AFRIKAANS "Liefde Wen Altyd!" Is So! Jenny se Loflied, 3 Bruide 1 Siel Liefdesverhaal Musiekvideo 9m

Описание: Afrikaans: My vrou en ek het mekaar ontmoet op die middaguur van die somersonstilstand in 1971 in Afrika. Ons het gedink dit was bloot 'n toevallige ontmoeting? 50 jaar later weet ons dit was nie! Sy was 15, ek 16. Sy het die vorige dag met haar kêrel opgebreek en uitgevind hy is op dwelms. Ek het die vorige dag met my meisie opgebreek en uitgevind sy het my met my beste vriendin verneuk! Ons was albei vry vir romanse! Terwyl ek van die strand terugstap na die woonwapark waar 300 gesinne elke Kersfees vakansie geniet, het 'n wit Mercedes my langs die grondpad verbygesteek en gestop en gewag vir my om in te haal. Terwyl ek dit gedoen het, het die passasierskantvenster afgedraai. 'n Gryskopvrou het my gevra of ek 'n saamrygeleentheid terug na die woonwapark wou hê? Ek het met graagte aanvaar. Die agterdeur van die motor het van binne oopgemaak. Terwyl ek in klim, het ek oë gesluit met 'n pragtige jong meisie in 'n ligblou bikini. Sy't vir my geglimlag en beduie om langs haar te sit, wat ek graag wou doen! Ons het so naby aan mekaar gesit dat ek haar liggaamshitte kon voel, maar ek kon nie oogkontak met haar hou nie. Ek sou graag wou, maar haar ma het omgedraai en met my gepraat en allerhande indringende vrae gevra. Ek was bewus van hoe die jong meisie nuuskierig en glimlaggend na my gekyk het, maar ek kon nie met haar gesels. Toe kom ons by die ingang van Siesta. Haar pa stop toe die Mercedes om my uit te laat. Ek het hulle bedank vir die rit en toe ek die agterdeur toemaak, het ek probeer om weer daai jong meisie te sien. Ons oë ontmoet toe weer, en sy't stilweg die woorde "Vind my!" uitgespreek. Ek het verstaan! Ek het stilweg geantwoord "Ek sal probeer!" Die deur nou toe reis die motor die pad af in die park. Ek het daar verdwaas gestaan. Toe loop ek maar terug na my gesin se woonwa op die oewer van die rivier teruggekeer het. Die jong Geheimsinnige Meisie was skynbaar vir my verlore? Sy en ek het ons middagete saam met ons gesinne geëet en toe verskoon om in die park rond te loop en mekaar te probeer vind. Ek het later uitgevind dat sy my ook probeer vind het, terselfdertyd as wat ek haar probeer vind het! Ons het albei deur die vele paadjies tussen karavane geloop, maar ons paaie het nie gekruis nie. Gefrustreerd keer ons toe terug na ons families. Ons moeders vra ons albei om na die ou plattelandse winkeltjie te gaan om iets vir hulle te koop. Sy't eerste daar aangekom en romans boeke deurgekyk, een gekies en dit oopgemaak toe ek by die winkel se ingang aankom, die deurklokkie het my aankoms aankondig. Toe sy dit hoor, het my geheimsinnige meisie van haar boek opgekyk en skielik 'n asem uitgeblaas! Ons oë het weer vir die tweede keer daai dag ontmoet. Ek was verstom! Maar haar gelukkige glimlag het my vinnig ontwapen. Toe sit sy die boek terug, stap na my toe, verby my, uit die deur, terwyl sy omdraai en vir my beduie om haar te volg. Ons het nog nie met mekaar gepraat! Toe ek haar inhaal, buite asem, was my eerste woorde: "Asseblief, ek moet jou naam weet? Sê vir my waar ek jou kan vind as ons ooit weer vir mekaar verlore is?" Sy't gestop, diep in my oë gekyk en verward geantwoord: "Ek is Jenny. Ek gaan na die enigste hoërskool in Wellington, naby Kaapstad, dis hoe jy my weer kan kry!" Minder paniekerig nou het ek geantwoord: "Jenny, ek is so bly ek het jou weer te vind! Ek is Ian en ek gaan in Bloemfontein skool, St. Andrews, ver weg van jou!" En bygevoeg: "Kom ons stap na die klein park naby die spoorwegbrug. Daar is 'n bankie waar ons kan sit en gesels." Glimlaggend het sy geantwoord: "Goeie idee Ian!" Terwyl ons loop, het ek impulsief haar hand gegryp. Verward het sy omgedraai, vir my geglimlag en my hand 'n warm drukkie van aanvaarding gegee! Hand aan hand het ons opgewonde gestap en gesels asof ons mekaar nog altyd geken het? Toe ons by die Bankie kom, sit ons, maar nie uitmekaar nie! My arm was om haar skouers en sy't met haar kop teen my bors gerus terwyl ons vir wat soos ure gevoel het, gesels, totdat die son begin sak het en die rivier in 'n goue gloed gebad het. Toe sê sy: "Vat my asseblief terug na my familie toe Ian, hulle sal wonder waar ek is?" Ons het gesug toe ons opstaan, hartseer dat ons eerste kuier verby was, maar verheug om mekaar weer te vind! Terwyl ons loop, vra ek: "Jenny, oor 2 dae is daar 'n Kersaanddans by die Fairy Knowe stroomaf langs die rivier, sal jy asseblief saam met my gaan?" Jenny stop toe, draai om, sit haar arms om my nek, Kyk diep in my oë en met 'n gedempte stem, wat bekoorlik glimlag, antwoord sy: "Ek sal graag wil, Ian!" Ek onthou goed hoe ek haar warm asem op my lippe gevoel het toe sy geantwoord het, wat my laat wonder het wat sou gebeur as ek haar nou soen? Maar ek het nie. 'n gemiste geleentheid! Ons eerste soen moes wag tot Oukersaand, in die maanlig by die Fairy Knowe. Die romantiese oomblik was verby en toe ons loskom, het sy senuweeagtig gegiggel. Ons het toe besef dat ons amper ons eerste soen gedeel het. Dit was 55 jaar gelede, met Kersfees 2025.