Wanderlust Memories 8 Sichuan China ตอนที่ยี่สิบเก้า เจี่ยจวี-Hidden House

Описание: Wanderlust Memories 8 Sichuan China
ตอนที่ยี่สิบเก้า เจี่ยจวี-Hidden House

26 พฤศจิกายน 2568
มั่วสุมสังสรรค์กับเพื่อนบนท้องฟ้า ทั้งคืน
เพราะนี่เป็นคืนสุดท้ายที่หมู่บ้านเจี่ยจวี่ หุบเขาตันปาแล้ว
ผมชอบที่นี่

เช้ามาดูผลงาน ตั้งใจ จะใช้มือถือถ่ายแบบดาวเป็นเม็ด ๆเคลื่อนที่ช้า ๆบนท้องฟ้า แต่เสือกลืม ตั้งเป็นแบบเส้นแสงดาว

เขียนความเรียง
ความเหงา แสงดาว คนบนฟ้า

ความว่างเปล่า
ตะกอนในใจในอดีต
ฝุ่นละอองความคิดในปัจจุบัน
ความเงียบ
ลมหายใจ
ความเหงา

ถ้าคุณรู้สึกเหงา โดดเดียว
ให้มองไปบนฟ้า
จะรู้สึกว่า
ดาวล้านดวง
ทอแสงปลอบโยนลงมา
บางที
อาจคิดได้ว่า
มีใครบางคน
คิดถึง ห่วงหาเรา อยู่บนนั้น
มองลงมา ด้วยสายตาห่วงใย
แค่ก็อุ่นใจ
คลายเหงาแล้ว
ไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป

ชีวิตเป็นเรื่องซับซ้อน
บางครั้ง
โลกอาจไม่เข้าใจเรา
ไม่ต้องใส่ใจ
ไม่ต้องสนใจโลก


ที่เขียน
เพราะอยากบันทึกชีวิตของตัวเอง
ที่อ่าน
เพราะอยากเห็นบันทึกชีวิตของผู้อื่น



นัดรถมารับเรามาเฉิงตู 11.00 น. เป็นรถแชร์กับคนอื่น ให้เจ้าของบ้านเรียกให้
มันเสือกมารับเรา 10 โมงกว่า ๆ มิหนำซ้ำ ระหว่างเดินทางมาตันปา มันบอกเพื่อนผมว่า ต้องรับอีกคนที่ในเมืองตันปา ประมาณเที่ยง ให้เราเดินเล่นในเมืองตันปารอ
ถึงเมืองตันปา มันก็ขับไปจอดรอในที่จอดรถ
เราต้องลงมาเดินหนาวในเมืองตันปา เดินดูนั่นนี่ ผมไปเจอหินที่ทำเป็นสร้อยคอ ถูกตา ให้เพื่อนถามราคา จำได้ว่าประมาณ 300 หยวน เขาบอกไม่ใช่หินทิเบต แต่เป็นหินมาจากกว่างตง
ให้เพื่อนต่อราคา คนขายบอกว่า มีคนซื้อไปก่อนหน้านี้แล้ว ตอนนี้ เขาไปกินข้าว ฝากเอาไว้ และบอกเราอีกว่า ที่เฉิงตู ก็มีขายเยอะ
เดินต่อรอเวลา เห็นร้านขายเหล้า ปีศาจสุราเยี่ยงผม อดไม่ได้ที่จะเขาไปดู
เข้าร้านสมุนไพร เห็นถั่งเช่า ไม่กล้าซื้อ คงแพง
เดินกลับมาที่รถ เห็นมีผู้ชายอีกคนนั่งอยู่กับคนขับ
ปรากฎว่า ผู้ชายอีกคนเป็นคนขับด้วย และไม่รอคนที่จะไปด้วย เพราะเขาสายเอง และจะให้คนขับไปรับที่ที่พัก ซึ่งไกล ไปกลับเป็นชั่วโมง

