Zamek w Gołuchowie z lotu ptaka

Описание: Historia zamku w Gołuchowie, niewielkiej wsi w województwie wielkopolskim, liczy ponad 400 lat. Jego obecny kształt to efekt trzech faz prac budowlanych, lecz jedyną pozostałością dworu obronnego, wzniesionego około 1560 roku przez starostę radziejowskiego i wojewodę brzesko-kujawskiego Rafała Leszczyńskiego, są piwnice z drugiej połowy XVI wieku, będące najstarszymi fragmentami zamku, a także fundamenty belwederu i trzy wieże.

Drugi etap prac budowlanych wiąże się z synem Rafała - Wacławem Leszczyńskim, kanclerzem wielkim koronnym, kasztelanem i wojewodą kaliskim. W 1592 roku odziedziczył on Gołuchów, a na początku XVII wieku przekształcił go w okazałą rezydencję magnacką.

W 1853 roku Gołuchów został kupiony przez Tytusa Działyńskiego, właściciela dóbr kórnickich, który przekazał zamek swojemu jedynemu synowi Janowi. W 1857 roku Jan Działyński poślubił Izabellę, córkę księcia Adama Jerzego Czartoryskiego.

Izabella zainicjowała kolejną przebudowę zamku. W tym celu sprowadziła z Francji artystów, wśród których znajdowali się architekt Maurycy August Ouradou, rzeźbiarz Karol Biberon i malarz Ludwik Breugnot. Pierwowzorem dla projektu rezydencji w Gołuchowie stały się słynne zamki królewskie znad Loary. Podczas trwających kilkanaście lat prac odrestaurowano też wiele elementów wystroju pochodzących jeszcze z czasów Leszczyńskich.

Zamierzeniem Izabelli było jednak utworzenie nie tylko rezydencji, ale i muzeum. Izabella zmarła w 1899 roku we Francji, ale pochowano ją w Gołuchowie, w przebudowanej kaplicy, znajdującej się na terenie parku. Na sześć lat przed śmiercią utworzyła ona Ordynację Książąt Czartoryskich w Gołuchowie, a w jej statucie zagwarantowała dostępność swoich zbiorów oraz ich niepodzielność. Prywatne muzeum w zamku funkcjonowało do września 1939 roku.

W czasie drugiej wojny światowej część kolekcji Izabelli Działyńskiej została zrabowana i wywieziona przez hitlerowców, wiele eksponatów zniszczono, natomiast inne zaginęły. Ocalała część zbiorów powróciła do Polski w 1956 roku z byłego Związku Radzieckiego.

W 1951 roku zamek został przejęty przez Muzeum Narodowe w Poznaniu. Jego zasługą są kompleksowe prace konserwatorskie, dzięki którym udało się usunąć zniszczenia powstałe w latach 1939-1951. Nowy gospodarz wyposażył także sale zamkowe w nowe zbiory, w tym gobeliny, dzieła renesansowego malarstwa europejskiego, rzadkie okazy mebli i kolekcję rzemiosła artystycznego. Obecnie w Gołuchowie obejrzeć można również część dawnego zbioru waz antycznych, obrazy malarzy polskich i zachodnioeuropejskich oraz niektóre meble z dawnego wyposażenia zamku, które po latach powróciły do historycznej rezydencji.

http://www.polskazdrona.pl/zamek-w-go...