00078 Aσίνου Επαρχία Λευκωσίας Χωριό Aσίνου Asinou Cypriot Villages Cyprus Εγκαταλειμμένο Χωριό

Описание: Ασίνου Επαρχία Λευκωσίας (Εγκαταλειμμένο Χωριό)

Διαδρομή προς το Εγκαταλειμμένο Χωριό
Το αλώνι του χωριού
Καμίνια παραγωγής πίσσας
Ασίνη Αρχαία πόλη της Κύπρου


Ο Σολωμός ο τελευταίος κάτοικος του χωριού το εγκατέλειψε το 1990 και εγκαταστάθηκε στο χωριό Σινά Όρος. Οι κάτοικοι του Εγκαταλειμμένου Χωριού εκτός από την γεωργία και την κτηνοτροφία ασχολούνταν και με την παραγωγής πίσσας. Τα καμίνια που χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι του Εγκαταλειμμένου Χωριού για την παραγωγή πίσσας σώζονται μέχρι και σήμερα και τα συναντάμε 3 χιλιόμετρα βόρια του Εγκαταλειμμένου Χωριού.

Ασίνη Αρχαία πόλη της Κύπρου και πως συνδέεται με το Εγκαταλειμμένο Χωριό Ασίνου αλλά και με την Εκκλησία της Παναγίας Φορβιώτισσας ή Ασίνου στο Νικητάρι:

Ασίνη Αρχαία πόλη της Κύπρου. Πιθανόν τον 11ον αιώνα εγκαταστάθηκαν άποικοι από την πόλη Ασίνη της Πελοποννήσου στην περιοχή που είναι κτισμένο σήμερα το χωριό Νικητάρι κτίζοντας την Αρχαία πόλη Ασίνη. Στα περίχωρα της Αρχαίας πόλης δημιουργήθηκαν μικροί οικισμοί όπως το Εγκαταλειμμένο σήμερα Χωριό Ασίνου, παρόλο που οι μικροί οικισμοί χαλάσματα τους σώζονται μέχρι και σήμερα η Αρχαία πόλη της Ασίνης δεν ανακαλύφθηκε ποτέ. Εκτιμάτε ότι ήταν κτισμένη πιθανόν από τον 11ον αιώνα μεταξύ των χωριών Κουτραφάς και Νικητάρι αλλά μέχρι και σήμερα οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στην περιοχή δεν ανέδειξαν κάτι από την Αρχαία πόλη αυτή. Το μοναδικό κατάλοιπο της Αρχαίας πόλης που σώζεται μέχρι και σήμερα είναι η Εκκλησία της Παναγίας Φορβιώτισσας ή Ασίνου στο Νικητάρι.

Πιθανόν τον 11ον αιώνα εγκαταστάθηκαν άποικοι από την Ασίνη της Πελοποννήσου. Απ' εδώ πήρε το όνομα και η Παναγία της Ασίνου. Στην περιοχή που σήμερα εντοπίζεται το Νικητάρι, παλιότερα βρισκόταν η Ασίνη, αρχαίος οικισμός αποίκων της ομώνυμης περιοχής στην Πελοπόννησο, τοπωνύμιο που σήμερα συνδέεται με τη ξακουστή Εκκλησία της περιοχής.

Αρχαία πόλη της Κύπρου. Την αναφέρει ο Στέφανος Βυζάντιος (5ος ή 6ος μ.Χ. αιώνας), στη σωζόμενη Ἐπιτομήν του έργου του Ἐθνικά. Στη σχετική λέξη της Ἐπιτομῆς η πόλη Ασίνη αναφέρεται ως η τρίτη της Κύπρου και ως πόλις Λακωνική που πήρε το όνομά της από την Ασίνην, κόρη του Λακεδαίμονος. Επειδή στο έργο του ο Βυζάντιος παραθέτει κατάλογο πόλεων της Κύπρου διαφόρων εποχών, δεν είναι σαφές σε ποια ακριβώς περίοδο υφίστατο η πόλη με την ονομασία Ασίνη. Οι κάτοικοί της, όπως αναφέρεται στο ίδιο έργο, ονομάζονταν Ασιναίοι και/ ή Ασινείς. Έχοντας υπόψη ότι πόλη με την ονομασία Ασίνη υφίστατο κατά την αρχαιότητα στην Αργολίδα της Πελοποννήσου (έχει μάλιστα ανασκαφεί η πόλη αυτή κοντά στο σημερινό Ναύπλιο), πρέπει να θεωρηθεί ότι την κυπριακή πόλη με το ίδιο όνομα ίδρυσαν Αργείοι άποικοι που εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο και, μεταξύ άλλων, ίδρυσαν και το Κούριον.

Η αρχαιολογική σκαπάνη δεν έχει ακόμη επιβεβαιώσει την ύπαρξη της πόλης αυτής της αρχαίας Κύπρου, συνεπώς δεν υπάρχουν οριστικά συμπεράσματα γι' αυτήν. Ωστόσο αρκετοί ερευνητές αναγνωρίζουν την ονομασία της πόλης στο υφιστάμενο σήμερα τοπωνύμιο της Ασίνου, όπου και η γνωστή Εκκλησία της Παναγίας Φορβιώτισσας ή Ασίνου, συνεπώς θεωρούν ότι η αρχαία πόλη θα πρέπει να βρισκόταν κοντά στο σημερινό χωριό Νικητάρι.

Σε παλαιούς, μεσαιωνικούς, χάρτες της Κύπρου υπάρχει στην περιοχή αυτή σημειωμένος οικισμός με την ονομασία Assimi.


Χρήση Πίσσας και διαδικασία παραγωγής με καμίνια:
Η πίσσα είναι η ρητινώδης παχύρρευστη ουσία που ρέει από τους κορμούς των πεύκων αλλά και άλλων κωνοφόρων δέντρων όταν αυτά τραυματίζονται. Η πίσσα του πεύκου στα παλαιά χρόνια αποτελούσε πολύτιμο βιομηχανικό φαρμακευτικό υλικό. Χρησιμοποιείτο για επάλειψη πληγών ανθρώπων, ζώων και δέντρων. Επίσης χρησιμοποιείτο για την στεγανοποίηση πήλινων αγγείων με την επάλειψη αυτών ώστε να αποθηκεύονται σε αυτά υγρά προϊόντα. Πολλές φορές οι βοσκοί άλειφαν τους μαστούς των ζώων όταν αυτά γεννήσουν, για να εμποδίσουν τα νεογέννητα να θηλάζουν, αυξάνοντας έτσι την παραγωγή γάλακτος. Τα καμίνια ήταν ο χώρος παραγωγής της πίσσας. Ήταν πέτρινα πρόχειρα κατασκευασμένα που εγκαταλείπονταν μετά το πέρας της εργασίας. Τα καμίνια που σκάβονταν μέσα στη γη αποτελούντων από δύο λάκκους. Ο ένας λάκκος ήταν πιο ψηλά και ήταν μεγαλύτερος του άλλου. Στη βάση του λάκκου υπήρχε αγωγός που οδηγούσε με ελαφριά κλίση χαμηλότερα στο μικρότερο λάκκο, το λεγόμενο καταλάτσι.

Πηγή:
polignosi.com
https://www.polignosi.com/cgibin/hweb...

Cyprus Traveler