Rota: Nie Rzucim Ziemi, Skąd Nasz Ród [Death Metal]

Описание: Rota: Nie Rzucim Ziemi, Skąd Nasz Ród [Death Metal Cover]

Wiersz Marii Konopnickiej "Rota", opublikowany w 1908 roku, to także pieśń hymniczna, która zyskała ogromne znaczenie w polskiej kulturze patriotycznej. Choć dokładny czas i miejsce powstania tekstu pozostają nieznane, istnieje wiele prób ustalenia tych szczegółów.

Utwór składa się z czterech zwrotek, z których trzy stały się podstawą jednej z najbardziej znanych polskich pieśni patriotycznych pod tym samym tytułem. W styczniu 1910 roku Feliks Nowowiejski, wybitny polski kompozytor z Warmii, napisał do tego tekstu muzykę. Nowowiejski mieszkał wówczas w Krakowie, w domu przy ul. Floriańskiej 20, gdzie skomponował melodię pierwotnie przeznaczoną dla krakowskich "sokołów".

Pieśń "Rota" po raz pierwszy została wykonana publicznie przez kilkuset chórzystów z terenów objętych zaborami 15 lipca 1910 roku podczas uroczystości odsłonięcia pomnika Grunwaldzkiego w Krakowie. Wydarzenie to upamiętniało 500-lecie zwycięstwa Polski w bitwie pod Grunwaldem. Feliks Nowowiejski osobiście dyrygował połączonymi chórami z całej Polski. Podczas tej pierwszej prezentacji pieśń nosiła tytuł "Grunwald", później została wydana drukiem jako "Hasło", a ostatecznie przyjęła się nazwa "Rota".

Oprócz Feliksa Nowowiejskiego, melodię do "Roty" skomponowali również inni kompozytorzy, tacy jak Władysław Krogulski, Ignacy Kossobudzki, Piotr Maszyński, Stanisław Niewiadomski, Edmund Urbanek i Władysław Rzepko. Jednak żaden z tych utworów nie zdobył takiej popularności jak wersja Nowowiejskiego.

Warto wspomnieć, że "Rota" w okresie zaborów i później w czasach walki o niepodległość Polski stała się symbolem oporu przeciwko germanizacji i rusyfikacji. Tekst wiersza, pełen determinacji i woli walki o polskość, do dziś pozostaje jednym z najważniejszych utworów w kanonie polskiej poezji patriotycznej.

Treść utworu
"Rota" Marii Konopnickiej to wiersz głęboko patriotyczny, wyrażający nieugięty opór Polaków przeciwko germanizacji i rusyfikacji. Wiersz składa się z czterech zwrotek, z których każda podkreśla miłość do ojczyzny i gotowość do obrony polskości.

Pierwsza zwrotka:
Motyw obrony ziemi i języka: "Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród / Nie damy pogrześć mowy". To wyrażenie silnego przywiązania do ojczystej ziemi i języka.
Tożsamość narodowa: "Polski my naród, Polski lud / Królewski szczep Piastowy". Wskazanie na historyczne korzenie narodu polskiego, odwołanie do dynastii Piastów.
Sprzeciw wobec wroga: "Nie damy, by nas zgnębił wróg!". Wyraźny sprzeciw wobec opresorów.

Druga zwrotka:
Obrona ducha narodu: "Do krwi ostatniej kropli z żył / Bronić będziemy ducha". Gotowość do poświęceń w obronie polskości.
Zniszczenie przeciwnika: "Aż się rozpadnie w proch i w pył / Krzyżacka zawierucha". Obietnica walki aż do pokonania wrogów.

Trzecia zwrotka:
Sprzeciw wobec germanizacji: "Nie będzie Niemiec pluł nam w twarz / Ni dzieci nam germanił!". Wyrażenie buntu przeciwko narzucaniu niemieckiej kultury i języka.
Zbrojne powstanie: "Orężny wstanie hufiec nasz / Duch będzie nam hetmanił". Przygotowanie do walki, z duchem narodowym jako przewodnikiem.
Symboliczny złoty róg: "Pójdziem, gdy zabrzmi złoty róg". Odwołanie do legend i symboli narodowych, symbol wezwania do walki.

Czwarta zwrotka:
Obrona polskiej tożsamości: "Nie damy miana Polski zgnieść / Nie pójdziem żywo w trumnę". Determinacja w obronie narodu.
Honor i duma: "W ojczyzny imię, na jej cześć / Podnosi czoła dumne". Duma narodowa i poświęcenie dla ojczyzny.
Przyszłość narodu: "Odzyska ziemi dziadów wnuk". Nadzieja na odzyskanie utraconych ziem przez przyszłe pokolenia.

Konstrukcja utworu
"Rota" posiada klarowną strukturę, która wzmacnia jej przekaz patriotyczny:

Strofy i rymy:
Wiersz składa się z czterech zwrotek, zbudowanych na zasadzie rymów żeńskich (aabbcc), co nadaje mu melodyjność i rytmiczność.
Każda zwrotka kończy się powtórzeniem "Tak nam dopomóż Bóg!", co wzmacnia modlitewny i uroczysty ton utworu.
Środki stylistyczne:

Anafora: Powtórzenie "Nie damy", "Tak nam dopomóż Bóg!" w każdej zwrotce podkreśla determinację i jedność w działaniu.
Personifikacja i metafora: "Krzyżacka zawierucha", "Duch będzie nam hetmanił", "złoty róg" – odwołania do historycznych wydarzeń i symboli narodowych.
Emfaza: Wykrzyknienia ("Nie damy, by nas zgnębił wróg!", "Tak nam dopomóż Bóg!") wzmacniają emocjonalny ładunek utworu.

Ton i nastrój:
Utwór utrzymany jest w podniosłym, patriotycznym tonie, pełnym emocji i determinacji.
Nastrój bojowy i pełen nadziei na przyszłość, który zagrzewa do walki i obrony narodowej tożsamości.
Podsumowując, "Rota" Marii Konopnickiej to nie tylko wybitny przykład poezji patriotycznej, ale również ważny element polskiego dziedzictwa kulturowego. Jego konstrukcja i treść doskonale oddają ducha narodu polskiego i jego nieustępliwość w obronie własnej tożsamości i suwerenności.

. #rota #nierzucimziemi #mariakonopnicka