kullanır bu seyyah zamanla yolsuz kalır.

Etsem buradan terk i diyarı anlamıyorsun derdimi yarım
İçim de anılar yaşar her daim şiirlerim var sen gibi narin
Hani gelecektin ne oldu mani? Dünya da her aşk bilirim fani
Dünyayı geçte cennet de kavuşuruz elbet var bir hayalim…

MIX MASTERİNG: Eren Nakris Özbek / Özgür Tugyan
Beat: VOAY BEAT
KAPAK TASARIM: Alperen Tugay Türk
VİDEO TASARIM: Alperen Tugay Türk