Heuberger/Kreisler / Wanda Wiłkomirska / Antonio Barbosa, 1971: Midnight Bells ("Der Opernball")

Описание: Polish violinist Wanda Wiłkomirska (1929) and the late Brazilian virtuoso Antonio Barbosa (1943-1993) perform The Kreisler arrangement of "Midnight Bells" from Der Opernball by Richard Franz Joseph Heuberger (1850-1914). I created this music video from the LP, "Dear Fritz," released in 1971 on the Connoisseur Society label, serial number CS 2022. All images used in the creation of this video came from the LP label and LP jacket. In this recording, Wiłkomirska is playing the Stradivarius Ex Rosgonyl (1683) from the collection of Jacques Francais (1920-2004); Barbosa is playing a Baldwin SD-10 concert grand.

From this LP:

Kreisler / Wanda Wiłkomirska / Antonio Barbosa, 1971: Londonderry Air (Farewell to Cucullain) -    • Kreisler / Wanda Wiłkomirska / Antonio Bar...  

Fritz Kreisler / Wanda Wiłkomirska / Antonio Barbosa, 1971: Liebesfreud -    • Fritz Kreisler / Wanda Wiłkomirska / Anton...  

Albéniz/Kreisler / Wanda Wilkomirska / Antonio Barbosa, 1971: Tango -    • Albéniz/Kreisler / Wanda Wilkomirska / Ant...  

Fritz Kreisler / Wanda Wiłkomirska / Antonio Barbosa, 1971: Liebesleid -    • Fritz Kreisler / Wanda Wiłkomirska / Anton...  
---------------------------------------------------
More Barbosa:

Chopin Scherzo in E major, Op. 54 -    • Видео  

Chopin Scherzo in C sharp minor, Op. 39 -    • Видео  

Chopin Scherzo in C sharp minor, Op. 20 -    • Видео  

Chopin Scherzo in B flat minor, Op. 31 -    • Видео  
---------------------------------------------------
Wanda Wiłkomirska, właśc. Jolanta Rakowska (ur. 11 stycznia 1929 w Warszawie) -- polska skrzypaczka i pedagog; córka Alfreda Wiłkomirskiego, siostra Marii, Kazimierza i Józefa, pierwsza żona premiera Mieczysława Rakowskiego, z którym ma dwóch synów. Pochodzi ze znanej warszawskiej rodziny muzycznej. Naukę gry na skrzypcach rozpoczęła w wieku 5 lat u swojego ojca Alfreda. Po dwóch latach nauki wystąpiła po raz pierwszy publicznie. W 1947 r. ukończyła studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi w klasie Ireny Dubiskiej, od 1949 roku była uczennicą Ede'a Zathureczkyego w Akademii Muzycznej im. Ferenca Liszta w Budapeszcie, jej pedagogami byli także Eugenia Umińska i Tadeusz Wroński w Warszawie oraz Henryk Szeryng w Paryżu. Jest laureatką czterech międzynarodowych konkursów: w Genewie (1946), w Budapeszcie (1949), Międzynarodowego Konkursu Bachowskiego w Lipsku (1950) i Konkursu im. Wieniawskiego w Poznaniu (1952). Od czasu triumfalnego debiutu w Ameryce (1961) z orkiestrą Filharmonii Narodowej rozpoczęła się jej wielka kariera międzynarodowa. W 1983 roku została profesorem w Hochschule für Musik Mannheim w Heidelbergu. Po 13 grudnia 1981 roku, w stanie wojennym, wyjechała z kraju. Wróciła dopiero po upadku komunizmu, w 1990 roku. Przez 22 lata była solistką Filharmonii Narodowej w Warszawie, towarzysząc orkiestrze w jej podróżach, bywała też zapraszana na tournée przez inne orkiestry polskie i zagraniczne. Jako solistka brała udział w inauguracji odbudowanej po wojennych zniszczeniach Filharmonii Narodowej w Warszawie, w otwarciu Barbican Hall w Londynie, zainaugurowała oraz wystąpiła na pierwszym powojennym koncercie orkiestry Sydney Symphony w Operze w Sydney. Obecnie prowadzi klasę w Sydney Conservatory of Music, łącząc pracę pedagogiczną z koncertami. Koncertowała na pięciu kontynentach, dając recitale i grając z czołowymi orkiestrami pod dyrekcją m.in. Otto Klemperera, Leonarda Bernsteina, Carlo Marii Giuliniego, Johna Barbirollego, Kurta Masura, Wolfganaga Sawallischa, Zubina Mehty, Witolda Rowickiego, Ericha Leinsdorfa, Pierre'a Bouleza, Eugena Jochuma, Franza Konwitschnego. Uczestniczyła w projektach kameralnych, grając z rodzeństwem ("Trio Wiłkomirskich"), a także z Marthą Argerich, Danielem Barenboimem, Gidonem Kremerem, Mischą Maiskim. Oprócz działalności koncertowej, prowadzi kursy muzyczne w wielu krajach, wielokrotnie uczestniczyła w pracach jury międzynarodowych konkursów skrzypcowych: Karla Flescha w Londynie, Jacques'a Thibaud w Paryżu, Piotra Czajkowskiego w Moskwie, ARD w Monachium, Henryka Wieniawskiego w Poznaniu, Hanowerze, oraz Tokio. Wanda Wiłkomirska była pierwszą wykonawczynią licznych utworów kompozytorów polskich, niemieckich i australijskich; niektóre z nich były jej dedykowane. Nagrywała dla EMI, Deutsche Grammophon, Polskich Nagrań, Philipsa, Hungarotonu i innych wytwórni.

Nagrody i wyróżnienia: 1952 -- Nagroda Państwowa II stopnia; 1964 -- Nagroda Państwowa I stopnia; 1981 -- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski; 1997 -- Nagroda Fundacji im. Karola Szymanowskiego; 2001 -- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski; 2005 -- odznaczenie za działalność dla Polonii Australijskiej; 2006 -- doktor honoris causa Akademii Muzycznej w Łodzi; 2006 -- Honorowy Obywatel Miasta Kalisza
"David Hertzberg"