Szachin szach - R. Kapuściński

Описание: Nie we wszystkich momentach prawdziwe co do faktów, zwłaszcza samego udziału autora w opisywanych scenach - Kapuściński miał bowiem skłonności do ubarwiania swoich opowieści ponad rzeczywiste widmo widzialnych barw - ale boleśnie prawdziwe jako uniwersalne studium natury ludzkiej i mechanizmów sprawowania władzy. Pod tym względem jest to mistrzowski i brawurowy opis działania dyktatury zainstalowanej przez obce mocarstwa, wrogiej i destrukcyjnej wobec własnego społeczeństwa i narodu, jego kultury, tradycji i interesów, a także analiza mechanizmów oporu i walki z tą wyniszczającą okupacją, cynicznie przebierającą się kostiumy nowoczesności, postępu i wzorowania się na najnowszych światowych modach.

Ze względu na specyfikę psychiki wyznawców islamu, oraz nieco archaiczne w porównaniu do dzisiejszych możliwości technologicznych narzędzia inwigilacji i terroru, trudno ocenić, na ile opisane mechanizmy walki z tego typu dyktaturą mogą być aktualne i możliwe do zrealizowania przez narody uformowane w innych tradycjach - ale jakoś walczyć z tymi bandytami trzeba, tym bardziej, że i Polska znajduje się obecnie pod okupacją sił kontrolowanych przez ośrodki zewnętrzne, zarówno obce mocarstwa, jak i bezwzględne, działające na wzór mafijny organizacje międzynarodowe, będące siedliskiem korupcji, brudnych interesów i zbrodniczych ideologii (ONZ, WHO, Unia Europejska). I równie jak ówczesna Persja, Polska - jej kultura, historia, ludność i jej interesy - dewastowana jest obecnie z siłą i bezwzględnością owych opisanych w książce buldożerów, równających z ziemią biedne, ale własne domy tubylczej biedoty, by na tej ziemi, po wygnaniu byłych właścicieli mieszkających tam od pokoleń, wybudować za kradzione narodowi pieniądze, luksusowe wille dla najbardziej gorliwych sługusów tychże obcych państw i interesów.

Obecnie - podobnie jak w opisywanej Persji - praktycznie całe prawo i kierunki państwowej polityki, pochodzą już z wyżej wymienionych ośrodków władzy zagranicznej, oraz obcych mocarstw, które nawet nie kryją już ręcznego sterowania swoimi kolaborantami, którzy sami z kolei również coraz mniej wstydzą się swojego wyparcia się narodowych interesów i gorliwości wobec zagranicznych protektorów, a nawet usiłują chwalić się taką postawą tłumacząc, że oddają Polskę pod zarząd obcym siłom po to, by uczyniły ją jeszcze lepszą, potężniejszą i bogatszą. I ogłupiona przez telewizyjnych celebrytów gawiedź w tę cyniczną propagandę bezgranicznie wierzy - zwłaszcza uzależniona niczym narkoman od heroiny, zasiłkami pochodzącymi z kradzionych im i tak pieniędzy - a tymczasem buldożery z obcymi, a niekiedy już nawet rodzimymi rejestracjami z siłą napierającego lodowca dewastują resztki polskiego narodu, jego przeszłości i przyszłości, przy absolutnej ciszy owego narodu spychanego do dołu z wapnem, narodu który już dawno stał się intruzem na własnej ziemi i we własnym kraju, w którym jest już poddawany jawnemu terrorowi tylko za to, że ośmiela się jeszcze protestować przeciwko najbardziej już bezczelnym uroszczeniom obcych władz i interesów. Narodu, który zapatrzony w telewizyjne bzdury i ogłupiające widowiska (seriale i rewie dla ewidentnych kretynów, piłkę nożną lub inne igrzyska), z premedytacją odrzuca napierającą brutalną rzeczywistość i woli - z lenistwa lub ze strachu przed przyznaniem się do własnej głupoty, bezmyślności i lekkomyślności, oraz wynikających z tego konsekwencji - trwać w ułudzie i coraz bardziej groteskowych fantazjach o potędze i rozkwicie, które rzekomo zapewniają mu kolaboranci obcych interesów, narkotyzując się nadal coraz mniejszymi dawkami zasiłkowo-dotacjowo-ileśsetplusowych narkotyków, które owi kolaboranci kupują im u zagranicznych okupantów na coraz wyższy procent. I nawet warkot buldożerów zbliżających się już i do ich domów, nie jest w stanie wybudzić ich z letargu i marzeń o łatwym życiu, w zamian za zgodę na coraz większe wpływy obcych mocarstw i instytucji we własnym kraju.

Persowie, mimo potwornie krwawego terroru jakiego doświadczali, potrafili wygonić w końcu zagranicznych okupantów i ich kolaborantów ze swojego kraju - już niezależnie od tego, jak wykorzystali potem odzyskaną suwerenność - Polacy tymczasem nadal śpią, pasjonując się jedynie rozrywkami lub ewentualnie pozorowanymi sporami i wojnami między dwoma największymi tubylczymi siłami politycznymi, rywalizującymi między sobą już jedynie o to, kto taniej sprzeda zagranicznym okupantom resztki zbliżającej się do agonii Polski.