Deniz Ekrem - Öldürsünler Beni Ki Yalnızlığım Bitsin [Şiir]

Описание: Öldürsünler Beni Ki Yalnızlığım Bitsin
Şiir, baştan sona yoğun bir hüzün ve çaresizlik atmosferi oluşturmaktadır. İlk dizelerden itibaren, konuşmacının varoluşsal bir çıkmaz içinde olduğu hissedilir. Şair, yalnızlığın ölüme eşdeğer bir durum olduğunu vurgularken, aynı zamanda derin bir özlem ve beklenti içindedir. Sevgisizlik ve değersizlik duygusu, şiirin genel havasını belirlerken, umutsuzluğun yavaş yavaş umutsuz bir kabullenişe dönüştüğünü gözlemleyebiliriz.

Özellikle şu dizeler:
“Öldürsünler beni ki yalnızlığım bitsin...”
yalnızlığı bir son olarak değil, bir varoluş biçimi olarak ele alır. Burada şairin yalnızlığa duyduğu tahammülsüzlük, onunla baş edemeyişi ve bunun bir sonla aşılabileceğine olan inancı, insanın ruhsal çöküşüne dair derin bir bakış sunmaktadır.
Deniz Ekrem’in "Sen Yalnız Değilsin" şiiri, yalnızlığın insan ruhunda açtığı derin yaraları güçlü metaforlar ve duygusal imgelerle anlatan etkileyici bir eserdir. Şairin dilindeki acı, çaresizlik ve özlem, okuru derin bir düşünceye sürükler. Ancak şiirin sonunda yer alan "Çünkü sen yalnız değilsin..." cümlesi, aslında yalnızlığın mutlak bir gerçek olmadığını ve insana bu süreçte eşlik eden duygu ve düşüncelerin ortak bir insanlık deneyimi olduğunu hatırlatır. Bu yönüyle şiir, yalnızlığı anlatırken, aynı zamanda okuyucuya bir tür teselli de sunmaktadır.
Sizler için seslendirdiğim bu şiir, iyi seyirler dilerim.
Bakma yüzüme,
Gözlerimi görme, siyah bir bant çek,
Arkadan bağla ellerimi,
Ve yüregimin alnına tut mermiyi,
Tetiğe bir parmağın dokunsun,
Çünkü ölmeliyim ki yalnızlığım bitsin...

Yaşamaksa bunun adı tezgâhlarda yaftasız,
Kalmaksa böyle Denizden çıkmış gibi sırılsıklam,
Hiç bir yerinde bulamamaksa,
Ve bilememekse neyi aradığını,
Özlemekse hiç yaşamamış gibi kimliksizliği,
Sanki hiç olmamışcasına durmaksa;
Koca bir boşluğun ortasında çırılçıplak;
Öldürsünler beni ki yalnızlığım bitsin...

Güneşi toplamaksa her gece salkım saçak,
Asmaksa ağaç dallarına yıldızları,
Gökyüzünden tek tek aşırıp,
Yağmur duasına çıkmaksa,
Uçurum kıyısında diz çöküp bakarak bulutlara,
İnadına beklemekse bir ''SU'' damlasını,
Vahasız çöle dönüp;
Öldürsünler beni ki yalnızlığım bitsin...

Gelmeyecekse gökyüzü bakınca gözlerimle,
Unutacaksa gülmeyi,
Küsecekse yanaklarıma gamzeler,
Susacaksa dağ, dağ olduğunu unutup,
Hiç bir boşluğu doldurmayacaksa,
Senden sonra baktığım, dokunduğum,
Hep yarım, hem yamalak kalacaksa,
Ve sen olmayacaksan;
Öldürsünler beni ki yalnızlığım bitsin...

Çoğul yalnızlık sonrası sızıyorsa,
Ve sızılar durulmuyorsa durgun denizler gibi,
Yürüyorsa kaskatı bedenimden hücrelerime,
Geriliyorsam çarmıha,
Akmıyorsa kanım,
Ve canım acımıyorsa tüm acılara inat;
Öldürsünler beni ki yalnızlığım bitsin...

Bir ben duyuyorsam bu yalnızlık sonrası çığlığı,
Bütün bir bahar sararan yaprakları topluyorsam,
Sokakların çıkmazı bir benden gayrısına çıkıyorsa,
Kızıl bir akşam üstü ağır adımların satırsız yazılarıyla,
Pul pul dökülüyorsa etrafımda oltaya takılan balıklar,
Denize vurgun, Denizden ayrı kalacaksa
Gözlerimde derin bir Okyanus beliriyorsa,
Ve o Okyanus bir damlacık bile olamıyorsa,
Öldürsünler beni ki yalnızlığım bitsin...

18.12.2006/Diyarbakır
Deniz Ekrem
Seslendiren : By Kaptan

00:00 Giriş
00:02 Şiire Giriş
00:29 Şiirin ikinci kıtası
01:01 Şiirin üçüncü kıtasının girişi
01:39 Şiirin üçüncü kıtası
02:18 Şiirin dördüncü kıtası
03:52 Şiirin sonu 'yanlızlığım bitsin'
04:04 Şiirin sonu çıkış


#şiir #bykaptan #denizekrem #kaptanlaşiirgemisi #şair