Pożegnanie z iluzjami

Описание: „Pożegnanie z iluzjami”

[verse 1]
Wszystkie programy,
które mnie tu trzymały,
już się dawno wyczerpały.
Tak, to brzmi bardzo prawdziwie.
Niczego nie udaję,
Niczemu się nie dziwię
Niczego się nie wstydzę.
Niczego nie markuję.
Naprawdę to czuję.

[chorus]
Taaak Taaak!
To pożegnanie
Pożegnanie z iluzjami
ze starą mapą
starymi gwiazdami
ze starym światem
starymi daniami
starego umysłu guzikami

[verse 2]
Oooo! Tak!
I ten bezgłośny szept Jaźni
Właściwie ledwo go słyszę.
Patrz uważnie,
Tak właśnie końcówki wyglądają.
Nie ma napisów
Nie są piękne, nie są łagodne.
Czasem przez ciało się przewalają.
Jak ostatnia burza,
Kiedy niebo niemal jest jasne.
Czasami niewiele widzę
Czasami wszystko mnie wkurza.
Wtedy właśnie słyszę.
Ty nadal jesteś obecny.
Nie istnieją twoi wrogowie.
Ty nadal widzisz.
Powiedz, bracie — teraz, w tej chwili —
co jest najbardziej żywe w tym, co czujesz?

Hmm zatem czujesz
Już nie wegetujesz.
No i właśnie to jest klucz, bracie.
To jest Twój Ippon na życia macie
To jest ta różnica, która oddziela cię
Od iluzji starego świata.

[chorus]
Taaak Taaak!
To pożegnanie
Pożegnanie z iluzjami
ze starą mapą
starymi gwiazdami
ze starym światem
starymi daniami
starego umysłu guzikami

[verse 3]
Nie ważne co czujesz,
Nie ważne jak mocno to idzie,
Nieważne w jakim jesteś widzie.
Ale wiesz, że to twoje.
To nie napad z zewnątrz.
Nie kara.
Nie „atak energii”, nie psychiczna samsara
Która przyszła Cię zniszczyć.
To Twoja własna kreacja się manifestuje
I pokazuje,
Że możesz ją puścić.
I nie walczyć z cieniem.
Nie czuć, że twoje życie
Jest więzieniem.

[chorus]
Taaak Taaak!
To pożegnanie
Pożegnanie z iluzjami
ze starą mapą
starymi gwiazdami
ze starym światem
starymi daniami
starego umysłu guzikami
[verse 4]
Tak, w końcu Ty to widzisz.
Doświadczasz wszystkiego co chcesz
I niczego naprawdę się nie wstydzisz
Idziesz na szczyt.
Doświadczasz najwyższych konfuzji
Jesteś już w przestrzeni
z której nie ma powrotu do iluzji.

Bo kiedy widzisz, że ty swoje pole tworzysz.
Przestajesz być ofiarą tego, co czujesz.
Nie musisz się z tym utożsamiać.
Nie musisz niczego udowadniać
Ani nikomu tłumaczyć.
To twoja wolność,
której nie można Ci odebrać i
O nic cię zahaczyć.

[chorus]
Taaak Taaak!
To pożegnanie
Pożegnanie z iluzjami
ze starą mapą
starymi gwiazdami
ze starym światem
starymi daniami
starego umysłu guzikami

[bridge]
I powiem Ci wprost.
Bracie, jeśli w środku, w samej głębi,
masz tę świadomość,
to żadna burza Cię już nie ruszy.
Nie zasmuci żadna wiadomość.
Może Tobą potrząśnie.
Może zagrzmi.
Może przeleci jak z elektrowstrząsu fala.
Ale Ty masz rdzeń
I ten rdzeń mówi:
„To moja kreacja — więc ja decyduję,
co przychodzi, a co się oddala.”
To naprawdę mocne
I dojrzalsze
niż wszystkie duchowe nauki razem wzięte.
Teraz stajesz się twórcą, a nie pasażerem.
Ty jesteś i ty sterujesz okrętem.

[chorus]
Taaak Taaak!
To pożegnanie
Pożegnanie z iluzjami
ze starą mapą
starymi gwiazdami
ze starym światem
starymi daniami
starego umysłu guzikami

[verse 5]
Pożegnanie z iluzjami.
Trafiłeś w samo sedno.
Co kiedyś wyglądało jak „rzeczywistość”
Już na ciebie nie czeka.
Nagle ujawnia swoją prawdziwą naturę:
konstrukcję, rolę, teatr, przyzwyczajenie,
echo dawnych lęków, zdrada…
Hm i odpada.
I kończy się tych wszystkich ról parada.
Jedne odchodzą jak husaria, z hukiem,
Inne jak mgła, cicho, bez dramatów.
Każda iluzja miała swój czas, swój sens, swoje miejsce…
I wiesz co najważniejsze?
To, że Ty nie uciekasz.
Byłeś jak nurt, w którym płynęły
Byłeś jak rzeka…
Nie bronisz się przed nimi.
Nie wróżysz co cię czeka.
Widzisz — one nie mają już mocy.
To była sztuka teatralna.
Premiera jednorazowa.
Aktor główny wychodzi z roli.
Kurtyna opada.
Publiczność znika.
A scena…
okazuje się światłem.
Jesteś już poza spektaklem.

„Pożegnania z iluzjami”

Hayin