Mirka's ontmoeting met een Walvishaai op Koh Tao, Thailand

Описание: Mirka beleefde vandaag zowel haar diepte als hoogtepunt. Dieptepunt was de 40 meter diepte tijdens haar Deep Diver Speciality Course. Hoogtepunt was de Walvishaai die even kwam snuffelen. Zie de video waarop we aan de drop tank hangen tijdens de gesimuleerde 8 minuten nooddeco stop.

Hieronder lees je Mirka's verhaal:

Een dieptepunt als absoluut hoogtepunt
Met nog wat slaperige ogen en heel veel zin meldde ik mij 's ochtends vroeg bij de duikschool voor mijn deep dive specialty course. Nog voordat ik de laatste slaap uit mijn ogen kon wrijven, werd ik vrolijk begroet door duikinstructeur Ties die er duidelijk zin in had. Hij zei dat het een mooi ochtendje zou worden en daar vertrouwde ik volledig op. We verruilden snel het vaste land voor de onstuimige zee en na een uitgebreide briefing waarin Ties alles over deep diving nog eens duidelijk uitlegde, was het tijd om ons in onze wetsuits en BCD's te hijsen.
Met alle instructies in mijn achterhoofd herhaalde ik in gedachten nog een keer alles waar ik op moest letten en waar ik aan moest denken en sprong toen met een flinke stap het water in.

Na het teken 'oke' daalden Ties en ik nietsvermoedend af naar de wonderlijke onderwaterwereld. Toen Ties in onderwatergebarentaal vroeg of het klaren wilde vlotten, vergat ik alles waar ik aan zou moeten denken en kon ik alleen maar denken 'pas op!' Eén seconden later besefte ik me dat het gevaar meer leek op een geweldig gefotoshopte poster voor Ties' duikschool en nog een fractie later was ik in staat om drukgebarend Ties duidelijk te maken dat hij bezig was om een onderwaterlanding in te zetten op een walvishaai! Met een klein dansje vierden we dat de reus voor onze neus langs zwom en met open mond staarden we het prachtige dier na. Voordat ik goed en wel besefte dat de duikers aan de oppervlakte het te druk hadden met het schoonspugen van hun maskertjes om de walvishaai onder hen te zien, kwam hij alweer teruggezwommen voor een tweede nastaarronde. Het intieme moment onder water dat Ties, de walvishaai en ik daar gedeeld hebben, terwijl alle andere duikers de golven nog uit hun gezicht sloegen, zal ik niet snel vergeten. Een echte walvishaai. Het was lastig te geloven. Lichtelijk afgeleid daalden we verder af om het dieptepunt van 40 meter aan te tikken en onze eerste deep dive officieel te maken. Halverwege de terugweg werd ons dieptepunt aangevuld met een tweede hoogtepunt toen de walvishaai besloot zich nog een keertje te laten zien.

Aan de oppervlakte kon het enthousiasme eindelijk goed geuit worden. Ons oppervlakte-interval kende slechts één onderwerp van gesprek en met dat onderwerp nog meer dan vers in het geheugen, lagen we niet veel later weer in het water.
En tijdens onze tweede duik leek het feest niet op te kunnen. De walvishaai vond ons duidelijk veel te gezellig en liet zich ook op deze duik volop zien, filmen en fotograferen. Na een geweldig schouwspel was het toch echt tijd om de reus gedag te zwaaien en ons te installeren aan de droptank onder de boot voor een gesimuleerde nooddecompressiestop.

Ties meldde tijdens de lunch dat hij het wel gezellig zou vinden als de walvishaai een paar pirouettejes zou draaien voor ons, zodat we iets zouden hebben om gedurende 8 minuten naar te kijken. Nog onwetend lieten we elkaar toen lachend merken dat we allebei begrepen dat dat er niet in zou zitten. De camera werd als alternatief gebruikt om de tijd te doden, totdat deze ineens scherpstelde op een wel hele grote vis die onze kant op kwam zwemmen. De walvishaai waarmee we inmiddels meer dan vrienden waren geworden, kwam recht op ons afzwemmen.

Ademend aan de droptank verschool ik me stiekempjes een klein beetje achter mijn filmende instructeur, want het mooie onderwatermonster kwam wel erg dichtbij. Een tweede dansje kon uiteraard niet uitblijven. We verzekerden de walvishaai ervan dat we de droptank enkel gebruikten om een noodstop te simuleren en dat alles goed met ons ging. Toen hij ons even later geloofde en ons achterliet, zagen we dat de stop veel langer had geduurd dan noodzakelijk en lachend flipperden we ons een weg naar de oppervlakte. Wachtend op onze beurt aan het touw achter de boot kwam de walvishaai ons nog even uitzwaaien door meer dan sierlijk op een armlengte afstand aan ons voorbij te glijden. Vol ongeloof klom ik na het uitzwaaien de boot op. Een mooi ochtendje was het zeker geworden. Dit was een duikochtend om nooit meer te vergeten!