Kazimierz Krukowski - Pies mojej żony (monolog)

Описание: Kazimierz Krukowski, ps. Lopek (ur. 2 lutego 1901 w Łodzi, zm. 24 grudnia 1984 w Warszawie) – polski aktor kabaretowy, rewiowy i filmowy, piosenkarz, żydowskiego pochodzenia, a także konferansjer, reżyser i autor tekstów. Wykonywał piosenki i monologi tak znanych poetów, jak: Marian Hemar, Jerzy Jurandot, Antoni Słonimski, Julian Tuwim czy Andrzej Włast. W latach 1920–1923 ukończył studia na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego i na Wydziale Dramatycznym Konserwatorium Muzycznego w Warszawie, w klasie śpiewu. Swój pierwszy angaż do kabaretu Qui Pro Quo, zawdzięczał swojemu kuzynowi Julianowi Tuwimowi, który polecił go dyrektorowi Jerzemu Boczkowskiemu. Pierwszą piosenkę Puchowy śniegu tren nagrał pod pseudonimem Kazimierz Zawisza w Studiu Nagrań Bronisława Rudzkiego w tym samym roku. W okresie dwudziestolecia międzywojennego, występował w teatrach i kabaretach stołecznych: Qui Pro Quo (1924-1930), Banda (1931-1932), Morskie Oko (1933), Cyganeria, Cyrulik Warszawski, Wielka Rewia, a w 1939 założył własny teatr Ali Baba. [...] Kazimierz Krukowski był kuzynem Ireny i Juliana Tuwimów. Jako zagorzały kibic piłki nożnej w 1982 roku ufundował nagrodę dla piłkarza, który strzeli pierwszą bramkę dla Polski w czasie mundialu w Hiszpanii. Pierwszą bramkę zdobył Włodzimierz Smolarek. Żoną Krukowskiego była Władysława Krukowska (1907-1983), aktorka (m.in. Rok 1914). Kazimierz Krukowski wraz z żoną spoczywa w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 225-I-20).

Zapraszamy na Naszą stronę na FB:   / polskiepiosenki2013  
Znajdziecie tam najnowsze informacje i powiadomienia o dodanych piosenkach oraz będziecie mogli zdecydować jaką piosenkę usłyszycie na kanale, a także w jakim kierunku go rozwijać.

TEKST:
Kazimierz Krukowski - Pies mojej żony (1930)
Autor tekstu: Julian Tuwim

Ja chcę Państwu powiedzieć o psie mojej żony.
Dawniej pies - to był pies. Miał normalną długość,
Normalną wysokość, nazywał się Burek,
Siedział w budzie i szczekał.
Ten ma półtora psa długości, ćwierć wysokości,
Nazywa się Tutuś, siedzi na kanapie i czeka.
Czeka, aż ja przyjdę. A jak ja przyjdę, to szczeka.
To się nie da opisać, nienawiści tej świni do mnie.
Co się boisz? - mówi Malcia - mały pies.
Dziękuję, rewolwer tyż jest mały, a ja za żadne skarby nie zostanę sam na sam z rewolwerem w pokoju. I dlaczego na mnie szczeka?
Bo to jest rasowy pies.
Dziękuję, proszę z nim wyjść na ulicę,
To on ma co dziesięć kroków swoje drzewo genealogiczne.
I dlaczego rasowy pies ma szczekać na tyż, dzięki Bogu,
Rasowego mężczyznę? I dlaczego rasowy pies nie ma
Prymitywne zasady wychowania i nie idzie z korytarza na prawo,
Tylko uzewnętrznia się na kanapie, na której ja siedzę?
I dlaczego, jak go kto inny bierze na kolana,
To on nic, a jak ja go biorę, to on robi dosłowne szikany?
Niedawno mówi do mnie Malcia:
Moniek, wyprowadzisz psa na ulicę.
To włożyli smycz, obrożę, oświaty kaganiec i myśmy poszli.
Tośmy wrócili o siódmej wieczór do domu. Dlaczego?
On zaczął ciągnąć. Poleciał przez Nowolipki, Bielańską,
Marszałkowską, Mokotów, tu wąchał, tam wąchał. Ja mówię:
Tutuś, skarbuś, wróć! Nie. Taki mały pies i taka siła.
Bo ty nie umiesz postępować z psem.
Co znaczy - ”nie umiem postępować”? Ja leciałem kłusa za nim!
Teraz jest nowe zmartwienie. Tutuś chce być tatuś.
To się szuka dla niego od rana do nocy sukę.
Ja państwo daję słowo, że ja za żadną dziewczyną nie latałem tak,
Jak latam za suką. Ja dostałem psi węch, ja o sto kroków czuję sukę!
Jak ja widzę coś takiego z psiej śmietanki, to ja podchodzę,
Ja się uśmiecham, ja tego... nic.
Mezalians, on broń Boże, nie może Tutuś zrobić.
Trzeba dla niego znaleźć, ausgerechnet, psią hrabiankę albo psią markizę.
Was już ze mną na ulicy nie wypuszczę
Ja go sprowadzam do domu,
5 do 10 nałożnic dziennie. Nic...
To wszystko nie jest dla Tutusia
Nareszcie, przed paru dniami dowiedziałem się,
Że hrabia Pykajłło ma tej samej rasy suczkę.
Taka sama niebieska psia krew.
No to ja się z nim umówiłem,
Już wszystko było załatwione,
To dzisiaj rano on telefonuje, że ...:
Bardzo przepraszam, ale to psie, rajskie wesele jest niemożliwe.
Dlaczego?
Bo myśmy się dowiedzieli, że państwo są Żydzi...

Powyższy film nie jest naszą własnością, ma na celu propagowania wartości naukowych dla współczesnego pokolenia, tj. artystów, kultury oraz zmian w języku polskim, które nastąpiły na przestrzeni XX wieku. Wykorzystane bibliografie pochodzą z różnych źródeł tj. własne zbiory oraz www.zyciorysy.info . Wartość naukowa kanału wynika z połączenia wizerunku artysty, utworu, życiorysem oraz tekstem poszczególnej piosenki na naszym kanale. Nasz kanał można uznać za muzyczną encyklopedię Polskich artystów.