เพลง สู่หงเหมิน – 赴鸿门 - 妖扬, 黄诗扶 | เพลงจีนแปลไทย

Описание: เพลง สู่หงเหมิน 赴鸿门 (Fu Hong Men) 
ร้องโดย  Yao Yang (妖扬), Huang Shi Fu (黄诗扶) (Cover：排骨教主)
แปลผิดประการใดขออภัยด้วยนะคะ
#赴鸿门 #妖扬 #黄诗扶 #เพลงจีนแปลไทย

เพลง สู่หงเหมิน 赴鸿门 (Fu Hong Men)
ร้องโดย Yao Yang (妖扬), Huang Shi Fu (黄诗扶) (Cover：排骨教主)

身是飘萍身
shēn shì piāo píng shēn
ร่างประดุจดั่งจอกแหนที่ลอยล่อง

日月也为我舍心神
rì yuè yě wèi wǒ shě xīn shén
แม้แต่สุริยันจันทรายังละทิ้งจิตใจข้า

人是多情人
rén shì duō qíng rén
มนุษย์คือผู้มากซึ่งอารมณ์

眼眉常消魂
yǎn méi cháng xiāo hún
หว่างคิ้วเต็มไปด้วยกิเลสตัณหา

世人总传闻
shì rén zǒng chuán wén
โลกมนุษย์ร่ำลือเสมอ

相思设宴名叫鸿门
xiāng si shè yàn míng jiào hóng mén
ผู้โหยหาความรักจัดงานงานเลี้ยงชื่อหงเหมิน

却仍偏偏
què réng piān piān
แต่ยังคงตั้งมั่นประณิธาน

争做宴上那个人
zhēng zuò yàn shàng nà gè rén
เพื่อเป็นหนึ่งในผู้ร่วมงานเลี้ยง

酒失于浓醇
jiǔ shī yú nóng chún
สุราสูญเสียความกลมกล่อม

借心事醉人
jiè xīn shì zuì rén
จึงได้ยิบยืมเรื่องราวในใจคนเมา

爱失于口
ài shī yú kǒu
รักถูกกลืนกินจนสูญสิ้น

才永续天真
cái yǒng xù tiān zhēn
ยังมีความซื่อตรงไปชั่วกาล

行舟冻水 蝉鸣雪深
xíng zhōu dòng shuǐ chán míng xuě shēn
ร่องเรือในสายชลอันหนาวเหน็บ เสียงจักจั่นร้องใต้หิมะ

故事里无从相认
gù shì lǐ wú cóng xiāng rèn
สองเราไร้ซึ่งหนทางรับรู้เรื่องราวถึงกัน

倒羡你我
dào xiàn nǐ wǒ
ท่านและข้าจึงได้แค้นชิงชัง

风月里捐身
fēng yuè lǐ juān shēn
ต่างละทิ้งชีวิตไว้ในห้วงรัก

是蜉蝣春梦
shì fú yóu chūn mèng
คือแมงเม่าในฝันวสันต์

只赊得片刻温存
zhǐ shē dé piàn kè wēn cún
เพื่อให้อุ่นใจเพียงชั่วครู่เท่านั้น

万古抵一吻
wàn gǔ dǐ yī wěn
ประคองค้ำจุนด้วยหนึ่งจุมพิตไปชั่วนิรันดร์

是清都客 是天上人
shì qīng dōu kè shì tiān shàng rén
คือแขกคนสำคัญ คือผู้มาจากสรวงสวรรค์

生来最相衬
shēng lái zuì xiāng chèn
เป็นคู่ครองตั้งแต่เกิดมา

是大千 隔山海御剑而奔
shì dà qiān gé shān hǎi yù jiàn ér bēn
คือพันปีที่ยิ่งใหญ่ ขี่กระบี่ข้ามผูภามหาสมุทร