รถออกประมาณ 12.15 น. คนขับรถคนแรกมันมานั่งคู่กับผม ให้เพื่อนมันขับ ส่วนเพื่อนผมนั่งคู่กับคนขับ
เราโชคดี นั่งสบาย เหมือนเหมารถมา
เราโชคร้ายที่ขับออกมาไม่นาน เจ้าคนขับคนแรกมันก็เริ่มสูบบุหรี่ เราต้องเปิดหน้าต่าง แสดงว่า กูเหม็น กลัวเป็นมะเร็งปอด มันก็ไม่สน สูบต่อ เป็นแบบนี้ตลอดทาง มันสูบ เราก็เปิดหน้าต่าง มันหยุดดูด เราก็ปิด

จากตันปามาเฉิงตู จะมาๆได้สองทาง คนขับเขาเลือกทางที่ผ่านเขาสี่ดรุณี ซึ่งขับง่ายกว่า อีกทางจะชัน และกำลังซ่อม
จอดจุดแรก เป็นจุดชมวิวที่มองเห็นยอดเขาที่สูงที่สุดของเขาซื่อกูเหนียงหรือเขาสี่ดรุณี สูง 5,000 เมตร คนเยอะ เข้าห้องน้ำ เรากินกาแฟกัน
จอดจุดที่สอง ผมซื้อลูกพลับสด เพื่อนซื้อเห็ดป่าตากแห้ง
ที่ผมซื้อพลับ เพราะดูป้าคนขายเดินเหมือนขามีปัญหา สงสารแก
ที่เพื่อนซื้อเห็ด เพราะเพื่อนจ่ายเงิน 50 หยวนค่าลูกพลับ ถ้าแกทอนเงินให้เรา แบงค์ย่อยแกก็หมดตัว ไม่มีทอนให้คนอื่น เพื่อนจึงซื้อเห็ด จะได้ไม่ต้องทอน
จอดจุดที่สาม เป็นจุดชมวิวเช่นกัน ที่เขาจอดเพราะจะซื้อเนื้อจามมรีย่าง เจ้าประจำเขา เขากินเนื้อจามรี ปิ้งย่างกัน เขาให้เรามาสองไม้ แต่เรารับมาไม้เดียวมาแบ่งกันกิน
จอดเข้าห้องน้ำจุดสี่ น่าจะเป็นจุดพักรถก่อนเข้าเฉิงตู ทันสมัย มีกาแฟ Starbucks ตอนนั้นตะวันกำลังจะตกดิน ผมยอมทนไม่เข้าห้องน้ำเก็บตะวันตกดิน เพื่อนซื้อมาให้กิน ขนมแป้งมีไส้เป็นพวกผักดอง อร่อย ผมเรียกของผมเองว่า แฮมเบอร์เกอร์จีน

ถึงเฉิงตู รถติด คนขับมันขี้เกียจเข้ามาส่งที่โรงแรม Hidden House Chengdu ที่เดิมที่เราเคยพัก
เขาเรียกรถตีตีให้ ขนกระเป๋าลงจากรถ มายืนรอรถตีตี ตรงแถวหน้าปั๊มน้ำมัน
จ่ายเงินให้มันคนละ 200 หยวน ค่ารถ
ตีตีมา พวกเขาช่วยยกกระเป๋าขึ้นรถ
แยกกันตรงนี้
ถึงโรงแรมก็ทุ่มกว่าแล้วมั๊ง
เก็บของเดินออกมากินเกี๊ยวร้านเดิมที่เรากินตั้งแต่มาเฉิงตูวันแรก
อร่อยมาก ฟาดไป 4 ชาม เจ้าของร้านคงคิด เจ้าสองตัวนี้มันอดอยากมาจากไหน ซื้อ มันเผา เกาลัด
เกินกลับ เข้าร้าน ซื้อโยเกริต น้ำ เม็ดฟักทองมาตุน
กว่าจะได้นอนก็เกือบเที่ยงคืน

นงชลิต
02/02/69/10.19