ΓΙΑΝΝΗΣ & ΜΑΝΩΛΗΣ ΒΑΡΔΑΣ - Η ΜΑΝΑ

Описание: Άρχοντας. Ένας ταπεινός Άρχοντας. Μεγάλο σχολειό αγάπης και καλοσύνης για όσους τον έχουν γνωρίσει και είναι τυχεροί. Δεν χρειάζεται πολύς χρόνος να μείνεις κοντά του, σε κερδίζει με την κάθε ανάσα του, με την κάθε βουρκωμένη ματιά του. Ήμουν από αυτούς τους τυχερούς.

"Ο Γιάννης ο Βάρδας είναι εκείνος που έγινε βοσκός στα Λασιθιώτικα Βουνά για να μπορεί να διαβάζει και να παίζει Λύρα.
Ζει στη Φύση και δημιουργεί αυτά που κρύβει η καθαρή ψυχή του με ζωντανές εικόνες. Σε αυτές βλέπομε το αίμα που χοχλακά κυλόντας.
Είναι ένας φιλόξενος άνθρωπος με μεγάλη καρδιά που χωράει όλο τον κόσμο.

Η μάντρα του στα όρη τα ψηλά βουνά, είναι μνημείο πολιτισμού! Μοσκοβολά ασβέστη. λουλούδια και βοτάνια! Τα βιβλία και οι Λύρες και η αγάπη του για την κερά αχτινοβολούν τον έρωτα του για τη ζωή και τη Φύση.

Η συλλογή του με ποιήματα και μαντινιάδες κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες.
Απλό και αξιοπρεπέστατο πόνημα! Στο πρώτο μέρος έχομε εικοσιτέσσερα τραγούδια σε δεκαπεντασύλλαβο ανομοιοκατάληκτο στίχο. Πρωτότυπα δημιουργήματα απο ένα λαικό ποιητή που διαθέτει προσωπικότητα και άποψη! Που ξεχυλίζει από Κρητική ψυχή !
Μας χαρίζει αυτά που αισθάνεται με ζωντανές εικόνες !

Η ΜΑΝΑ

Στίχοι//Ερμηνεία: Γιάννης Βάρδας
Λύρα: Γιάννης Βάρδας
Λαούτο: Μανώλης Βάρδας

Μάνα και πώς να τσ΄ αρνηθώ και πώς να τση ξεχάσω
τση πρώτης μου αγαπητικής του πρώτ ανθού τση νιότης
πού ΄μουνε δώδεκα χρονώ βοσκάκι στη μαδάρα
και είτο σπερνό τ Αγιού Σταθιού μεγάλο πανηγύρι
και σήμωσα στην εκκλησά να κάμω το σταυρό μου
και σύντυχέ μου ο έρωτας με τ' αργυρό δοξάρι
και είδα τον ήλιο πιο λαμπρό και το φεγγάρι ρόδα
κι είδα νερά να τρέχουνε περβόλια να ποτίζουν
κι είδα πουλιά να κελαηδούν και λούλουδα ν' ανθούνε
και ήμουνε νέος κι άγουρος κι αμάθητος στα πάθη
Μάνα και πώς να τς' αρνηθώ

Όλος ο κόσμος 'πού τη μια κι η μάνα 'πού την άλλη,
ως κι α γυρέψεις δε θα βρεις αγάπη πιά μεγάλη

Όλος ο κόσμος 'πού τη μια κι η μάνα μοναχή τζης,
όσο κι αν ψάξεις δε θα βρεις καρδιά σαν τη δική τζης

Αυτή σε φέρνει στη ζωή, αυτή σε μεγαλώνει,
αυτή για σένα γίνεται πάντα νερό και χιόνι

Αυτή βαστά τη χέρα σου στο πρώτο σου το ζάλο,
αυτή σου δίδει το βυζί και κάνει σε μεγάλο.

