Streszczenie w rapie "Dżuma"

Описание: Oran
Zamknięte miasto
Epidemia

Miasto Oran żyje zwyczajnym dniem,
Ludzie liczą zyski, nie patrzą w cień.
Nagle na ulicach martwe szczury i strach,
To znak, że coś złego nadchodzi tu w czas.
Pojawia się choroba, narasta ból,
Doktor Rieux widzi prawdę, nie ucieka w dół.
To dżuma, choć wielu nie chce jej znać,
Bo łatwiej zaprzeczać, niż spojrzeć faktom w twarz.

Gdy miasto zamyka bramy i drzwi,
Sprawdza się, kim jesteś naprawdę ty.
Dżuma to nie tylko choroba i ból,
To próba człowieka i wspólny trud.

Miasto zamknięte, rozłąka i mur,
Listy bez odpowiedzi, nadzieje bez dróg.
Jedni uciekają w modlitwę i strach,
Inni udają, że to nie ich czas.
Tarrou mówi jasno: „Trzeba coś robić”,
Organizuje pomoc, nie chce się godzić.
Rambert chce uciec, do ukochanej wrócić,
Lecz rozumie, że nie może szczęścia budować cudzym kosztem i krzywdzić.

Ksiądz Paneloux mówi: „To kara i znak”,
Ale wątpi, gdy widzi, jak dziecko umiera tak.
Śmierć nie wybiera winnych ani złych,
Dotyka niewinnych, burzy każdy mit.
Rieux walczy dalej, bez wielkich słów,
Nie obiecuje sensu, tylko codzienny trud.
Bo uczciwość to robić to, co trzeba,
Nawet gdy nie wiesz, czy zwycięstwo nadejdzie z nieba.

Gdy miasto zamyka bramy i drzwi,
Sprawdza się, kim jesteś naprawdę ty.
Dżuma to nie tylko choroba i ból,
To próba człowieka i wspólny trud.

Po wielu miesiącach choroba słabnie,
Miasto się otwiera, ludzie oddychają normalnie.
Jest radość, lecz pamięć zostaje w tle,
Bo wielu nie wróciło, nie przeżyło tej gry.
Rieux mówi: „Dżuma nigdy nie znika na stałe,
Czeka uśpiona, aż ludzie zapomną o morale”.
Może wrócić w każdej postaci i dniu,
Gdy zabraknie solidarności i odwagi w tłumie znów.

„Dżuma” to książka o odpowiedzialności,
O walce ze złem bez wielkiej głośności.
Nie bohaterstwo, nie cud i znak,
Lecz wspólna uczciwość ratuje świat.