Bro onze meisjes hebben geen idee maar zo intiem

Описание: Hij 1:
Bro, kom dichterbij… niet zo schichtig.
Alsof iemand ons hoort fluisteren over die kleine drama’s van het leven.
Onze meisjes denken dat wij simpel zijn —
maar wij dragen hele bibliotheken aan half-ondeugende gedachten in onze zakken.

Hij 2:
Hou op man, jij praat alsof je een dichter bent die te lang in de douche heeft gestaan.
Maar goed… je weet hoe het gaat:
zij zegt “éérst praten”,
en ik denk: we praten toch het beste met onze handen?
Niet dat ik dat hardop zeg, want dan slaap ik op de bank.

Hij 1:
Ha!
Ik had hetzelfde gisteravond.
Zij vroeg: “Wat denk je?”
Ik zei: “Aan jou.”
Wat waar was…
maar niet op de manier waarop zij het bedoelde.
Ze keek me aan alsof ik een verboden boek openklapte.

Hij 2:
Bro, dat is niks.
Mijn vriendin heeft zo'n zesde zintuig.
Ze zegt: “Ik weet dat je iets verbergt.”
En ik denk: ja… mijn fantasie, en geloof me, dat is een jungle waar jij nog geen kaart van hebt gekregen.

Hij 1:
Wij zijn eigenlijk net twee geheime kamers
in een oud herenhuis.
Van buiten keurige gevel —
van binnen fluweel, spiegels,
en gordijnen die te snel bewegen als je langsloopt.

Hij 2:
En niemand weet het.
Behalve jij.
En ik.
En onze schaduwen,
die soms iets eerder bewegen dan wij zelf durven.

Hij 1:
Maar hé…
laat de wereld maar denken dat wij twee brave gasten zijn
met stevige schoenen en keurige bedoelingen.
Wij weten beter.
We lachen.
We fluisteren.
We delen de dingen die je nergens opschrijft.

Hij 2:
Precies, broer.
Onze meisjes hebben geen idee.
En da’s maar beter ook.
Sommige geheimen blijven het mooist
als ze alleen in de nacht knipogen.