Αυτή βαστά τη χέρα σου στα πρώτα σου ζαλάκια,
αυτή σου πρωτοτραγουδεί τα πιο γλυκά κανάκια

Αυτή βαστά τη χέρα σου, αυτή σε στραταρίζει,
αυτή 'ρχεται στην κούνια σου και σε γλυκοκοιμίζει

Αυτή βαστά τη χέρα σου στο πρώτο σου σεργιάνι,
αυτή σε παίρνει αγκαλιά και βόλιτα σε βγάνει

Αυτή σε πάει στο σκολειό να μάθεις να διαβάζεις,
αυτή ανιμένει να σε δει μεγάλο να σπουδάζεις

Μές στσι φουρτούνες τση ζωής η μάνα 'ναι λιμάνι,
αυτή τ' ανοίγει τα φτερά και στ' ανοιχτά σε βγάνει

Μές στσι φουρτούνες τση ζωής η μάνα είναι πυξίδα
και θάρρος και παρηγοριά και δύναμη κι ελπίδα

Σ' όποιο σημείο κι αν βρεθείς, η μάνα στέκει μάνα,
μέχρι ν' ακούσεις υστερνά τη νεκρική καμπάνα.


Ο Γιάννης ο Βάρδας είναι εκείνος που έγινε βοσκός στα Λασιθιώτικα Βουνά για να μπορεί να διαβάζει και να παίζει Λύρα!!!
Ζει στη Φύση και δημιουργεί αυτά που κρύβει η καθαρή ψυχή του με ζωντανές εικόνες. Σε αυτές βλέπομε το αίμα που χοχλακά κυλόντας !!!!
Είναι ένας φιλόξενος άνθρωπος με μεγάλη καρδιά που χωράει όλο τον κόσμο.

Η μάντρα του στα όρη τα ψηλά βουνά, είναι μνημείο πολιτισμού! Μοσκοβολά ασβέστη. λουλούδια και βοτάνια! Τα βιβλία και οι Λύρες και η αγάπη του για την κερά αχτινοβολούν τον έρωτα του για τη ζωή και τη Φύση.
Η συλλογή του με ποιήματα και μαντινιάδες κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες.

Απλό και αξιοπρεπέστατο πόνημα! Στο πρώτο μέρος έχομε εικοσιτέσσερα τραγούδια σε δεκαπεντασύλλαβο ανομοιοκατάληκτο στίχο. Πρωτότυπα δημιουργήματα απο ένα λαικό ποιητή που διαθέτει προσωπικότητα και άποψη! Που ξεχυλίζει από Κρητική ψυχή !
Μας χαρίζει αυτά που αισθάνεται με ζωντανές εικόνες!!!

Στο δεύτερο μέρος περιέχει διακόσιες μαντινιάδες με το μοναδικό βλέμμα του Λυραρογιάννη. Η γλώσσα του είναι αυθεντική και κατανοητή ! Μεστή και καθαρή! Ενώ έχει ιδιωματικές λέξεις είναι απλή και προσιτή!

Για σένα βγαίνει ο αυγερινός, για σενα ξημερώνει,
με τη ματιά σου τ΄άγγριγιό πιάνεται και μερώνει

Για σένα το κρυγιό νερό τρέχει στο κουτσουνάρι
για σένα γλυκοκελαηδεί τ' αηδόνι στο κλωνάρι...

ΓΙΑ ΤΑ ΟΖΑ
.............
Μα μπήκε η πρώτη του Μαρτιού κι η άνοιξη μυρίζει
και σιγανεύουν οι καιροί και ξεθαρεύει ο τόπος
και ξεμαργώνουν τ΄άγγριγια και βγαίνουνε στα φρούδια
και παίρνει η πέρδικα φτερό, να βρει να ζευγαρώσι,
κι ο κοτσυφός σφυρολογά στου πρίνου το ξεφούντι.
Και ρίχνει ο ασπάλαθος αθό κι ο πεύκος κουκουνάρι
τα κατσοπρίνια αροδαμούς, φύλλωμα οι γι-ασφεντάμοι,
φασκομηλιά κι αγκίσαρος σκεπάζουν το ΄να τ' άλλο
και ξεκορνιούν οι μέλισσες και πιάνουν τα χωράφια.
Πιάνουν κι οι έγγαλες ματσές, τα στείρα ανεφυσίδια
να μπεί κι ο Μάης και να βγεί , στ' αόρια να σκορπίσουν....
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΔΑΣ, Ο ΛΥΡΑΡΟΓΙΑΝΝΗΣ( από Kostis Moudatsos).