Η ΦΥΣΗ ΣΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΥΛΟΥΣ ΚΑΡΥΣΤΟΥ, ΤΟ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ ΚΟΚΚΙΝΟΚΑΣΤΡΟ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΛΙΑ ΜΑΡΜΑΡΑ.

Описание: Οι Μύλοι βρίσκονται στην Νότια Εύβοια, σε απόσταση περίπου 3 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Κάρυστο και 120 χλμ. από την Χαλκίδα. Το χωριό είναι κτισμένο στους νοτιοδυτικούς πρόποδες τους όρους Όχη με θέα το Castello Roso (Κοκκινόκαστρο) και πήραν το όνομά τους από τους επτά νερόμυλους που υπήρχαν εκεί τα παλιότερα χρόνια.

Το παλιό γεφύρι και καλντερίμι στο χωριό έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο γιατί "είναι χαρακτηριστικά δείγματα παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής της περιοχής. Έχουν κατασκευασθεί από ντόπιους τεχνίτες και υλικά και είναι συνδεδεμένα με τις μνήμες των κατοίκων της περιοχής".

Το Κοκκινόκαστρο, Καστέλο Ρόσσο ή φρούριο Καρύστου είναι μεσαιωνικό κάστρο το οποίο βρίσκεται στη νότια Εύβοια. Είναι κτισμένο στους πρόποδες του όρους Όχη, ανάμεσα στα χωριά Μύλοι και Γραμπιά, 4 χιλιόμετρα από την Κάρυστο. Πήρε το όνομά του από τις κόκκινες τοπικές πέτρες από τις οποίες κατασκευάστηκε.

Το κάστρο φέρεται να κτίστηκε από τον λομβαρδικό οίκο Ντάλε Κάρτσερι μετά το 1205, ως τόπος κατοικίας του άρχοντα και διοικητικό κέντρο της νότιας Εύβοιας. Στη θέση προϋπήρχε βυζαντινό κάστρο του 11ου αιώνα. Ο Λικάριος κατέκτησε το κάστρο για λογαριασμό των Βυζαντινών το 1276, όμως οι Λομβαρδοί ανέκτησαν την κυριαρχία του κάστρου το 1295, με επικεφαλής τον Βονιφάτιο ντα Βερόνα. Μετά τον θάνατο του Βονιφάτιου το 1318 το φρούριο, μαζί με το κάστρο των Αρμένων, πέρασε στην κατοχή των Καταλανών. Οι Βενετοί ενδιαφερόμενοι για την Κάρυστο προσπάθησαν να αγοράσουν το κάστρο, όπως και εγένετο το 1366, με κόστος 6.000 δουκάτων. Το κάστρο όμως παρήκμασε και έτσι οι Βενετοί το μίσθωσαν στους Ιουστινιάνι το 1386 και στη βαρονία του Νικολό Ζόρζι το 1406.

Το κάστρο βρίσκεται στην κορυφή του κωνικού λόφου, γνωστού ως Μοντοφόλι, και εποπτεύει την πεδιάδα της Καρύστου. Αποτελείται από δύο περιβόλους που ακολουθούν το φυσικό ανάγλυφο και περιβάλλουν τον μεσαιωνικό οικισμό. Στην κορυφή βρισκόταν οχυρή κατασκευή, σήμερα κατεστραμμένη, η οποία αποτελούσε τον ακρόπυργο. Τα τείχη είναι κτισμένα από ντόπιο σχιστόλιθο με ισχυρό κονίαμα από αμμοχάλικο και ασβέστη. Σώζονται μέχρι το ύψος επάλξεων. Το κάστρο διέθετε τέσσερις πύργους. Η πύλη βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά, ενώ στη νοτιοανατολική βρίσκεται πεντάπλευρος πύργος. Εντός του κάστρου σώζεται διώροφο ορθογώνιο κτίριο και ερείπια οικιών και δεξαμενών.[Δίπλα στο ορθογώνιο κτίριο βρίσκεται ο νεότερος ναός του Προφήτη Ηλία. Στα βόρεια υπάρχει υδραγωγείο που μεταφέρει νερό από το όρος Όχη.

Το 1470, με την κατάκτηση της Χαλκίδας από τους Οθωμανούς, το κάστρο πέρασε στην κατοχή των Οθωμανών. Το οχυρό έγινε γνωστό ως Κιζίλ Χισάρ. Στο κάστρο εξακολουθούσαν να κατοικούν Έλληνες μέχρι την επανάσταση του 1684. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821, παρά τις πολιορκίες από τον Ανδρούτσο, τον Κριεζώτη και τον Φαβιέρο, το κάστρο παρέμεινε απόρθητο. Στο κάστρο άρχισαν εργασίες αποκατάστασης των φθορών το 1967, ιδιαίτερα στην πύλη εισόδου, στο προτείχισμα και τμήμα των τειχών