Pogoda dla pilota. Budowa atmosfery. Powstawanie wiatru. 1000 stopni Celsjusza w atmosferze?

Описание: Pogoda dla pilota. Budowa atmosfery. Powstawanie wiatru. 1000 stopni Celsjusza w atmosferze?
Film powstał dzięki życzliwości Szkoły Lotniczej Embry-Riddle Aeronautical University. Zapraszam do obejrzenia oryginalnej wersji anglojęzycznej.
   • Weather for Pilots - 01 - Layers of the At...  
Zapraszam na nasz fanpage na FB:
  / awiacjadlakazdego  
Atmosfera składa się z pięciu warstw, które zawierają gazy, chroniące nas przed zagrożeniami z kosmosu.
Najniższa warstwa atmosfery nazywana jest
troposferą, zachodzą w niej prawie wszystkie zjawiska
pogodowe. Zaczyna się ona na
powierzchni Ziemi i rozciąga się do wysokości średnio około 10 km. Różne wysokości nadają tej warstwie
jajowaty kształt z wysokością
około ośmiu km na biegunach aż około 20 km na równiku. Gęstość troposfery maleje wraz
z wysokością, co oznacza, że wraz ze wzrostem wysokości temperatura spada, a powietrze
staje się rzadsze. Na górnej granicy troposfery, gdzie zaczyna się tropopauza, temperatura osiąga około minus 51 stopni Celsjusza.
Stratosfera rozciąga się od tropopauzy
aż do około 50 km nad powierzchnią Ziemi.
W tej warstwie temperatura
wzrasta wraz z wysokością z powodu
tworzenia się ozonu.
Zwiększająca się temperatura sprawia, że
stratosfera jest bardzo stabilną
warstwą atmosfery i nadaje chmurom burzowym słynny kształt kowadła.
Następna warstwa atmosfery nazywa się
mezosferą. Mezosfera rozciąga się
od 50 km do 90 km nad
powierzchnią ziemi. To warstwa, gdzie spaleniu ulega
większość meteorów. Temperatura ponownie spada tu z wysokością, podobnie jak w troposferze.
Następna jest termosfera i rozciąga się od 90 km do 800 km nad ziemią. Jest jedną z najbardziej zewnętrznych warstw. Tutaj, powietrze jest bombardowane ultrafioletem
i promieniowaniem rentgenowskim ze Słońca, co powoduje duży wzrost temperatury
aż do 1000 stopni Celsjusza na jej górnej granicy. Ostatnia najbardziej zewnętrzna warstwa atmosfery nazywana jest egzosferą i rozciąga się od termosfery do 10 000 km nad Ziemią. W tej warstwie atomy i molekuły atmosfery uciekają w przestrzeń kosmiczną.
Atmosfera jest ważna, ale spójrzmy teraz jeszcze szerzej. Mamy kulę ziemską. Słońce ogrzewa ją, ale
nie jest ona ogrzewana równomiernie. Na
równiku promienie padają prawie prostopadle i
ogrzewają powierzchnię bardzo mocno. Dalej w kierunku biegunów światło słoneczne jest rozłożone
na większym obszarze, więc ten obszar nie będzie
ogrzewał się tak bardzo. Tworzy to obszar
wznoszącego się powietrza na równiku, co z kolei
powoduje przepływ powietrza na powierzchni z biegunów do równika.
Ten uproszczony schemat cyrkulacji jest jednak
tylko idealnym modelem, obrót Ziemi zmienia wszystko. Siła Coriolisa powstała na skutek obrotu Ziemi
powoduje, że cyrkulacja powietrza rozpada się na trzy wyraźne komórki. Na półkuli północnej
Siła Coriolisa działa tak, że wiatr skręca w
w prawo. Efektem tego jest powstanie zachodniego przepływu nad większością Stanów Zjednoczonych od 30 do 60 stopni szerokości północnej i
wschodni przepływ od równika do 30 stopnia
szerokości geograficznej północnej. Istnieje również kilka innych czynników, które mogą wpływać na
cyrkulację powietrza, takie jak sezonowe
zmiany, topografia i tarcie od
obiektów na powierzchni Ziemi.
Cyrkulacja powietrza na ziemi zawsze stara się
utrzymać równowagę. Oznacza to, że powietrze
przepływa z obszarów wysokiego ciśnienia
do obszarów o niskim ciśnieniu.
Powoduje to zarówno poziome ruchy powietrza zwane wiatrem, jak i ruchy pionowe
powietrza - wznoszące i opadające. Na półkuli północnej układ niskiego ciśnienia będzie miał wiatry krążące w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara i wiejące do centrum, a w układzie wysokiego ciśnienia wiatry będą krążyć zgodnie z ruchem wskazówek zegara i odpływać od centrum.