Jeon Jungkook İle Hayal Et-||Mafyadan Kaçarken Başka Bir Mafyaya Yakalanırsın||-{1-?}

Описание: Jeon Jungkook İle Hayal Et-||Mafyadan Kaçarken Başka Bir Mafyaya Yakalanırsın||-{1-?}



"Yuna,hızlan!"

Arkama bakarak Yuna'ya doğru konuşurken bir yandan da koşuyordum.

Yuna:Daha nereye kadar gideceğiz!?Fazlasıyla uzaklaştık,bizi burada bulmaları imkansız!

"O nereye gidersek gidelim bizi yine bulur.Gideceğimiz yer aklının ucundan dahi geçmeyecek bir yer olmalı ki öyle duralım."

Koşmaya devam ederken bir yandan da düşünüyordum.

Nereye gidebilirdik?
Sadece bu geceyi,nerede geçirebilirdik?

Yuna:Lütfen,duralım artık.Çok yoruldum.

Nefes nefese kaldığım da yerimde durmuş ve ellerimi dizlerime koyarak derin nefes alıp vermiştim.Nefesim kesilmeye başlamış,dalağım da sişmişti.

Bundan kaynaklı da canım yanıyordu.

Ama benim canım her türlü yanıyordu.Herkes canımı yakmak için her türlü uğraşı veriyordu.

Neden mi?

Babam ve annem nedeni belli olmayan bir kaza sonucu ölmüştü.Başka şehirdeydim ve bu sebepten kimsem de yoktu.Annem ve babam öldükten sonra herkes yüzünü bana dönmüştü.Kimseye zararımız dahi yoktu.Herkese ilk yardıma koşan biz olurduk ama buna rağmen insanoğlu nankördü.

Annem ve babam öleli 1 ay olmuştu ve bir gün kapıma birileri gelmişti.Hayat bir insan için ne kadar zor olabilirdi ki?

Benim için her türlü zordu ve o birileri kapıma gelince daha da zorlaşmıştı.Pes edecek raddeye gelmiştim.Herşeyin üst üste gelmesi hayattan bezdirmişti.Bir an neden yaşadığımı sorgulamıştım?

Kimsem yoktu.Herkes sırtını dönmüştü.

Yaşamak için de bir sebebim yoktu ama hayatta olan güzel şeylere rağmen bir umut yaşamak istemiştim.Her zorluğun ardından bir kolaylığın geleceğini söylerlerdi ve ben bu söze sonuna kadar inanırdım.Umudumu yitirmezdim.

Taki 1 ay önce yaşadığım olay beni buralara getirene kadar..

O gün kapıma geldiklerinde hiç bir şey bilmiyordum.Haberim yoktu.Anne ve babamı kaybedeli neredeyse 1 hafta olmuşken kapıma gelmişlerdi ve o durumda sadece onaylamakla yetinmiştim.

Üzüntüm de ne yapacağımı bilmediğim içindi bunlar.

Babamın onlara borcunu olduklarını dile getirmişlerdi.1 seneye yakındır ödeyemediğini ve şimdi de öldüğü için onların parasının kimsede kalmayacağını sert bir dille söylemişlerdi.Dediğim gibi konu daha uzamasın diye sadece onaylamakla yetinmiştim.Ne miktar olduğunu bile sormamıştım.

Ama fazla hafife almıştım.

Adamlar her gün daha sık gelmeye başlamışlardı ve bundan dolayı korkmuştum.Elimden geldiğince hızlı ödemeye çalışacağımı söylemiştim.Ama bir öğrenci o parayı nasıl ödeyebilir ki?

Evimi satsam,olmazdı.O kadar para dahi etmezdi.

Satmakta istemiyordum.Anne ve babamdan kalan tek şeydi bana.
Anılarımız ile dolu olan bir yere zarar verdirmek istemezdim.

Sorguladığım tek şey vardı babam bu borcu ne zaman yapmıştı da 1 sene olmuştu?Ve o kadar parayı niye almıştı?

Babam olmadığı için sorularıma cevap alamıyordum.

Alabileceğim tek kişi vardı ama şimdi ondan da kaçıyordum.Neden mi?

1 hafta önce borcu ödemezsem güzel bir şekilde ödeteceklerini söylemişlerdi.
Bu ödetme şeklinin altında yatan tehditi biliyordum.

Şimdi ise o parayı ödeyemediğim için gelmişlerdi ve ben kaçmak zorunda kalmıştım.Kaçarken görmüştü.Bu benim için çok kötü bir durum olsa da o durumda yapacak başka çarem yoktu.

Yuna'nın hiç bir şeyden haberi dahi yoktu.Ben elini tutup kaçmaya başladığım da bana nedenini sorsa da anlatacağımı güzel bir dille belirtmiştim ve daha fazla soru sormadan ise benimle gelmişti.

Böyle kişilere ihtiyacım vardı.

Yuna benim yenilerde olan arkadaşımdı ve buna rağmen çok yakındı.İstediğim arkadaşı bulduğuma inanıyordum.

Yuna:Neler oluyor Alice?Neden o adamlardan kaçıyoruz?

Ellerimi dizlerimden çektiğimde arkamda yere uzanmış Yuna'ya dönmüştüm.Hava fazla karanlıktı ve biz ormanlık bir yerdeydik.

"Saat kaç?"

Yuna:Yanımda telefon yok ve bu yüzden saati de bilmiyorum.

Yuna'nın söylediği şeye karşı kafamı ellerimin arasına almıştım.Bende yanıma telefonu almamıştım ve şimdi kesin bitmiştik.Herşeyimiz evdeydi.

"Benim de yanımda değil.Şimdi ne yapacağız?"

Kendi kendime bir şeyler yapmam gerektiğini ama ne yapacağımı düşünürken Yuna yeniden konuşmuştu.

Yuna:Neler olduğunu anlatacak mısın?

Ona doğru baktığım da üzerinde bir şey olmaması dikkatimi çekmişti.Doğru ya,benim üzerimde de hiç bir şey yoktu.Hiç bir şey almadan acele ile çıktığımız için normaldi.

"Anlatacağım ama ilk önce sıcak bir yer bulmamız lazım.Hava iyice karardı,birazdan da soğuyacaktır."

Havaya bakarak konuştuğum da Yuna oturduğu yerden kalkmış ve onaylayarak yanıma gelmişti.

Yuna:Bir an önce bulsak iyi olur.Şimdiden bile üşümeye başladım.

Önden yürümeye başladığımda Yuna da arkamdan geliyordu.

Yuna:Hiç bir şey de gözükmüyor.Orman çok karanlık..nasıl kalmak için bir yer bulacağız?

Gerçekten de öyleydi.
Evimize en yakın burası olduğu için aniden kendimizi burada bulmuştuk.
Burada bizi bulma ihtimalleri de düşüktü.

Ama buraya girdiğime pişman olacak gibi bir halim vardı.

"Bilmiyorum Yuna.Yavaş ve dikkatli şekilde ilerlemek zorundayız."






Devamı Yorumda 🚶‍♂️