Klasztor karmelitów bosych w Berdyczowie

Описание: Klasztor karmelitów bosych w Berdyczowie

Okres budowy:
1634-1642 (odbudowany i przebudowany w XVIII w.)

Fundator:
Wojewoda kijowski Janusz Tyszkiewicz

Informacja o obiekcie
(opracowanie: Narodowy Instytut Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą POLONIKA)

Klasztor karmelitów bosych w Berdyczowie został ufundowany w 1630 r. przez wojewodę kijowskiego Janusza Tyszkiewicza. W latach 1634-1642 powstał kościół, w którym umieszczono cudowny obraz Matki Boskiej Berdyczowskiej, podarowany przez Tyszkiewicza. Zespół klasztorny i kościół zostały splądrowane i zniszczone przez wojska kozacko-tatarskie podczas Powstania Chmielnickiego. W 1686 r. karmelici zostali zmuszeni do opuszczenia klasztoru, do którego powrócili dopiero w 1717 r. Budowę nowego kościoła p.w. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny podjęto w latach 1739-1743 według planów Jana de Witte. Przy kościele, w latach 1769-1782, wzniesiono wolno stojącą wieżę-dzwonnicę, a sam klasztor otoczono potężnymi fortyfikacjami przekształcając go w warowną fortecę. W 1866 r. nastąpiła kasata zakonu, a klasztor przejęły władze carskie. Karmelici powrócili po do Berdyczowa w 1918 r., by wkrótce uciekać przed Armią Czerwoną, która zniszczyła i spustoszyła klasztor i kościół. Po 1926 r. władze sowieckie skonfiskowały sanktuarium, przekształcając kościół na muzeum ateizmu i kino, a klasztorne mury na więzienie NKWD. Zniszczony w czasie II wojny światowej zespół został odbudowany w 1958 r., a w murach klasztornych umieszczono szkołę muzyczną. W 1991 r. kościół i część klasztoru została zwrócona karmelitom.
Od r. 2007 przy klasztorze są realizowane prace remontowe ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP, m.in. dzięki temu wsparciu w klasztorze utworzono niewielkie muzeum poświęcone urodzonemu w Berdyczowie Józefowi Conradowi-Korzeniowskiemu.

Film zrealizowany w ramach projektu "Polska i Ukraina. Śladami historycznego dziedzictwa" współfinansowanego ze środków Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP w ramach konkursu "Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej - 2018".

W ramach projektu powstało ponad 100 krótkich produkcji filmowych poświęconych wybranym obiektom dziedzictwa architektonicznego, które znajdują się na terenie Ukrainy i powstały w okresie dawnej Rzeczypospolitej. Na liście ponad setki miejsc, które zostały sfilmowane znalazły się twierdze, pałace, kościoły i in. W pracę przy tworzeniu filmów zaangażowano polsko-ukraiński zespół, w skład którego weszli historycy, publicyści, dziennikarze, organizacje pozarządowe oraz młodzież.

Realizatorzy projektu:
Stowarzyszenie Integracja Europa-Wschód (http://www.siew.org.pl/),
Instytut Polski w Kijowie (http://www.polinst.kyiv.ua/pol/),
Ukrainian Communication Group (   / goodresttv  .

Wsparcie projektu:
Narodowy Instytut Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą POLONIKA (http://polonika.pl/)
Narodowe Archiwum Cyfrowe (http://www.nac.gov.pl)

Partnerem medialnym projektu jest portal historyczny historykon.pl (https://historykon.pl/).

Strona www projektu: http://www.pluazdrona.eu

Profil Facebook projektu:   / pluazdrona