为君赶星辰
wèi jūn gǎn xīng chén
ไขว่คว้าดวงดาราเพื่อเจ้า

是百年一瞬
shì bǎi nián yī shùn
คือร้อยปีที่แสนสั้น

不贪长生
bù tān cháng shēng
ไม่โลภชีวิตนิจนิรันดร์

贪红尘
tān hóng chén
โลภชีวิตในตัณหาโลกีย์

身是自在身
shēn shì zì zài shēn
ร่างคือตัวเราเป็นผู้ครอบครอง

直到甘心困于方寸
zhí dào gān xīn kùn yú fāng cùn
จนกว่าจะยอมติดอยู่ในห้องแห่งหัวใจ

人是寻常人
rén shì xún cháng rén
มนุษย์คือปุถุชนทั่วไป

遇谁才缤纷
yù shuí cái bīn fēn
เมื่อพบเจอผู้ใดล้วนมีสีสัน

世人总传闻
shì rén zǒng chuán wén
ผู้คนมักร่ำลืออยู่เสมอ

相思设宴名叫鸿门
xiāng shí shè yàn míng jiào hóng mén
ผู้โหยหารักจัดงานเลี้ยงชื่อหงเหมิน

你我偏偏
nǐ wǒ piān piān
เมื่อท่านและข้าต่างดันทุรัง

不能幸免成了 宴上某人
bù néng xìng miǎn chéng le yàn shàng mǒu rén
จึงไม่อาจรอดพ้นจากการเป็นผู้ร่วมในงานเลี้ยง

雨失了诚恳
yǔ shī le chéng kěn
พิรุณชะล้างความจริงใจจนหมดสิ้น

借运气留人
jiè yùn qì liú rén
ได้เพียงยืมโชคชะตาฉุดรั้งคน

话失了准
huà shī le zhǔn
วาจาสูญเสียความสัตย์จริง

才走漏情深
cái zǒu lòu qíng shēn
ความรักลึกดิ่งจึงรั่วไหล

车辙年轮 笔迹烟尘
chē zhé nián lún bǐ jī yān chén
รอยล้อเกวียนวาดทับฝุ่นควัน

岁月里消磨身份
suì yuè lǐ xiāo mó shēn fèn
ปีที่เลยผ่านค่อย ๆ กลบลบตัวตนข้างใน

倒羡你我 命里赴鸿门
dào xiàn nǐ wǒ mìng lǐ fù hóng mén
จนสองเราต่างแค้นชิงชัง นำพาชีวิตสู่หงเหมิน

是蜉蝣春梦
shì fú yóu chūn mèng
คือแมงเม่าในฝันวสันต์

只赊得片刻温存
zhǐ shē dé piàn kè wēn cún
เพื่อให้อุ่นใจเพียงชั่วครู่เท่านั้น

千秋抵一吻
qiān qiū dǐ yī wěn
ทดแทนด้วยหนึ่งจุมพิตไปนับพันปี

是清都客
shì qīng dōu kè
คือแขกคนสำคัญ

是天上人
shì tiān shàng rén
คือคนที่สวรรค์ประทาน

生来最相衬
shēng lái zuì xiāng chèn
เกิดมาเพื่อครองคู่กัน

是大千 隔山海御剑而奔
shì dà qiān gé shān hǎi yù jiàn ér bēn
คือพันปีที่ยิ่งใหญ่ ขี่กระบี่ข้ามภูผามหาสมุทร

为君赶星辰
wèi jūn gǎn xīng chén
เอื้อมคว้าดวงดาราเพื่อเจ้า

是百年一瞬
shì bǎi nián yī shùn
คือร้อยปีที่แสนสั้น

不贪长生
bù tān cháng shēng
ไม่โลภชีวิตอันนิรันดร์

贪红尘
tān hóng chén
โลภในตัณหาโลกีย์

是百年一瞬
shì bǎi nián yī shùn
คือร้อยปีที่แสนสั้น

不贪长生
bù tān cháng shēng
ไม่โลภชีวิตนิจนิรันดร์

贪红尘
tān hóng chén
โลภในตัณหาโลกีย์